ورزش و زندگی http://varzesh.tarlog.com/category/2/ آموزش رشته های ورزشی fa چندین تمرینات با توپ بدنسازی بصورت تصویر متحرک http://varzesh.tarlog.com/post/1214/ <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/abs/images/ball-reverse-crunch.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/abs/images/ball-side-crunch.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/abs/images/ball-sit-up.gif"></p> <p style="text-align: center;" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/abs/images/ball-jacknife.gif"></p><p style="text-align: center;" align="baseline">و...</p><p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><tarlogendprepost></tarlogendprepost></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/abs/images/ball-ab-rollout.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/abs/images/ball-table-top.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/abs/images/ball-bridge-t-fall-off.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/images/chest-ball-exercise.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/images/shoulders-ball-exercise.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/images/back-ball-exercise.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/images/legs-ball-exercise.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/chest/images/ball-dumbbell-press.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/chest/images/ball-dumbbell-press-incline.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/chest/images/ball-push-up.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/chest/images/ball-push-up-on-knees.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/chest/images/ball-push-up-feet-up.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/chest/images/ball-chest-fly.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/chest/images/ball-chest-fly-one-at-a-time.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/chest/images/ball-bear-hugs.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/shoulders/images/ball-rear-deltoid-row.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/shoulders/images/ball-rear-deltoid-raise-elbows-bent.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/shoulders/images/ball-rear-deltoid-raise-lying-sideways.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/shoulders/images/ball-scapular-protraction.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/shoulders/images/ball-shoulder-rotation.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/arms/images/ball-biceps-curl-knees.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/arms/images/ball-triceps-extension.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/arms/images/ball-triceps-extension-standing.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/arms/images/ball-triceps-extension-weighted.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/arms/images/ball-wrist-curl.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/back/images/ball-hyperextension.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/back/images/ball-hyperextension-reverse.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/back/images/ball-row-upside-down.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/back/images/ball-bridge.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/back/images/ball-arm-leg-extension-alternating.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/legs/images/ball-squat-wall.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/legs/images/ball-squat-wall-weighted.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/legs/images/ball-squat-wall-sideways-one-legged.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/legs/images/ball-hip-abduction.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/legs/images/ball-hip-adduction.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/legs/images/ball-leg-curl.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/legs/images/ball-reverse-leg-curl.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/legs/images/ball-squeeze-sitting.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/legs/images/ball-squeeze-lying.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/legs/images/ball-reverse-bridge.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/legs/images/ball-calf-raise.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center" align="baseline"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/legs/images/ball-calf-raise-one-legged.gif"></p> <p style="TEXT-ALIGN: center"><img src="http://www.ball-exercises.com/exercises/legs/images/ball-toe-raise.gif"></p> Tue, 03 Dec 2013 18:22:11 UTC http://varzesh.tarlog.com/comments/1214/ مقاله انواع حرکات کششی http://varzesh.tarlog.com/post/1211/ <font style="font-size: 8pt;">انواع حرکات کششی<br> <p>ورزشکاران از تمرینات کششی پیش و پس از تمرینات بدنی استفاده می نمایند. قبل از تمرین حرکات کششی با هدف گرم کردن و آماده نمودن دستگاه عصبی ـ عضلانی برای حرکت اجرا می شود و پس از تمرین برای توسعه انعطاف پذیری. توسعه انعطاف پذیری که با انجام تمرینات کششی میسر است سبب افزایش دامنه حرکتی ورزشکاران شده و میزان بروز آسیب های عضلانی را می کاهد. حرکات کششی را می توان به دو دسته کلی پویا و ایستا تقسیم کرد. انجام حرکات کششی پویا سبب توسعه انعطاف پذیری هنگام حرکت اندام ها می شود و انجام حرکات کششی ایستا موجب توسعه انعطاف پذیری ایستا (وقتی اندام حرکت پویا ندارد) می شود. از سوی دیگر این دو دسته حرکات کششی را می توان به طرق مختلف اجرا نمود که بر این اساس می توان آنها را به ترتیب زیر دسته بندی کرد:</p> <ol><li>حرکات کششی پرتابی (Ballistic Stretching) </li><li>حرکات کششی پویا (Dynamic Stretching) </li><li>حرکات کششی فعال (Active Stretching) </li><li>حرکات کششی غیرفعال (Passive Stretching) </li><li>حرکات کششی ایستا (Static Stretching) </li><li>حرکات کششی ایزومتریک (Isometric Stretching) </li><li>حرکات کششی (PNF) (<strong>P</strong>roprioceptive <strong>N</strong>euromuscular <strong>F</strong>acilitation)</li></ol> <p><strong>حرکات کششی پرتابی<img src="http://evarzesh.ir/images/sport%20sciences/stretchBallistic.JPG" alt="حرکات کششی پرتابی" style="float: left;" height="100" width="88"></strong></p> <p>در این روش از گشتاور حرکتی اندام و بدن برای حرکت دادن عضو فراتر از دامنه حرکتی معمول آن استفاده می شود. برای مثال از حالت ایستاده با زانوان صاف خم شدن و نزدیک کردن تنه به پاها همراه با پرتاب تنه. این نوع از حرکات کششی روش مناسبی برای توسعه انعطاف پذیری نیست و خود سبب بروز آسیب دیدگی می شود. حرکات کششی پرتابی به عضله مجال استراحت و آرامش در موقعیت کشش نمی دهد و فراخوانی مداوم بازتاب کششی (Stretch Reflex) سبب سفتی عضلات می گردد.</p> <p><strong>حرکات کششی پویا<img src="http://evarzesh.ir/images/sport%20sciences/stretchDynamic.JPG" alt="حرکات کششی پویا" style="float: left;" height="133" width="213"></strong></p> <p>بر اساس نظر کورتز حرکات کششی پویا شامل حرکت اندام و افزایش تدریجی شدت و سرعت آن است. تفاوت کشش پویا با حرکات کششی پرتابی در میزان کنترلی است که در حرکات کششی پویا اعمال می شود. حرکات کششی پویا در محدوده ای پایین تر از دامنه حرکتی اندام صورت می گیرد. در این نوع از کشش هیچگونه حرکت جهشی و ضربه ای انجام نمی شود. حرکات آرام و کنترلی تاب دادن پاها، دست ها و تنه نمونه ای از حرکات کششی پویا محسوب می شوند. انجام حرکات کششی پویا سبب افزایش انعطاف پذیری پویا می شود و از آن برای گرم کردن پیش از تمرینات هوازی می توان استفاده کرد. بر اساس نظر کورتز:</p> <p>«حرکات کششی پویا را در ست هایی با 12 ـ 8 تکرار انجام دهید. تعداد ست ها را طوری تنظیم کنید که منجر به خستگی نشود. عضلات خسته انعطاف کمتری داشته و دامنه حرکتی را کاهش می دهند. بنابراین تعداد تکرارها را طوری تنظیم نمایید که مجبور به کاهش دامنه حرکتی اندام نشوید. تکرار زیاد سبب می شود دستگاه عصبی طول بهینه عضله را تغییر داده و میزان انعطاف پذیری عضله کم شود. تعداد تکراری که بیشتر اوقات بکار می برید اثر عمیق تری در حافظه حرکتی شما بر جای می گذارد. بعد از اینکه به حداکثر دامنه حرکتی اندام رسیدید حرکت را متوقف نمایید و دیگر تکرار ننمایید ...».</p> <p><strong>حرکات کششی فعال</strong>:<img src="http://evarzesh.ir/images/sport%20sciences/stretchActive.JPG" alt="حرکات کششی فعال" style="float: left;" height="114" width="116"></p> <p>به کشش های ایستا ـ فعال اشاره دارد. در اینگونه از حرکات کششی، فرد وضعیتی را به خود گرفته و بدون کمک و فقط با انقباض عضلات موافق روی عضلات مخالف کشش اعمال می نماید. برای مثال بالا آوردن ران و نگه داشتن آن در حالت فلکشن. حرکات کششی فعال با انقباض عضلات موافق و اعمال کشش روی عضلات مخالف و تحریک بازداری دوطرفه (reciprocal inhibition) اجرا می شود. حرکات کششی فعال، انعطاف پذیری فعال را توسعه داده و سبب تقویت عضلات موافق می شود. اجرای حرکات کششی فعال بیش از 10 ثانیه مشکل است و به ندرت در زمانی بیشتر از 15 ثانیه انجام می شود. بسیاری از حرکاتی که در یوگا انجام می شود از نوع حرکات کششی فعال هستند.</p><p>و...</p><p><tarlogendprepost></tarlogendprepost></p> <p><strong>حرکات کششی غیرفعال:<img src="http://evarzesh.ir/images/sport%20sciences/stretchPassive.JPG" alt="حرکات کششی غیرفعال" style="float: left;" height="119" width="157"></strong></p> <p>حرکات کششی غیرفعال از نوع ایستا هستند و به حرکاتی گفته می شود که فرد وضعیتی خاص را با کمک سایر اندام های بدن خود، فرد دیگر یا وسیله حفظ می نماید. برای مثال بالا آوردن ران و حفظ آن با کمک دست ها. همچنین در حرکت «یک پا جلو و یک پا عقب» (Split) زمین به عنوان وسیله ای است که به اعمال کشش کمک می نماید. این نوع کشش روشی مناسب برای تخفیف اسپاسم عضلانی متعاقب تمرین و آسیب دیدگی است. البته در موارد آسیب عضلانی این نوع کشش با تجویز پزشک باید انجام گیرد. همچنین حرکات کششی غیرفعال برای سرد کردن (cooling down) و کاهش میزان خستگی عضلانی ناشی از فعالیت بدنی مفید می باشد.</p> <p><strong>حرکات کششی ایستا:<img src="http://evarzesh.ir/images/sport%20sciences/stretchStatic.JPG" alt="حرکات کششی ایستا" style="float: left;" height="99" width="240"></strong></p> <p>معمولا مربیان و ورزشکاران کشش ایستا را با کشش غیرفعال هم معنا پنداشته و بجای هم بکار می برند. در حالیکه کشش ایستا و غیرفعال با هم تفاوت دارند:</p> <p>در کشش غیر فعال اعمال کشش در حالتی که عضله شل و ریلکس است با کمک فرد دیگر یا وسیله ای خاص انجام می شود، اما حرکات کششی ایستا، روی اندام تا حداکثر دامنه حرکتی بوسیله خود فرد انجام می شود.</p> <p>دقت نمایید با توجه به تعریفی که در بخش حرکات کششی غیرفعال آمد این نوع کشش، کشش ایستا را نیز شامل می شود. این تمایزی که ذکر شد بیشتر در منابع دیگر مد نظر است.</p> <p><strong>حرکات کششی ایزومتریک:<img src="http://evarzesh.ir/images/sport%20sciences/stretchIsometric.JPG" alt="حرکات کششی ایزومتریک" style="float: left;" height="142" width="207"></strong></p> <p>این نوع از حرکات کششی شامل اعمال کشش روی عضلاتی ست که هنگام حرکت با انقباض ایزومتریک در برابر آن مقاومت می نمایند. استفاده از حرکات کششی ایزومتریک سریع ترین راه برای توسعه انعطاف پذیری ایستا و غیرفعال است و از اجرای هر کدام از آنها به تنهایی مؤثرتر ست. همچنین انجام حرکات کششی ایزومتریک به افزایش قدرت عضلاتی که انقباض ایزمتریک دارند کمک می نماید و میزانی درد که هنگام انجام حرکات کششی به طور معمول تجربه می شود در این روش کمتر است. مقاومت لازم برای انجام حرکات کششی ایزومتریک از طریق ورزشکار دیگر یا وسایل گوناگون فراهم می شود. برای مثال کمک ورزشکار می تواند ساق پای وی را گرفته و به سمت زمین حرکت دهد در حالی که ورزشکار با انقباض ایزومتریک ساق پای خود را بالا نگه می دارد. حرکات کششی ایزومتریک برای کودکان و نوجوانان که استخوان های آنها در حال رشد است توصیه نمی شود. اجرای اینگونه حرکات کششی قوی می تواند به تاندون عضلات و یا بافت های همبند آنها آسیب وارد آورد. کورتز توصیه می کند که حرکات کششی ایزومتریک را پیش از اجرای تمرینات قدرتی پویا انجام دهید. اجرای یک جلسه حرکات کششی ایزومتریک روی عضلات فشار زیادی روی آنها تحمیل می نماید و نباید بیش از یک جلسه در روز انجام شود (و به صورت ایده آل هر 36 ساعت یکبار). روش صحیح اجرای حرکات کششی ایزومتریک به ترتیب زیر است:</p> <ol><li>وضعیت کشش غیر فعال برای عضلات مورد نظر بگیرید. </li><li>سپس عضلات مورد نظر را علیه مقاومتی که تعیین کرده اید به مدت 15 ـ 7 ثانیه تحت انقباض ایزومتریک قرار دهید. </li><li>سرانجام عضلات را به مدت 20 ثانیه شل نمایید.</li></ol> <p>بعضی از افراد تمایل دارند که هنگام کشش، عضلات را بیش از 15 ثانیه منقبض نگه داند که بر اساس تحقیقات ضروری نیست و اثر مثبتی ندارد.</p> <p><strong>کشش ایزمتریک چگونه اثر می گذارد؟</strong></p> <p>وقتی عضله منقبض می شود بعضی از تارهای عضلانی در حالت انقباض و بعضی دیگر در وضعیت استراحت به سر می برند. بر این اساس هنگام حرکات کششی ایزومتریک بعضی از تارها عضلانی در حالت استراحت هستند که با انقباض تارهای دیگر از دو سو تحت کشش قرار می گیرند. هنگامی که عضله استراحت می نماید تارهایی که تحت کشش قرار گرفته بودند به طول طبیعی خود می رسند و در کشش بعدی جای خود را با تارهایی که تحت انقباض بوده اند عوض می نمایند. دوک های عضلانی نیز که با تحت کشش قرار گرفتن سبب انقباض عضله می شوند در این حرکات فعال می شوند.</p> <p><strong>حرکات کششی </strong><strong><img src="http://evarzesh.ir/images/sport%20sciences/stretchPNF.JPG" alt="حرکات کششی PNF" style="float: left;" height="171" width="135">PNF</strong><strong> </strong></p> <p>این نوع از حرکات کششی بعنوان سریع ترین و مؤثرترین روش توسعه انعطاف پذیری ایستا و غیر فعال شناخته می شوند. واژه PNF مخفف تسهیل عصبی ـ عضلانی گیرنده های عمقی (<strong>P</strong>roprioceptive <strong>N</strong>euromuscular <strong>F</strong>acilitation) است. این نوع کشش ترکیبی از کشش غیرفعال و کشش ایزومتریک است که با هدف دستیابی به حداکثر انعطاف پذیری ایستا انجام می شود. تمرینات کششی PNF در ابتدا برای بازتوانی بیماران سکته قلبی بکار گرفته می شد. بطور کلی حرکات کششی PNF به حرکاتی گفته می شود که ابتدا عضلات در حالت شل و ریلکس تحت کشش قرار گرفته سپس در حالت کشش علیه مقاومتی انقباض ایزومتریک انجام می شود. این حرکات با همیاری کمک برای انجام کشش و ایجاد مقاومت صورت می پذیرد. بدون کمک نیز می توان این حرکات کششی را انجام داد اما با کمک تأثیرپذیری حرکت افزایش می یابد.</p> <p>اکثر حرکات کششی PNF همراه با انقباض ایزومتریک عضلات موافق است. اما بعضی از تکنیک های کشش PNF با انقباض عضلات مخالفی که تحت کشش قرار گرفته اند صورت می پذیرد. در همه این روش نکته اساسی آن است که عضله ای که تحت کشش قرار گرفته برای 20 ثانیه پیش از کشش بعدی شل و ریلکس شود. رایج ترین روشهای انجام حرکات کششی PNF به قرار زیر هستند:</p> <ul><li><strong>روش اعمال استراحت</strong>: در این روش عضلاتی که قرار است تحت کشش قرار گیرند ابتدا در وضعیت کشش غیرفعال قرار گرفته سپس به مدت 15 ـ 7 ثانیه علیه مقاومتی بصورت ایزومتریک منقبض می شوند بدنبال آن بلافاصله به مدت 15 ـ 10 ثانیه بیشتر از حالت شروع تحت کشش غیرفعال قرار می گیرند و پیش از تکرار حرکت کششی بعدی 20 ثانیه به عضلات استراحت داده می شود. </li><li><strong>روش اعمال استراحت ـ انقباض</strong>: این روش علاوه بر انقباض عضلات موافق، عضلات مخالف نیز بصورت ایزومتریک منقبض می شوند. همانند روش اعمال استراحت عضله بعد از حالت استراحت اولیه بصورت ایزومتریک به مدت 15 ـ 7 ثانیه منقبض شده و هم زمان با استراحت، عضلات مخالف بصورت ایزومتریک به مدت 15 ـ 7 ثانیه منقبض می شوند. سپس به عضلات پیش از آغاز کشش بعدی، 20 ثانیه استراحت داده می شود. </li><li><strong>روش اعمال استراحت ـ تاب دادن</strong>: در این روش کشش های پرتابی یا پویا با کشش های ایستا تلفیق می شود. این روش خطرپذیری بالایی دارد و توسط ورزشکاران ورزیده و رقصنده های حرفه ای که تسلط کافی بر بازتاب کششی عضلات خود دارند بکار گرفته می شود. این روش مشابه روش اعمال استراحت است با این تفاوت که در مرحله انجام آخرین کشش از حرکات کششی پرتابی یا پویا استفاده می شود.</li></ul> <p>توجه نمایید که در روش اعمال استراحت ـ انقباض عضلات موافق در مرحله آخر تحت کشش قرار نمی گیرند، بلکه عضلات مخالف تحت کشش قرار گرفته و از ویژگی بازداری دوطرفه برای دادن استراحت و شل نمودن عضلات موافق استفاده می شود. روش اعمال استراحت ـ انقباض بدلیل این ویژگی ایمن ترین تکنیک کششی PNF محسوب می شود. بعضی از ورزشکاران مایل اند که شدت حرکات کششی خود را با افزودن کشش ایستا بعد از دومین انقباض ایزومتریک افزایش دهند. اگرچه این کار میزان انعطاف پذیری را افزایش میدهد اما احتمال آسیب دیدگی را نیز بالا می برد.</p> <p>مانند حرکات کششی ایزومتریک، روش PNF برای کودکان و نوجوانان که استخوان های آنان در حال رشد است توصیه نمی شود (و نیز مانند کشش های ایزومتریک، حرکات کششی PNF سبب تقویت عضلات تحت انقباض می شود همچنین بواسطه شدید بودن، این حرکات بیش از یک دوره در روز روی عضلات یا گروه های عضلانی نباید اجرا شود).</p> <p>حرکات کششی PNF را 5 ـ 3 بار در هر دوره تکرار نمایید و بین آنها 20 ثانیه استراحت کنید. هر چند بعضی از پژوهشگران بین 1 تکرار و 5 ـ 3 تکرار حرکات کششی PNF تفاوت معناداری مشاهده نکرده اند. بنابراین محققان برای جلوگیری از اتلاف وقت و حفظ کارآمدی توصیه می نمایند که هر روش کششی PNF را که انتخاب کرده اید بیش از یکبار روی عضلات معین بکار نبرید.</p> <p><strong>حرکات کششی </strong><strong>PNF</strong><strong> چگونه اثر می گذارند؟</strong></p> <p>از بخش حرکات کششی ایزومتریک بخاطر می آورید وقتی عضله ای بعد از انقباض ایزومتریک به حالت استراحت بر می گشت توانایی کشش بیش از حداکثر طول خود را داشت. در حرکات کششی PNF از همین ویژگی عضلات برای اعمال کشش ایستا بعد از انقباض ایزومتریک استفاده می شود.</p> <p>انجام انقباض ایزومتریک روی عضلات تحت کشش اثرات زیر را بدنبال دارد:</p> <ol><li>به گیرنده های کششی دوک عضلانی کمک می نماید که خود را با تغییر طول بیشتر از حالت طبیعی عضله سازگار نمایند. </li><li>انقباض شدید عضلانی سبب می شود بسیاری از تارهای تند انقباض بواسطه فعالیت ایزومتریک خسته شوند. برای تارهای خسته، مشکل است که در حرکات کششی بعدی در مقابل مقاومت منقبض شوند. </li><li>تنشی که در نتیجه اعمال کشش روی عضلات منقبض شده اتفاق می افتد منجر با تحریک اندام وتری ـ گلژی می شود. اندام وتری ـ گلژی بر خلاف دوک عضلانی وقتی تحریک شود سبب توقف انقباض عضلانی می گردد. درنهایت هنگامیکه عضله تحت کشش منقبض نیز می شود اندام وتری ـ گلژی بیشتراز حالت معمول تحریک گشته و در حرکت بعدی در مقابل کشش، کمتر منقبض می شود (بدلیل اثر بازداری بیشتر اندام های وتری ـ گلژی). </li></ol></font> Tue, 03 Dec 2013 18:11:12 UTC http://varzesh.tarlog.com/comments/1211/ مقاله در مورد دانستنيهايي طراحي برنامه هاي ورزشي براي كودكان و نوجوانان http://varzesh.tarlog.com/post/1210/ <p style="text-align: center;" dir="RTL"><img alt="http://guilangymnastic.ir/topicpicture/201341716319.jpg" src="http://guilangymnastic.ir/topicpicture/201341716319.jpg"></p><p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">حركت و جنبش نقش مهمي در بهداشت و تندرستي داشته و عامل مهمي براي رشد و سلامتي است. جلوگيري از حركت نه تنها موجب توقف رشد بلكه سبب مشكلات روحي و جسمي می‌شود. براي كودكان و نوجوانان حركت يكي از معمول‌ترین راه‌های ابراز توانايي جسماني، فكري و عاطفي است. در اين راستا نبايد ارزش فعالیت‌های بدني را براي تأمین سلامتي، ايجاد نشاط، شادي، يادگيري مهارت‌ها و شكوفايي استعدادهای حركتي و ورزشي انكار نمود. ارائه فعالیت‌ها در قالب انواع حركات و بازي می‌تواند عامل مؤثري در رشد حركتي و رشد جسماني كودكان و نوجوانان باشد.</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">معلمين تربيت بدني و مربيان بايستي با توجه به ویژگی‌های رشد و نيازهاي جسماني دانش‌آموزان برنامه‌ریزی نمايند؛ اما سؤالي كه پيوسته مطرح می‌شود این است که سن و نحوه‌ی شروع ورزش و تمرينات آمادگي جسماني چیست&nbsp;؟ امروزه اغلب كودكان در سنين پایین فعالیت‌هاي تخصصي و ورزشي خاص&nbsp; را شروع&nbsp; می‌کنند. كودكاني كه تخصصي شدن در ورزشي خاص را زودتر شروع می‌کنند در حركات بنيادي مربوط به آن ورزش به مرحله پيشرفته رشد می‌رسند ولي در ساير حركات بنيادي در سطح ابتدايي يا متوسط باقي مي مانند. بدين ترتيب استعداد و قابليت آن‌ها براي شركت و موفقيت در انواع زيادي از فعالیت‌ها محدود می‌شود. علاوه بر اين، آسیب‌های استفاده مفرط عضلاني- اسكلتي، اغلب در كودكاني اتفاق می‌افتد كه در يك ورزش به طور شديد تمرين می‌کنند. اين آسیب‌ها در كودكاني كه در چند فعاليت مختلف شركت می‌کنند بسیار كم است. به عقيده پژوهشگران براي هر رشته ورزشي يك محدوده سني كلي و عمومي وجود دارد كه ورزشكاران بايد توسعه و رشد مهارت‌های اصلي يك رشته ورزشي را در آن سن شروع كنند و اميدوار باشند كه سرانجام به عملكرد اجرايي بهتر و مطلوب تر خواهند رسيد. مطابق جدول سن شروع و تخصصي شدن در ورزش به نوع رشته ورزشي بستگي دارد. در ورزش‌هایی كه نيازمند حركات ماهرانه، تبحر در مهارت‌های حركتي پيچيده و ميزان بالاي انعطاف‌پذیری است، لازم است ورزشكاران تخصصي شدن را از سنين پایین تر شروع كنند. در ورزش‌هایی كه ويژگي اصلي آن‌ها قدرت و سرعت است (بسكتبال، واليبال و فوتبال) ورزشكاران می‌توانند تمرين تکنیک‌های اساسي را از سنين پایین تر شروع كنند؛ اما تخصصي شدن بايد زماني انجام شود كه ورزشكاران عملاً بتوانند جوابگوي نيازهاي زياد تمرينات باشد. تخصصي شدن در این ورزش‌ها بايد حدوداً در اواخر دوره جهش نمو نوجواني انجام شود. تخصصي شدن در ورزش‌هایی كه موفقيت در آن‌ها وابسته به استقامت ورزشكار است (دوهاي استقامتي، دوچرخه‌سواری) را می‌توان در زماني مشابه با ورزش‌های قدرتي و سرعتي و يا حتي ديرتر آغاز كرد.</span></p><p style="text-align: center;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">جدول – سن شروع تمرينات، تخصصي شدن در رسيدن به اوج عملكرد</span></p> <div style="text-align: justify;" align="center"> <table dir="rtl" border="1" cellpadding="0" cellspacing="0"> <tbody> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">رشته‌ی ورزشي</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">سن رسيدن به اوج عملكرد</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">سن شروع تخصصي شدن</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">سن شروع تمرينات</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">بدمينتون</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">20-25</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">14-16</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">10-12</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">بسكتبال</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">22-28</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">14-16</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">10-12</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">دوچرخه‌سواری</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">22-28</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">16-18</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">12-15</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;"><strong>دو و میدانی</strong></span></p> </td> <td width="180"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></td> <td width="159"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></td> <td width="125"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">پرتاب‌ها</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">23-27</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">17-19</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">14-15</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">پرش سه گام</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">23-26</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">17-19</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">12-14</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">پرش طول</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">23-26</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">17-19</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">12-14</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">پرش‌ها</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">22-25</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">16-18</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">12-14</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">دو استقامت</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">25-28</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">17-19</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">14-16</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">دو سرعت</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">22-26</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">14-16</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">10-12</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">دو نيمه استقامت</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">22-26</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">16-17</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">13-14</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;"><strong>ژيمناستيك</strong></span></p> </td> <td width="180"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></td> <td width="159"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></td> <td width="125"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">زنان</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">14-18</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">9-10</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">6-8</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">مردان</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">22-25</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">14-15</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">8-9</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;"><strong>شنا</strong></span></p> </td> <td width="180"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></td> <td width="159"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></td> <td width="125"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">زنان</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">18-22</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">11-13</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">7-9</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">مردان</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">20-24</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">13-15</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">7-9</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;"><strong>شيرجه</strong></span></p> </td> <td width="180"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></td> <td width="159"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></td> <td width="125"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">زنان</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">14-18</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">9-11</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">6-8</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">مردان</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">18-22</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">11-13</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">8-10</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">فوتبال</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">22-26</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">14-16</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">10-12</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">كشتي</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">24-27</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">17-19</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">11-13</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">واليبال</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">22-26</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">15-16</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">10-12</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">وزنه‌برداری</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">23-27</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">17-18</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">14-15</span></p> </td> </tr> <tr> <td width="162"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">هندبال</span></p> </td> <td width="180"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">22-26</span></p> </td> <td width="159"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">14-16</span></p> </td> <td width="125"> <p dir="RTL" align="center"><span style="font-size: small;">10-12</span></p> </td> </tr> </tbody> </table> </div> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><tarlogendprepost></tarlogendprepost></p><p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;"><strong>ورزش كودكان</strong></span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">كودكان بازي و تفريح را دوست دارند و از فعاليت بدني لذت می‌برند، مطالعات مختلف نشان می‌دهد كه اولين انگيزه و مهم‌ترین دليل شركت كودكان در ورزش، تفريح نمودن است. كودكان بيش تر از عوامل دروني مثل تفريح و سرگرمي و بهبود مهارت‌های خود لذت می‌برند و عوامل اجتماعي مثل با دوستان بودن براي آن‌ها اهميت متوسطي دارد. لذا پيشنهاد می‌شود كه والدين و مربيان شركت در فعالیت‌های ورزشي را براي كودكان طوري برنامه‌ریزی نمايند كه با خصوصيات جسماني و رواني آن‌ها متناسب باشد.</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;"><strong>چگونگي استفاده از تمرين هوازي در كودكان</strong></span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">نتايج تحقيقاتي كه اثر اين نوع تمرين را بر افزايش توان هوازي كودكان مورد بررسي قرار داده‌اند تغييرات حداكثر اكسيژن مصرفي كودكان در اثر تمرينات هوازي را كم تا متوسط نشان داده‌اند&nbsp; و بر توسعه توانایی‌های حركتي و افزايش انگيزش تأکید کرده‌اند.</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;"><strong>تمرين قدرتي در كودكان</strong></span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">تعداد زيادي از تحقيقات نشان می‌دهند كه تمرين قدرتي براي كودكان مؤثر و بی‌خطر است. افزايش قدرت كودكان بيش تر حاصل سازگاري عصبي- عضلاني است و هايپرتروفي عضلاني در اثر اين تمرينات بسيار كم است. در تمرين پذيري كودكان تفاوت جنسي ديده نشده است. افزايش مقاومت و شدت تمرين در كودكان بايد به آرامي و به تدريج صورت گيرد و برنامه تمرين قدرتي بايد به دقت، نظارت و كنترل شود. تمام وسايل بايد متناسب&nbsp; با اندازه كودك انتخاب شود. مقاومت مورد استفاده بايد هميشه كمتر از حداكثر مقاومتي (80-60 درصد)&nbsp; كه كودك می‌تواند بلند كند باشد. كودك هميشه بايد مقاومتي را استفاده كند كه بتواند حركت را 6 تا 10 بار با تكنيك صحيح تكرار كند. مورد تأييد ترين تمرينات، تمريناتي است كه در آن از وزن خود كودك استفاده می‌شود مثل شناي سوئدي و بارفيكس. پيشنهاد می‌شود كه تمرين قدرتي همراه با تمرينات انعطاف‌پذیری انجام شود. هدف از تمرينات قدرتي براي كودكان بهبود اجرا، يادگيري اصول تمرين قدرتي بی‌خطر، تعادل و كاهش آسيب است.</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;"><strong>كيفيت فعالیت‌های حركتي كودكان</strong></span></p> <ol style="text-align: justify;"><li><span style="font-size: small;">براي كودكان بازی‌های پر تحرك گروهي را كه نظام ساده‌ای دارند و نشاط می‌آفرینند تدارك ببينيد.</span></li><li><span style="font-size: small;">نشستن يا ایستادن و بی‌حرکتی بيش از اندازه (بيش تر از 5 تا 10 دقيقه) براي كودكان سبب كسالت و خستگي و يا حالات عصبي می‌شود. فعالیت‌هایی كه براي كودك تنظيم می‌شود بايد به گونه‌ای باشد كه او را به تحرك وادار سازد.</span></li><li><span style="font-size: small;">فعالیت‌های موزون همراه با صداي طبل، سوت،&nbsp; زدن دو چوب بر يكديگر و يا در صورت امكان استفاده از نوارهاي موسيقي مناسب به هماهنگي اعصاب و عضلات و كنترل و تعادل بيش تر بدن منجر می‌شود.</span></li><li><span style="font-size: small;">مسابقه‌های ساده و بدون شدت و فشار را در&nbsp; برنامه منظور كنيم؛ اما بايد توجه داشته باشيد كه كودك در اين سن هنوز نمی‌تواند شكست را تحمل كند.</span></li><li><span style="font-size: small;">استفاده از حركات ابداعي متنوع سبب توسعه شناخت كودك نسبت به حركات بدني می‌شود.</span></li><li><span style="font-size: small;">براي كودكان کلاس‌های اول و دوم فعالیت‌هایی چون دويدن، پريدن، لی‌لی و جست و خيز را براي فعاليت عضلات بزرگ تدارك ببيند.</span></li><li><span style="font-size: small;">سعي كنيد با استفاده از حركات متنوع و حركات موزون كودك را با تفاوت‌های پایین و بالا و آرام و سريع، ملايم و شديد و سبك و سنگين آشنا كنيد.</span></li><li><span style="font-size: small;">پيش از انجام دادن بازي وضعیت‌های حركتي و تاکتیک‌های ساده بازي چون گول زدن و چرخيدن را به طور ساده تشريح كنيد. فعالیت‌های اين دوره را بر اساس علاقه،&nbsp; لذت و نشاط كودكان برنامه‌ریزی كنيد.</span></li></ol> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;"><strong>آسیب‌های ورزشي كودكان</strong></span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">مهم‌ترین مسئله‌ای كه كودكان با آن روبه رو هستند تأثیر ورزش با شدت نامتناسب بر صفحه&nbsp; رشد آن‌هاست. چنان كه بسته به سرعت و دوره نمو، صفحه رشد سه تا 5 برابر ضعيف تر از بافت‌های مجاور است. طي اين دوران با افزايش سن ميزان تمام آسیب‌های ورزشي افزايش می‌یابد و به نظر می‌رسد كه كاهش سن تخصصي شدن در ورزش با افزايش ميزان آسيب كودكان به خصوص آسيب استفاده مفرط ارتباط دارد، همچنين ميزان و شدت تمرين بر خطر آسيب در کودکان می‌افزاید. انجمن پزشكان اطفال امريكا پيشنهادهاي زير را براي جلوگيري از آسيب در كودكان توصيه كرده است:</span></p> <ol style="text-align: justify;"><li><span style="font-size: small;">بدن‌سازی و آماده سازي عناصر بدن</span></li><li><span style="font-size: small;">اجتناب از تمرين بيش از حد</span></li><li><span style="font-size: small;">محيط مناسب براي رقابت</span></li><li><span style="font-size: small;">بهبود كامل آسيب قبلي</span></li><li><span style="font-size: small;">نظارت مناسب و دقيق طي تمرين</span></li><li><span style="font-size: small;">تغيير قوانين در شرایطی كه تكنيك ها يا تاکتیک‌ها بر خطر آسیب‌دیدگی می‌افزایند.</span></li><li><span style="font-size: small;">آموزش بیومکانیک صحيح حركات در ورزش مورد نظر</span></li><li><span style="font-size: small;">استفاده از ابزار و وسايل مناسب</span></li><li><span style="font-size: small;">ارزيابي جسماني كامل قبل از شركت در فعاليت</span></li><li><span style="font-size: small;">همسان‌سازی مناسب رقابت كنندگان</span></li></ol> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;"><strong>ورزش در سنين 11 الي 14 سالگي </strong></span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">تغييرات اساسي و قابل ملاحظه، از اوايل تا اواخر دوره نوجواني و ثابت نبودن سرعت اين تغييرات از مشكلات&nbsp; مراقبت از نوجوانان در ورزش است. همان طور كه می‌دانید شروع و سرعت رشد بلوغ متغير است و ممكن است باليدگي افراد يك تيم تفاوت‌های زياد داشته باشد. چنانچه در بعضي از رشته‌های ورزشي، گروه‌بندی افراد بر اساس وزن بدن و در بعضی دیگر گروه‌بندی بر اساس سن تقويمي تعيين می‌شود. براي به حداقل رساندن تفاوت‌های فردي در اين گروه سني می‌توان از پارامترهای فيزيولوژيكي&nbsp; مثل طبقه‌بندی تانر (تعيين باليدگي جنسي بر اساس صفات ثانويه جنسي) و سن استخواني استفاده كرد. ليكن تعيين اين پارامترها در گروه‌های بزرگي كه در ورزش‌های سازمان‌یافته شركت می‌کنند عملي نيست اما مشکلی&nbsp; كه با آن مواجه هستيم اين است كه در هر مرحله از رشد در اين دوران بايستي به چه نوع ورزشي با چه شدت و در چه سطحي از رقابت بپردازيم؟ مسئله مهم براي نوجوانان بيش تر بودن ميزان آسیب‌های گزارش‌شده در آن‌هاست. چنان كه در ورزشكاران باليده تر (بر اساس مقياس تانر) ممكن است به دليل جرم يا سرعت بيشتر آن‌ها برخورد بيش تر باشد. عامل ديگر ضعيف شدن صفحه‌های نمو و متا فيز مجاور آن در دوره‌هایی است كه سرعت نمو به حداكثر می‌رسد. علاوه بر اين تغيير نمو طولي عضلات نسبت به نمو طولي استخواني در دوران جهش نمو باعث كاهش انعطاف‌پذیری عضلاني خصوصاً در عضلات دو مفصلي و صدماتي مثل التهاب زوائد استخواني و سندروم‌های استفاده مفرط می‌گردد. بنابراين بهتر است مربيان براي كاهش ميزان آسيب ورزشكاران سرعت نمو آنان را مورد بررسي قرار داده&nbsp; شدت تمرين را طي جهش نمو كاهش دهند.</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;"><strong>خصوصيات جسماني و رواني اجتماعي نوجوانان</strong></span></p> <ol style="text-align: justify;"><li><span style="font-size: small;">افزايش ناگهاني و سريع رشد</span></li><li><span style="font-size: small;">تكامل بهبود سيستم قبلي – تنفسي، ظرفيت بی‌هوازی محدود است و قدرت تحمل آنان در برابر انباشتگي اسيدلاكتيك به تدريج در حال بهبود و افزايش است.</span></li><li><span style="font-size: small;">توانايي حركتي ظريف و ريز به طور مداوم در حال پيشرفت و توسعه هستند.</span></li><li><span style="font-size: small;">قسمت‌های مختلف بدن به صورت نامتناسب و به تعداد متفاوت از يكديگر رشد می‌کنند.</span></li><li><span style="font-size: small;">در اين دوره عضلات از نظر اندازه و حجم رشد كرده و بزرگ‌تر می‌شوند سپس قدرت افزايش می‌یابد.</span></li><li><span style="font-size: small;">در اين مرحله تغييرات گسترده‌ای در ميزان توليد ترشح هورموني وجود دارد.</span></li><li><span style="font-size: small;">نوجوانان، بسيار خودمحور هستند و اغلب تصور می‌کنند كه همواره تحت نظر يا برآورد يا ارزيابي هستند. اين موضوع ممكن است منجر به وجود آمدن احساس ترس و واهمه از شكست و ناكامي در آنان شود.</span></li><li><span style="font-size: small;">نوجوانان به تدريج در مورد توانایی‌های فكري و عقلي خود احساس اطمينان كرده و از اين نظر خود را باور می‌کنند.</span></li><li><span style="font-size: small;">مدت زمان توجه و تمركز آن‌ها در حال افزايش است.</span></li><li><span style="font-size: small;">مغز قادر است تا اطلاعات بصري را دقيق و سريع پردازش كند.</span></li></ol> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;"><strong>كيفيت فعاليت حركتي در سنين 11 تا 14 سالگي</strong></span></p> <ol style="text-align: justify;"><li><span style="font-size: small;">ورزشكاران بايد در انواع مختلفي از تمرينات رشته خاص ورزشي خود و همچنين ساير ورزش‌ها شركت نمايند كه به آن‌ها كمك می‌کند تا زیربنا ورزشي خود را بهتر و مستحكم تر پایه‌ریزی كنند.</span></li><li><span style="font-size: small;">در اين مرحله حجم و شدت تمرينات بايد به تدريج افزايش يابد.</span></li><li><span style="font-size: small;">تمرينات بايد طوري طراحي شوند كه ورزشكاران را با تدابير و تاکتیک‌هاي پايه و اساسي آشنا كنند همچنين باعث توسعه و تقويت فرآيند پيشرفت و تكامل مهارت‌ها شوند.</span></li><li><span style="font-size: small;">در تمرينات توسعه و بهبود انعطاف‌پذیری،&nbsp; هماهنگي و تعادل بايد مورد تأييد قرار گيرد.</span></li><li><span style="font-size: small;">در طي جلسات تمرين و مسابقات بايد فرصت‌هایی را فراهم كنيم تا نوجوانان بتوانند عرض اندام كنند.</span></li><li><span style="font-size: small;">از قرار دادن آنان در موقعیت‌هایی كه امكان تحقير&nbsp; وجود دارد بپرهيزيد.</span></li><li><span style="font-size: small;">تمرينات بايد طوري طراحي شوند كه قدرت عمومي آنان افزايش يابد. پایه‌ریزی و ايجاد زیربنا براي افزايش نيرو و قدرت در آينده در اين مرحله از رشد و پيشرفت ورزشكاران شروع می‌شود. (تمرينات با استفاده از وزن بدن، تكرار زياد تمرينات با وزنه كه با مقاومت پايين انجام شود)</span></li><li><span style="font-size: small;">در اين مرحله تمرينات افزايش ظرفيت هوازي طراحي می‌گردد تا در مرحله تخصصي شدن احتياجات و تقاضاهاي تمرين و مسابقه را پاسخ گو بوده و تحمل كنند.</span></li><li><span style="font-size: small;">نوجوانان در اين مرحله با تمرينات بی‌هوازی و سبك روزمره آشنا شوند ليكن نباید این تمرينات فشار بيش از حدي را بر سيستم انرژي اسیدلاکتیک بی‌هوازی آن‌ها تحميل كند.</span></li><li><span style="font-size: small;">از شركت دادن اين گروه سني در مسابقات و رقابت‌هایی كه فشار زيادي را به ساختمان بدن آنان وارد می‌کند اجتناب كنيد.</span></li><li><span style="font-size: small;">سعي شود در برنامه تمرينات تمركز حواس و كنترل توجه ورزشكاران را تقويت كنيد.</span></li><li><span style="font-size: small;">ورزشكاران را در موقعیت‌های رقابتي شاد و مفرح قرار دهيد.</span></li></ol> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;"><strong>مرحله تخصصي شدن 15 تا 18 سالگي </strong></span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">در اين مرحله ورزشكاران قادر خواهند بود نيازها و تقاضاهاي تمرينات و رقابت‌های دشوارتر و شديد تر را تحمل كنند. بهترين و بیش‌ترین تغييرات ایجادشده در تمرينات، در طي اين مرحله اتفاق می‌افتد. ورزشكاراني كه در مراحل گذشته در يك برنامه تمريني مناسب و جامع شركت کرده‌اند كه تأكيد آن بيشتر بر رشد و تكامل چندجانبه و كامل بوده است، در اين دوره می‌توانند بيشتر انجام تمرينات و فعالیت‌هايي را شروع كنند كه هدف ويژه آن‌ها، رشد و توسعه عملكردي&nbsp; پيشرفته و برتر، يعني رسيدن به مرحله اوج اجرا است.</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;"><strong>خصوصيات جسماني و رواني در مراحل تخصصي شدن</strong></span></p> <ol style="text-align: justify;"><li><span style="font-size: small;">سيستم قلبي – تنفسي تقريباً در حال تكامل و رسيدن به اعلاي رشد خود بوده و در بعضي موارد كاملاً رشد كرده است و به حد نهايي خود رسيده است.</span></li><li><span style="font-size: small;">در اين مرحله توانايي تمرين در سيستم اسیدلاکتیک بی‌هوازی وجود دارد.</span></li><li><span style="font-size: small;">در اواخر اين دوره فرايند استخوان‌سازی تقريباً كامل می‌شود.</span></li><li><span style="font-size: small;">در اين شرايط سني نوجوان نياز دارد تا از سوي گروه و دوستان خويش شناخته‌شده و مورد پذيرش قرار گيرد.</span></li><li><span style="font-size: small;">ظرفيت و توانايي عقلي و فكري مانند تفكر شناختي، حافظه، تفكر واگرا، تفكر همگرا و ارزيابي و سنجش به مقدار زيادي عملكردي تر و كارآمد تر است.</span></li><li><span style="font-size: small;">مهارت‌های تصمیم‌گیری و هدايت و رهبري تكامل و پيشرفت بيشتري دارند.</span></li></ol> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;"><strong>كيفيت فعالیت‌هاي حركتي از سنين 15 تا 18</strong></span></p> <p style="text-align: justify;" dir="RTL"><span style="font-size: small;">رشد و پيشرفت ورزشكاران را در طي اين مرحله به دقت كنترل كنيد در اين مرحله ورزشكاران تدابيري را براي پاسخگويي به نيازها و تقاضای‌های جسماني و رواني افزايش تمرين و مسابقه طراحي كرده و يا توسعه خواهند داد. ليكن آن‌ها هنوز نسبت به مشكلات و مسائل جسماني و رواني ناشي از پر تمريني حساس يا ضعيف و آسیب‌پذیر هستند.</span></p> <ol style="text-align: justify;"><li><span style="font-size: small;">تمرينات بايد طوري طراحي شوند كه توانایی‌های حركتي عمده و اصلي ورزشي مانند قدرت، ظرفيت بی‌هوازی،&nbsp; هماهنگی‌های ويژه و انعطاف‌پذیری پويا را اصلاح‌کرده و توسعه دهند.</span></li><li><span style="font-size: small;">شدت تمرين بايد سريع تر از حجم آن افزايش يابد با اين وجود هنوز هم اين افزايش بايد به تدريج و نسبتاً آرام صورت گيرد. ورزشكاران بايد آمادگي لازم براي انجام فعاليت يا مهارت ويژه با نظم و هماهنگي و سرعت صحيح و مناسب داشته باشند. تمرينات بايد كاملاً مشابه اعمال و فعالیت‌هایی باشد كه در طي مسابقه اتفاق می‌افتد. خستگي، پيامد طبيعي تمرينات شديد است. ولي ضرورت دارد كه از رسيدن ورزشكاران به وضعيت فرسودگي و ناتواني جلوگيري كرد.</span></li><li><span style="font-size: small;">ورزشكاران را در فرصت‌های ممكن و پیش‌آمده در تصمیم‌گیری‌ها شركت دهيد.</span></li><li><span style="font-size: small;">تمرينات چندجانبه و كامل، در اين سن و مرحله بويژه در مرحله آمادگي عمومي در هر فصل تمرين، بايد مورد تأكيد باشند. با وجود اين بیش‌ترین اهميت به ويژه طي دو مرحله‌ی آمادگي اختصاصي و مسابقات بايد بر تخصصي شدن و به‌کارگیری روش‌های تمريني و تکنیک‌هایی باشد كه باعث افزايش بازده و بهبود كارايي در رشته‌ی ورزشي منتخب می‌شوند.</span></li><li><span style="font-size: small;">ورزشكاران را تشويق كنيد تا با برخي از جنبه‌های نظري و علمي تمرينات آشنا شوند.</span></li><li><span style="font-size: small;">افزايش و توسعه‌ی قدرت، بايد در پاسخ به نيازهاي اختصاصي ورزش شروع شود. پرورش و تقويت عضلاتي كه در هنگام اجراي مهارت‌های تكنيكي بيشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند (عضلات اصلي) بايد در اين مرحله تأكيد شود. ورزشكاراني كه با وزنه كار می‌کنند، می‌توانند در اين مرحله تمريناتي را شروع كنند كه مستلزم تعداد تکرارهای كمتر با وزنه‌های سنگين تر هستند. با وجود اين، تمرينات قدرتي بيشينه كه طي آن‌ها حداكثر 4 تكرار در تمرين قابل‌اجرا است، به ويژه براي ورزشكاراني كه هنوز در حال گذراندن مرحله‌ی رشد خود هستند، توصيه نمی‌شود.</span></li><li><span style="font-size: small;">در اين مرحله، افزايش ظرفيت هوازي براي همه‌ی ورزشكاران توصيه می‌شود.</span></li><li><span style="font-size: small;">به تدريج، حجم و شدت تمرينات بی‌هوازی را افزايش دهيد. در اين مرحله ورزشكاران قادر خواهند بود تجمع و انباشتگي اسیدلاکتیک را بهتر تحمل كنند.</span></li><li><span style="font-size: small;">تکنیک‌های ورزشي ورزشكاران خود را اصلاح و تكميل كنيد. تمرينات ویژه‌ای را انتخاب كنيد كه در طي اجراي اين تمرينات، مهارت‌ها از نظر بیومکانیکي صحيح و پر بازده و از نظر فيزيولوژيكي، مؤثر و كارآمد باشند. مهارت‌های تكنيكي دشوار و پيچيده بايد به طور مداوم در طي جلسات تمرين، اجرا شود و در برنامه‌ی تمرينات تاكتيكي ويژه جاي گرفته و در مسابقات نيز به كار روند.</span></li><li><span style="font-size: small;">تاکتیک‌هاي فردي و گروهی را توسعه دهيد. همچنين در اين مرحله، ورزشكاران بايد خصوصيات خلاقيت و نوآوري، خویشتن‌داری، شور و هيجان، برتری‌طلبی، رعايت اصول اخلاقي و بازي جوانمردانه را در شرايط مسابقه و رقابت از خود نشان دهند.</span></li><li><span style="font-size: small;">به تدريج تعداد مسابقات و رقابت‌ها را افزايش دهيد به گونه‌ای كه در پايان اين مرحله ورزشكاران بتوانند به طور مكرر و پي در پي، همانند يك ورزشكار بزرگسال، رقابت كرده و مسابقه دهند. همچنين در اين مرحله، اهميت دارد كه اهداف و مقاصدي را براي مسابقات تعيين كنيد كه بر توسعه‌ی مهارت‌های اختصاصي، تاکتیک‌هاي فردي و گروهي و توانایی‌های حركتي متمركز باشند. اگر چه در اين مرحله كسب نتيجه و برنده شدن، بيش از گذشته اهميت دارد، اما با وجود اين، نبايد بيش از حد بر آن تأکید کرد.</span></li><li><span style="font-size: small;">ورزشكاران بايد در اين مرحله، تمرينات ذهني و فكري را نيز همپا با ساير تمرينات انجام دهند. همچنين بايد فعالیت‌ها و تمريناتي براي آن‌ها طراحي و اجرا گردد كه باعث رشد و تقويت تمركز حواس، كنترل توجه، تفكر مثبت (خوش بيني)، خود تنظيمي، قدرت تجسم (پیش‌بینی) و افزايش انگیزه‌ی آنان شده و بدين شكل، عملكرد ورزشكاران را به ويژه در رشته‌ی ورزشي تخصصي، بهبود بخشند.</span></li><li><span style="font-size: small;">در اواخر اين مرحله ورزشكاران نبايد در تکنیک‌های اصلي و عمده مشكل خاصي داشته باشند. بنابراين مربي می‌تواند به تدريج در اين مرحله از قالب معلم و آموزش‌دهنده، بيرون آمده و نقش اصلي خود را به عنوان يك مربي بر عهده بگيرد.</span></li></ol> Tue, 03 Dec 2013 18:08:11 UTC http://varzesh.tarlog.com/comments/1210/ مقاله در مورد ورزش والیبال ساحلی http://varzesh.tarlog.com/post/1202/ <span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b><font color="#0000cd"><font size="3">والیبال ساحلی</font></font><br><br>تاريخچه واليبال ساحلي</b><br>تاريخچه واليبال ساحلي به بيش از نيم قرن مي رسد. ورزشي كه فلسفه راه اندازي آن بيشتر جنبه تفريح و سرگرمي داشت تا كسب مدال و رقابت با ورزش هاي مطرح امروز جهان. آنچه كه باعث شد تا واليبال گوي سبقت را از ساير ورزش هاي ساحلي چون فوتبال، هندبال بربايد، به سابقه و استقبال تماشاگران از اين ورزش برمي گردد . گفته مي شود نخستين خاستگاه واليبال ساحلي در سواحل آمريكاي جنوبي بود كه به تدريج با پيوستن قاره اروپا و اقيانوسيه نامش بر سر زبان ها افتاد. نخستين بار قبل از بازي هاي المپيك بارسلون بود كه بحث ورود رسمي اين ورزش به المپيك مطرح شد كه در بازي هاي المپيك آتلانتا باتوجه به اين كه ميزبان آمريكا از قهرمانان صاحب نامي در اين رشته برخوردار بود اين رؤيا به واقعيت پيوست .در المپيك آتن واليبال ساحلي سومين حضور خود را با استقبالي گسترده از سوي تماشاگران جشن گرفت تا جايي كه «ژاك روك» رئيس كميته بين المللي المپيك ضمن تبريك به «آكوستا» از اين بازي ها به عنوان يكي از چند رويداد مهم المپيك ياد كرد . آسيايي ها پس از رسمي شدن واليبال ساحلي نخستين گام ها را در بازي هاي آسيايي هيروشيما برداشتند كه در آن سال كشورهاي آسيايي ازجمله ايران در آن حضور پيدا كردند ، هرچند كه مدال هاي به دست آمده در اين رشته در جدول مدال ها به حساب نيامد. ژاپن، چين، تايلند ، اندونزي از آن سال فعاليت چشمگيري در اين رشته آغاز كرده اند كه هم اكنون بدل به مهم ترين قطب هاي اين ورزش شده اند.&nbsp;<br><b><tarlogendprepost><br>قوانین مقررات والیبال ساحلی :&nbsp;</tarlogendprepost></b><br>والیبال ساحلی ورزشی است مفرح ولذت بخش که درسالهای اخیر طرفداران زیادی اززن و مرد رابه خود جذب کرده است . نیاز به امکانات کم یکی دیگر ازعوامل گرایش افرادبه این بازی سرگرم کننده می باشد.باتوجه به ازدیاد طرفداران این وزش درسال 1996 (المپیک آتلانتا) به همت آقای روبن آگوستا به جمع بازیهای المپیک پیوست وتاکنون پیشرفت های بسیاری نموده است. همانطور که مستحضرید این بازی بین دوتیم دونفره اجرامیشود (زنان ومردان).<br>درزیر برخی ازقوانین مهم این بازی بخصوص درزمینه تجهیزات وامکانات آورده شده است .(لازم به ذکر است تفاوت زیادی بین ابعاد واندازه های زمین والیبال ساحلی بازمین داخل سالن نیست ).<br><br><b>الف- اندازه ها و شرایط زمین :&nbsp;</b><br>- طول 18 متر&nbsp;<br>- عرض 9متر<br>- منطقه آزاد (ازهرطرف بین 3 تا5 متر)<br>- منطقه یک سوم (حمله ) وجودندارد<br>- خط وسط زمین وجود ندارد<br>- پهنای تمام خطوط بین 5 تا 8سانتیمتراست<br>- فضای بالای زمین بایستی تاارتفاع 7 الی 5/12 متری عاری ازهرگونه مانع باشد<br>- سطح زمین ازشن (ماسه) یک دست که حداقل باید دارای 40سانتیمتر عمق باشد پوشیده شده&nbsp;<br>- ماسه بایستی ازالک گذرانده شده ودارای اندازه مناسب وقابل قبول باشد (زبروخشن نباشد)&nbsp;<br>- ماسه بایستی عاری ازهرگونه اشیاء آسیب رسان – صدف – سنگ و...باشد<br>- برای مسابقات جهانی توصیه شده که یک پارچه قیراندودتهیه شده تاوسط زمین اصلی رادرحالت بارانی بپوشاند.<br>- رنگ خطوط زمین بایستی کاملا مغایر با رنگ ماسه باشد<br>- خطوط زمین بایدازنواربامواد مقاوم ساخته شده وضمنا این مواد, نرم وقابل انحناء باشند<br><br><b>ب- قوانین تور:</b><br>- طول تور 10متر میباشد<br>- عرض تور یک متراست<br>سرتاسر بالاوپایین تور نواری به پهنای 5 تا 8 سانتیمتر ازجنس کرباس (دولا) دوخته شده که رنگ آن ترجیحا آبی سیریارنگهای روشن است .<br>- نوارهای عمودی (کناری تور) که دقیقا روی خطوط طولی زمین قرارمیگیرند نیز دارای 5 تا 8 سانتیمتر پهنا می باشند&nbsp;<br>- درپشت نوارهای کناری نیز مانند بازی سالنی دو آنتن به ارتفاع 180 سانتیمتر نصب میشود که یک متر آن درتورو80سانتیمتر آن دربالای تور قراردارد وفضای بالایی زمین رامشخص میکنند<br>- جنس این آنتن ها ازفایبرگلاس نشکن وبه قطر یک سانتیمتر ساخته میشود<br>- ارتفاع توربرای مردان 43/2 متر وبرای زنان 24/2 درنظرگرفته میشود<br>- میله های نگهدارنده تورنیز بایستی کاملا گرد ومدوربوده وبا بالشتک های ویژه ای پوشیده شوند تاازآسیب دیدگی بازیکنان جلوگیری کند.<br><b><br>پ – تجهیزات بازیکنان :</b><br>- لباس بازیکنان شامل شورت یامایو شنا , یک پیراهن یا tank top است.<br>- لباس بازیکنان بایستی کاملا تمییز ویک رنگ ویک طرح داشته باشد<br>- شماره بازیکنان بایدبا رنگ کاملا متمایز تهیه شده باشد ( اندازه رسم شماره ها حداقل 10 سانتیمتر در5/1 سانتیمتر است)&nbsp;<br>- شماره باید روی سینه یادرجلو ی شورت بازیکنان تعبیه شده باشد<br>- بازیکنان نبایستی ازکفش یا جوراب استفاده نمایند ( مگر بااجازه داور)<br>- همراه داشتن هرگونه اشیاء که سبب جراحت ومصدومیت بازیکن دیگر شود ممنوع است</span> Fri, 25 Oct 2013 05:48:11 UTC http://varzesh.tarlog.com/comments/1202/ کاملترین و جامعترین مطلب و مقاله سوارکاری http://varzesh.tarlog.com/post/1201/ <span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><font color="#0000cd"><font size="3"><b>ســوارکاری</b></font></font><br><b><br><br>مقدمه</b><br>سوارکاری از ورزش هایی است که در چند دهه ی اخیر مورد توجه خاصی قرار گرفته اند، با این وجود سابقه ای طولانی داشته است و می توان آن را از کهن ترین ورزش ها به شمار آورد. این ورزش امروزه نه تنها به عنوان یک رقابت سالم و مفید، بلکه به عنوان سرگرمی و به منظور گذراندن اوقات فراقت مورد توجه قرار گرفته است، و با این که نسبت به بسیاری از ورزش ها پر هزینه به نظر می رسد، هر ساله تعداد بیشتری طرفدار به سوی خود جلب می کند. سوارکاری و پرورش اسب در اسلام نیز بسیار توصیه شده است و جایگاه ویژه ای دارد. رسول اکرم فرموده اند: "به فرزندان خود، سوارکاری، تیراندازی و شنا بیاموزید." همچنین در حدیثی از ایشان آمده است: "پیشانی اسب ها تا روز رستاخیز جایگاه خیر و برکت است. " در قرآن کریم آمده است: " و الخیل و البغال و الحمیر لترکبواها و زینه و یخلق ما لا تعلمون" "و اسبان و استران و خران را (آفرید) تا بر آن ها سوار شوید و (برای شما) تجملی (باشند) و آن چه را که نمی دانید می آفریند."<br><br><b>سوارکاری چیست؟</b><br>سوارکاری ورزش، هنر و روش هایی است که به سوار شدن و هدایت کردن اسب مربوط می شود. ویژگی این ورزش این است که انسان و مرکب (معمولاً اسب) را متحد می سازد، بنابرین موفقیت اسب و سوارکار به ارتباط و اعتماد و احترامی که آن دو برای یک دیگر قائل اند، بستگی دارد.<br><b><br>تاریخ سوارکاری</b><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">سوارکاری ورزشی بسیار قدیمی است که از دیرباز به منظور جنگیدن یا پیام رسانی به افراد آموزش داده می شد.و...<tarlogendprepost><br>تاریخ رام کردن اسب هنوز به درستی شناخته نشده است. باستان شناسان با توجه به قدیمی ترین آثار بر جای مانده از پیشینیان در رابطه با رام کردن اسب ها، معتقدند که اولین اسب های اهلی به بیش از سه هزار سال قبل از میلاد بر می گردند. قبل از آن اسب به منظور تهیه ی غذا شکار می شده است. البته باستان شناسان در بعضی نقاط از اروپای شرقی دهانه هایی پیدا کرده اند که به شش هزار سال قبل از میلاد بر می گردند. این نشان می دهد که انسان از آن زمان سعی داشته است که اسب را رام کند و از آن بهره ببرد، ولی به دلیل سرعت آن در فرار موفق نشده است. قدیمی ترین آثار در اروپای شرقی، شمال قفقاز و آسیای مرکزی یافت شده اند.<br>اگرچه اهلی ساختن اسب در مقایسه با حیواناتی چون سگ (نه هزار سال قبل از میلاد) و گوسفند و بز (پنج هزار سال قبل از میلاد) مؤخر بود، با این وجود تحول عظیمی در زندگی انسان به وجود آورد. انسان نه تنها از گوشت و شیر اسب بهره می برد، بلکه برای جابه جایی نیز از او استفاده می کرد. نکته ای جالب در این باره این است که مورخان عقیده دارند که مردم قبل از یادگیری چگونه سوار شدن بر اسب، از ارابه استفاده می کردند. آنان برای این فرضیه خود دو دلیل عمده ارائه می کنند:فسیل های پیدا شده نشان می دهند که اسب های آن دوره برای حمل انسان بسیار کوچک بوده و قد آن ها (بلندی شانه) به بیش از ۱۴٠ سانتی متر نمی رسید.<br>قبل از آن که اسب توسط انسان رام شود، مردم از ارابه استفاده می کردند و آن ها را به حیواناتی از قبیل گاو یا الاغ وحشی می بستند. بستن ارابه به اسب های کوتاه قد خیلی دشوار نبود، در حالی که سوار شدن بر کمر اسب باعث وحشت و رم کردن آن می شد.<br>مهار و تربیت کردن اسب ها در زندگی مردم اوراسیا تحول و تأثیرات فراوانی به دنبال داشت. در حالی که در گذشته طی کردن مسافت های طولانی غیر ممکن به نظر می رسید، انسان توانست به کشف سر زمین های جدید و کشور گشایی بپردازد. کم کم وسایلی برای هدایت و تسلط بیشتر بر اسب مانند زین و رکاب (که از اختراعات چینی ها می باشند) ساخته شدند و در اختیار سوارکاران گرفتند. تربیت و پرورش اسب نیز، به خصوص در خاور میانه اهمیت بسیاری یافت و صحرا نشینان این مناطق به پرورش و نگاه داری اسب های اصیل عربی پرداختند. سوارکاری تا اواخر قرن پانزدهم میلادی، بیشتر در جنگ ها معمول بود. البته در بعضی از کشور ها مانند ایران باستان، به عنوان ورزش و سرگرمی نیز مورد توجه قرار می گرفت (مانند بازی چوگان)، ولی جنبه ی هنری آن از اواخر قرن پانزدهم میلادی به بعد اهمیت یافت. بلاُخره در اواخر قرن نوزدهم میلادی، با پیشرفت صنعت و جایگزین کردن اسب ها توسط ماشین آلات، سوارکاری جنبه ی ورزشی و سرگرمی که امروزه مشاهده می شود را به خود گرفت.<br><br><b>برقراری ارتباط با اسب</b><br>اولین گام یادگیری سوارکاری ، یادگیری ارتباط برقرار کردن با اسب است. سوارکار باید بتواند خلق‌و‌‌خوی اسبی را که قرار است سوار شود درک کند و با او به خوبی ارتباط برقرار کند، تا اسب فرمان‌های او را بهتر درک‌کند و انجام دهد. سوارکار می تواند از روی حرکات و برخی اعمال اسب متوجه منظور او شود. حرکات گوش‌های اسب در این مورد بسیار مؤثر است. به طور مثال، هنگامی که اسب گوش‌هایش را به سمت جلو می‌چرخاند و سرش را بالا می‌گیرد، به این معناست که صدایی او را نگران کرده است و او با‌دقت در حال پیدا کردن منبع صداست. و یا هنگامی که اسب گوش‌هایش را در جهات مختلف می‌چرخاند و حرکت می‌دهد، به این معناست که با دقت اطرافش را تحت نظر دارد. گوش‌های مایل به سمت پایین در دو طرف سر اسب، نشان دهنده‌ی تسلیم شدن و اطاعت اسب هستند. البته این حالت گوش‌ها در صورتی که لب‌ها به سمت پایین افتاده باشند، نشانه‌ی خواب‌آلودگی است. اسبی که گوش‌هایش را می‌چرخاند و زبانش را بیرون می‌آورد، قصد سر‌به‌سر گذاشتن و بازی با سوارکار را دارد. اگر اسب گوش‌هایش را به سمت جلو مایل کند و سرش را کمی خم کند، یعنی به سوارکار (یا هر کس دیگری) اعتماد دارد. اگر گوش‌هایش را به سم عقب بچرخاند، یعنی چیزی باعث بی اعتمادی یا عصبانیت و ناراحتی او شده است. در صورتی که گوش‌هایش را به سمت عقب بخواباند، یعنی بسیار خشمگین است و یا این که به شدت ترسیده است. در این صورت اسب می تواند بسیار خطرناک باشد و حمله کند. حرکت سر و پاهای اسب نیز می‌توانند در درک منظور او کمک کنند. اسبی که سرش را کمی پایین می‌آورد و ناگهان به‌شدت تکان می‌دهد، بد‌خلقی خود را نشان می‌دهد. هنگامی که پاهای جلویش را بر زمین می‌کوبد، عصبانیت یا بی‌قراری خود را ابراز می‌کند، در حالی که وقتی اسب پاهای عقبش را بر زمین می‌کوبد، می‌خواهد بفهماند که چیزی باعث ناراحتی او شده است (مثلاً مگس و ...).<br><b><br>شاخه های مختلف سوارکاری</b><br>سوارکاری شاخه های متعددی دارد که به طور کلی در دو دسته قرار می گیرند:<br><br><b>مسابقات اسب دوانی</b><br>این مسابقات از دوران قدیم در بسیاری از تمدن ها همچون یونان و روم باستان وجود داشته است. مسابقات یورتمه و تاخت از مسابقات رایج اسب دوانی هستند.<br>مسابقات یورتمه (سوار بر اسب یا ارابه)، که در آن ها هدف نفر اول رسیدن به خط پایان است، بدون این که اسب با سرعت گرفتن شروع به تاختن کند. تاختن اسب باعث حذف شدن سوارکار از دور مسابقه می شود.<br>مسابقات تاخت، که در آن ها نیز هدف اول رسیدن به خط پایان است، اما این بار با تاخت. مسافت این مسابقات بین ۴۰۰/ ۲ و ۶۰۰/۱ است. نوعی دیگر از مسابقات تاخت، همراه با مانع است و اسب باید از روی آن ها بپرد. مسافت این مسابقات با توجه به نوع مانع متفاوت است.<br>سایر مسابقات سوارکاری<br>شاخه های متعددی در آن جای می گیرند که در آن ها هدف بردن مسابقه ی دو نیست. در این جا به برخی از این ورزش ها اشاره شده است:<br><br><b>مسابقات ارابه رانی</b><br>ارابه رانی که معمولاً دارای سه مرحله هستند: مرحله ی درساژ (که در آن شیوه و جذابیت نمایش و رفتار و حرکات اسب سنجیده می شود.)، مرحله ی ماراتون (که امتحانی زمان بندی شده است و از قسمت های مختلفی تشکیل شده است و مهمولاً دارای موانعی طبیعی یا مصنوعی است. در آن مهارت، توانایی جسمی و سرعت اسب سنجیده می شود.) و مرحله ی آخر که عبارت است از حرکت در راه هایی که از اطراف، توسط توپ هایی (یا چیزهای دیگری) محدود شده است. گذشت وقت مجاز یا افتادن توپ باعث از دست رفتن امتیاز می شود. تعداد اسب هایی که ارابه را می کشند به نوع مسابقه بستگی دارد و به جز در مواردی خاص، بیش از چهار عدد نیستند.<br>درساژ(حرکات نمایشی اسبهای تربیت شده)، که در آن کیفیت ارتباط میان سوارکار&nbsp;<br>و اسب سنجیده می شود. این مسابقات در زمین هایی مستطیل شکل به طول ۶۰ متر و عرض۲۰ متر برگزار می شوند، و سوارکاران به ترتیب در زمین حاضر شده و برنامه های خود را اجرا می کنند. این برنامه ها می توانند مشخص شده یا آزاد باشند. داوران بر اساس تکنیک و دقت سوارکار و همچنین اطاعت و حرکات اسب و ارتباط میان آن دو, قضاوت کرده و بین صفر تا ده نمره می دهند. سوارکار باید سعی کند حرکاتش برای هدایت اسب تا حد امکان مخفی باشد و دیده نشود، به طوری که احساس شود ارتباط میان آن دو توسط تلپاتی (telepathy) انجام می گیرد. این کار ممکن است به نظر تماشاگران بسیار آسان بیاید، در حالی که نتیجه ی تلاش بسیار چندین سال می باشد.<br><br><br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/s1sk1qbxju8lcsgq8q03.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br>درساژ<br></div><br><br>مسابقات پرش،که از متداول ترین مسابقات سوارکاری در جهان می باشد.<br><br>مسابقات استقامت، که هدف از آن ها طی کردن مسافتی طولانی (بین ۲۰ تا ۱۶۰ کیلومتر) در یک (و گاهی دو) روز است. اسب های عرب از بهترین نژاد ها برای این نوع مسابقات هستند، زیرا جثه ای کوچک و مقاوم در برابر گرما و تمرینات سخت دارند. اسب های انگلیسی نیز به دلیل سرعتشان در این زمینه مورد توجه بسیاری قرار می گیرند.<br>مسابقات وسترن یا آمریکایی، که ریشه ی آن ها به مسابقات گاوچرانی مربوط می شود.<br>که مسابقه با اسب های وحشی است.<br>رودیئوچوگان (Polo)، که گفته می شود قدیمی ترین ورزش گروهی است. این ورزش در ایران باستان رواج و اهمیت زیادی داشته است و به بازی شاهان معروف است. امروزه, چوگان به دلیل هزینه ی بالا کمتر مورد توجه عام مردم قرار می گیرد.<br><br><b>سوارکاری در ایران امروز</b><br>امروزه سوارکاری در ایران بیش از چند دهه ی اخیر مورد توجه قرار گرفته است و باشگاه های مختلف به سرعت تاُسیس شده و در روند پیشرفت هستند. با این وجود ایران هنوز در سطح جهانی برنده ی مقام خاصی نشده است، ولی با روند کنونی به زودی به چنین افتخاراتی دست خواهد یافت. سوارکاری بانوان نیز بسیار مورد توجه قرار گرفته است و بر طرفداران آن روز به روز افزوده می شود.<br>از باشگاه های استان تهران می توان موارد زیر را مثال زد: باشگاه های ایران، ایران مهر، امام خمینی (ره)، آراسب، الوند، اسواران، فرمان آرا، آزمون ... از سوارکاران برتر کشورمان نیز می توان آقایان علیرضا شمس،کاظم وجدانی، امیر کلانتری، کریم اصغری، مسعود مکاری نژاد ، فرزین فتحلیزاده، محمد نقاش، مازیار جمشیدخانی، و خانم ها طاهره عبدی،الهام فرد،هاله نیکویی، سحر رضاعی، سروناز مستجاب الدعوه و سارا</tarlogendprepost></span><div><div style="font-family: tahoma; font-size: small; "><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;رجبیون را نام برد.</span></div><div style="font-family: tahoma; font-size: small; "><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>مقررات سوارکاری</b><br>در طی یك مسابقه ممکن است سواركار بخاطر ارتکاب خطاهای مختلف ، جریمه شود . بنابراین بسته به نوع مسابقه سواركاری كه كمترین خطا و یا كمترین زمان و یا بیشترین امتیاز را كسب کرده برنده مسابقه است.&nbsp;<br><br><b>● كلیات:&nbsp;</b><br>۱- مسابقه پرش با اسب نوعی امتحان برای اسب و سواركار در شرایط مختلف در مسیری از موانع است كه در طی این آزمون آزادی ، انرژی مهارت و اطاعت اسب و همچنین قدرت سواركار سنجیده می شود .&nbsp;<br>۲- در طی یك مسابقه ممکن است سواركار بخاطر ارتکاب خطاهای مختلف ، جریمه شود . بنابراین بسته به نوع مسابقه سواركاری كه كمترین خطا و یا كمترین زمان و یا بیشترین امتیاز را كسب کرده برنده مسابقه است.&nbsp;<br>۳- منظور نهائی ، یكنواختی و استاندارد نمودن مسابقات پرش با اسب نیست بلکه ایجاد جاذبه و تنوع یكی از مهمترین عوامل در ایجاد علاقه برای سواركار و تماشاچی است .&nbsp;<br>۴- با توجه به این مطالب یکسان بودن شرایط مسابقه برای کلیه شرکت کنندگان ضروری است و راه رسیدن به این هدف تهیه و چاپ قوانین و اجراء دقیق آن در حین مسابقه می باشد .&nbsp;<br>۵- سن اسبهای شركت كننده در بازیهای المپیك ، قهرمانی جهان حداقل ۸ سال است . اسبهای شركت كننده در كلیه مسابقات بین المللی دیگر بایستی حداقل دارای ۶ سال تمام باشند.&nbsp;<br>مانژهای پرش با اسب : میدان مسابقه پرش با اسب باید محصور بوده و در هنگامیكه اسب داخل میدان است باید كلیه ورودیها و خروجی ها بسته باشند.&nbsp;<br><b><br>● میادین تمرین و مانع تمرین :&nbsp;</b><br>۱-سواركاران تنها یكبار مجاز به آمدن به داخل مانژ مسابقه جهت بازدید مسیر مسابقه هستند ( این مسئله شامل باراژ نیزمی باشد ).&nbsp;<br>جازه ورود به میدان جهت بازدید مسیر توسط هیات داوران بوسیله تابلوی ( میدان باز است )و یا بلندگوی عمومی به سواركاران اعلام می گردد .&nbsp;<br>همچنین در مسابقات دو راندی كه راند دوم مسابقه متفاوت از راند اول است سواركاران می توانند قبل از شروع راند دوم نیز مسیر مسابقه را بازدید كنند.&nbsp;<br>۲- برگزار كنندگان مسابقات در مانژهای سرپوشیده در شرایط خاص بدلیل محدودیت مکانی ممكن است اجازه تمرین در مانژ اصلی را بدهند .&nbsp;<br>۳-در مواقعی كه ابعاد میدان تمرین اجازه تمرین را ندهد یك مانع كه جزو مسیر مسابقه نیست را می توان در مانژ اصلی برای تمرین درنظر گرفت.&nbsp;<br>۴- این مانع می تواند یك مانع عریض به ابعاد : ۴۰/۱ متر در ارتفاع و ۶۰/۱ متر در عرض و یا یک مانع عمومی به ارتفاع حداكثر ۱۴۰ ( دارای پرچم قرمز و سفید ) یاشد. شماره برای این مانع گذاشته نمی شود . برای پریدن از این مانع تنها دو بار می توان سعی كرد و در صورت سعی بیشتر سواركار ممكن است جریمه نقدی یا محروم شود ۵-سواركاران حق تلاش یا پرش از موانع مسابقه را درحین رژه قبل از مسابقه ندارند. انجام این كار ممكن است جریمه نقدی و یا محرومیت به همراه داشته باشد.&nbsp;<br>۶- برنده مسابقه ممكن است برای مطبوعات یك مانع بپرد كه این مانع نبایستی جزء موانع دور بعدی باشد .&nbsp;<br>پریدن بر خلاف جهت از این مانع ممكن است موجب محرومیت سواركار شود . برای پرش از این مانع سواركار ۹۰ثانیه وقت دارد كه این وقت از لحظه زدن زنگ توسط داوران شروع می شود . امتناع یا انداختن این موانع بعنوان یك تلاش به حساب می آید . اگر انداختن همراه با امتناع باشد سواركار برای تلاش بعدی باید منتظر تصحیح مانع شود ،( زمان نگه داشته خواهد شد) . هئیت داوران زنگ شروع مسابقه را پس از تلاشهای سوار كار برای پرش از این مانع یا اتمام ۹۰ ثانیه بصدا در می آورند . پس از زده شدن زنگ سواركار تنها می تواند یك بار برای پرش از این مانع سعی كرده و در حدفاصل ۴۵ ثانیه مسابقه اصلی را شروع كند .&nbsp;<br><br><b>● زنگ :&nbsp;</b><br>۱-زنگ ابزاری است جهت برقراری ارتباط با شركت كنندگان و مسئول بصدا درآوردن آن یكی از اعضاء هیئت داوران است .زنگ در موارد زیر کاربرد دارد :&nbsp;<br>۱-۱- جهت اعلام باز بودن مانژ جهت بازدید از مسیر مسابقه .&nbsp;<br>۲-۱-اعلام اجازه شروع مسابقه به سواركار پس از زدن زنگ که سواركار بایستی خط شروع را در جهت درست ظرف مدت ۴۵ ثانیه قطع كند . سیستم زمانگیری اتوماتیك شمارش معكوس ۴۵ ثانیه را روی صفحه نتایج نشان می دهد ،‌بطوری كه برای سواركاران به وضوح قابل مشاهده باشد اگر سواركار ظرف مدت ۴۵ ثانیه مسابقه را شروع نكند زمان مسابقه وی پس از ۴۵ ثانیه شروع خواهد شد . زمین خوردن و كلیه نافرمانی ها طی فاصله زدن زنگ و شروع مسابقه خطا محسوب نمی شود و lدر فاصله زمانی ۴۵ ثانیه داوران می توانند در موارد بروز برخی از مسائل زمان را نگه دارند.&nbsp;<br>۳-۱- بمنظور متوقف کردن سواركار در حین مسابقه( به هر دلیلی ) و یا اجازه برای ادامه آن .&nbsp;<br>۴-۱- اعلام اجازه ادامه دادن مسابقه به سواركاری كه مانع آن پس از امتناع افتاده است و همچنین پس از تصحیح مانع و یا آماده بودن مسیر.&nbsp;<br>۵-۱-اعلام دستور اخراج یك سواركار به وسیله به صدا درآوردن ممتد و یا تكراری زنگ.&nbsp;<br>۲-اگر سواركار به زنگ داوران توجه نكند ممكن است بنا به نظر داوران اخراج شود.&nbsp;<br>۳- اگر پس از وقفه زمانی قبل از زدن زنگ سعی در پرش از مانع نموده و یا از مانع بپرد اخراج می شود .&nbsp;<br>۱-۳- مسئولیت ماندن در نزدیكی موانع قبل از زدن زنگ مجدد با سواركار است.&nbsp;<br>۲-۳- این وظیفه داوران است كه زنگ مجدد را در لحظه ای بزند كه سواركار در موقعیت خوبی قرار دارد .&nbsp;<br>۳-۳- پس از نگه داشتن زمان به هر دلیلی سواركار بایست تا ایجاد شرایط مناسب جهت ادامه مسیر در نزدیكی مانع مذكور باقی بماند و هیات داوران نیز باید زنك را در لحظه ای به صدار درآورند كه سواركار موقعیت مناسبی نسبت به مانع داشته باشد ( یعنی سواركار در نزدیكی مانعی كه نسبت به آن امتناع كرده و یا آن را انداخته است قرار نداشته باشد). هیات داوران وظیفه ای ندارد كه زمان را در شرایط مناسب به نفع سواركار باز نمایند لذا با زدن زنگ زمان نیز باز خواهد شد.<br><b><br>● مسیر مسابقه و اندازه گیری:&nbsp;</b><br>۱ -مسیر مسابقه خط سیری است كه سواركار از دروازه شروع تا دروازه پایان طی میكند ، این مسیر بایستی با دقت تمام بخصوص در محل گردشها اندازه گیری شود (خط سیر طبیعی كه اسب طی می کند. از مركز موانع است).&nbsp;<br>۲- در مسابقات مهم هیات داوران باید به همراه طراح مسیر و یا در صورت امكان با ناظر فنی مسابقه مسیر را مجددا اندازه گیری کنند و در این صورت هیچ گونه تغییری در زمان مجاز جایز نمی باشد .&nbsp;<br>۳-در صورتی كه هیات داوران تشخیص دهد كه خطائی در اندازه گیری مسیر مسابقه (پس از پرش سه نفر كه مسیر را بدون نافرمانی و یا افتادن طی نموده اند) رخ داده است می توانند مسیر مسابقه را مجددا اندازه گیری نموده و مجددا زمان مجاز جدیدی را اعلام کنند و زمان نفرات قبلی نیز می بایست با زمان جدید تصحیح و محاسبه شود.&nbsp;<br>۴- اگر شرایط زمین و آب و هوا مناسب باشد هیات داوران می توانند پیش از شروع مسابقه سرعت مسابقه را تغییر دهند.&nbsp;<br>۵- كل طول مسیر مسابقه نبایستی از ۶۰ برابر تعداد موانع بیشتر باشد.&nbsp;<br>۶- فاصله خط شروع تا مانع اول و خط پایان تا مانع آخر بین ۶ تا حداكثر ۱۵ متر است و این دو خط بایستی با پرچم های قرمز و سفید و حروف S (شروع) و F (پایان) مشخص شده باشند.&nbsp;<br><br><b>● نقشه مسیر:&nbsp;</b><br>۱- یك نقشه از مسیر مسابقه كه در آن كلیه اطلاعات دقیق مسیر نشان داده شده است می بایستی حداقل نیم ساعت قبل از شروع مسابقه در نزدیكی میدان تمرین نصب و همچنین یك نسخه نیز به هیات داوران تسلیم شود .&nbsp;<br>۲- شماره موانع به ترتیب عبور از آنها می بایست در کنار موانع نصب شوند .&nbsp;<br>۳- موانع متوالی که دارای یك شماره تكراری هستند با حروف c , b , a که در كنار آن قرار دارد ( مانند ( ۸a , ۸b , ۸c ) مشخص می شوند.&nbsp;<br>۴- موارد زیر باید در نقشه مسیر مسابقه مشخص شوند :&nbsp;<br>۱-۴- خط شروع و پایان .&nbsp;<br>۲-۴-محدوده قرارگیری موانع ، نوع موانع ( عمودی – اكسر – تریپل بار) ، شماره موانع .&nbsp;<br>۳-۴- نقاط چرخش اجباری .&nbsp;<br>۴-۴- خط سیر سواركار را می توان با یكسری خطوط شكسته نشان داد . ضمنا مسیرهای اجباری نیز باید با خطوط توپر مشخص شوند.&nbsp;<br>۵-۴- جدول داوری مورد استفاده&nbsp;<br>۶-۴- موانع ، طول مسیر ، زمان مجاز و محدود و یا زمان ثابت برخی از مسابقات مخصوص.&nbsp;<br>۷-۴- نوع موانع متوالی ( باز – بسته – نیمه باز ) .&nbsp;<br>۸-۴- كلیه تغییرات و یا تصحیحات هیئت داوران در مورد مسیر.&nbsp;<br><br><b>● تغییرات در مسیر مسابقه :&nbsp;</b><br>۱- اگر شرایط طوری ایجاب كند كه پس از نصب نقشه مسیر تغییری در مسیر بوجود آید ، این تغییر باید فقط با نظر هیات داروان انجام شود و به اطلاع كلیه سواركاران شركت كننده و سرپرست تیم ها در مسابقه برسد .&nbsp;<br>۲- اگر به دلیل شرایط بد جوی ، نور و یا غیره متوقف کردن مسابقه ضروری باشد پس از شروع مجدد بایستی مسیر و موانع به همان شكل اولیه خود باشند و مسابقه نیز از همان نقطه ای كه متوقف شده است مجددا شروع شود .&nbsp;<br>۳- در موارد خاص مانند خرابی زمین مانژ و یا .......... بنا به تشخیص هیات داوران ممکن است محل یكی از موانع كمی تغییر کند .&nbsp;<br>در مورد موانعی كه امكان تغییر محل آن وجود ندارد مانند مانع آب ثابت ممكن است آن مانع از مسیر مسابقه حذف شود. لذا كلیه خطای انجام شده روی آن مانع برای سواركاران قبلی نیز در نظر گرفته نخواهد شد .&nbsp;<br>( خطای اخراج و خطای زمانی به حساب سواركاران گذاشته خواهد شد) .&nbsp;<br>۴- در صورتی كه ضروری باشد زمان مجاز و محدود مسابقه پس از اعمال تغییر محل یا حذف مانع مجدد محاسبه خواهد شد .<br><br><b>تعادل در سواركاری</b><br>هر موجودی دارای مركز ثقلی است و تعادل هر موجودی با هماهنگی این مركز ثقل با زمین حفظ می شود و خط عمود فرضی رسم شده از مركز ثقل بر زمین خط ثقل نامیده می شود . هر جسمی دارای فقط یك مركز ثقل است و از این مركز به زمین هم فقط یك خط بنام خط ثقل عمود می شود . هر موجودی با تكیه بر نقاط اتكاء مختلفی تعادل خود را حفظ می كند . یك صندلی بر روی چهار پایه و یك اسب بر روی دو دست و دو پا و یك سواركار با نشستن بر روی اسب در حالیكه دو استخوان نشیمن و محل اتصال آنها در تماس با زین است حفظ تعادل می كند و چنانچه این تعادل بر هم بخورد ، موجود به حالت نامتعادل تغییر وضعیت می دهد و هنگامیكه موجودی به حركت در میآید مركز ثقل او تغییر می كند . در حالتهای خاص از اجسام و یا وضعیت سوار بر روی اسب این مركز ثقل می تواند خارج از جسم قرار بگیرد . مانندگوی توخالی ، حلقه آهنی و یا سواری به هنگام مسابقات اسب دوانی و یا پرش .&nbsp;<br><br>سواركاری كه به درستی بر روی اسب مستقر می شود مركز ثقل او تقریبا عمود بر مركز ثقل اسب می شود و در هر حالتی كه اسب به خود می گیرد حفظ ثقلی او منطبق است بر خط ثقل اسب و این در حالتی است كه اسب ایستاده و یا روی سطحی صاف حركت می كند و هر یك از حركتهای اسب ، به مانند آوردن سر به بالا و یا بردن به پائین و هر نوع انحناء بدن به راست یا چپ مركز ثقل او را تا اندازه ای تغییر می دهد و مربی اسب (سواركار) موظف است ثقل خود را در همه حالتها با ثقل اسب هماهنگ كند و فقط در این صورت است كه اسب وزن سوار را به راحتی تحمل كرده و سوار هم حداكثر بهره برداری را از قدرت اسب می نماید .<br>تجسم این حالت موقعی امكان پذیر است كه با كوله باری بر پشت حركت می كنید و یا انتهای میله ای را بر نوك انگشت قرارداده و سعی می كنید در حال حركت آنرا حمل كنید . به هنگام حمل وسیله ای باید به جلو خم شوند تا بتوانند به راحتی حركت كنید .<br>سواركار باید به هنگام حركت اسب به جلو ، هماهنگ با سرعت اسب ، مركز ثقل خود را به سمت جلو ( جهت حركت اسب ) متمایل كند تا حدی كه مقداری جلوتر از مركز ثقل اسب قرار بگیرد و برای حفظ این حالت باید در حالت تعادل كامل در زین قرار گرفت ، یعنی با اسب حركت كرده یا حركتهای اسب را تعقیب كند .&nbsp;<br>اگر ثقل سوار از ثقل اسب عقب بماند ، فقط حمل می شود سواركار باید ابتداء ثقل خود را با اسب هماهنگ كند و سپس نشست خود را بر روی سه نقطه اتكاء تنظیم نماید و حفظ این دو حالت هماهنگ با هم امكان پذیر نیست .<br>پس باید یكی را برگزید كه حالت نیم نشست را بوجود می آورد در این حالت سوار خود را به جلوی زین كشیده با پائین دادن پاشنه ها بیشتر اتكاء را بر روی رانها و پهنای ساق مستقر می كند . در حركتهای آرام (قدم ، یورتمه و چهار نعل جمع ) این تضاد چندان مشهود نیست ولی این مشكل عدم هماهنگی ثقل را در سوارهای مبتدی و یا بدرستی آموزش ندیده به وضوح می توان دید .<br>هماهنگی سواركار با اسب به هنگام اسب دوانی و یا پرش كه سواركار ثقل خود را كاملا به جلو می كشد ، نمایش نیست ، بلكه كمكی است به اسب برای بهبود دویدن و یا بهتر پریدن .&nbsp;<br>بهر حال از گستردگی بحث تعادل تا به همین جا بسنده كرده و اضافه می كنیم كه ، سواركار ابتدا اسب را كمك می كند تا متعادل و متوازن حركت كند و هر چه مراحل آموزش پیشرفته تر می شود ، این هماهنگی بیشتر شده و تا به جائی می رسد كه سوار قادر می شود به نفع حركت دلخواه خود تعادل اسب را بر هم زده و او را با ثقل خود هماهنگ كند.</span></div><div style="font-family: tahoma; font-size: small; "><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>مسائل عمومی سوارکاری</b><br>همه اساتید سواركاری معتقدند كه تا سواركاری هر چقدر هم مستعد اصول و مفاهیم اولیه را به درستی درك نكرده باشد ، نمی تواند ادعا كند كه سواری را به درستی آموخته است .&nbsp;<br>هرگز هیچ بنائی روی ستونهای لرزان پایدار نیست و اسب و سواری كه خود به درستی به آنچه انجام می دهند واقف نیستند ، قادر نخواهند بود به كنه استعدادهای نهفته در درون خود پی ببرند . به همین دلیل اصول اولیه حاكم بر سواركاران و اسب های پر ش را نه روی مانع بلكه باید روی زمین جستجو كرد .&nbsp;<br>این اصول عبارتند از : آرام ، مستقیم ، به جلو و در نهایت حركت صحیح روی خط شكسته و قوس ها . كه ابتدا در باره این اصول و پس از آن وابسته گان آنها – تعادل و آهنگ حركت بحث می كنیم .(( گوستاو اشتین برشت )) بزرگ استاد ورزشهای سواره آلمان درباره اصول ابتدائی سواركاری می گوید ، اسب خود را مستقیم به جلو هدایت كنید .&nbsp;<br>ژنرال ((لوت)) استاد بلند آوازه فرانسه این اصول را قبول كرده و آرام را بر آن مقدم دانسته ولی می گوید (( آرام ، مستقیم به جلو )) ، كه جزءجزء این اصول ریشه ای به درازای عمر و تجربه این اساتید و و دیگر بزرگان سواری دارد ، قابل بحث ، گفتگو و تفكر هستند. بعنوان مثال ، باید از خود سوال كنیم كه ابتدا حركت اسب روی خط مستقیم مهم تر است یا تمركز روی اطاعت محض در حركت به جلو ؟&nbsp;<br><br>در حالیكه این اصل حركت به جلو و مستقیم بودن جزء اصول جدائی نا پذیرند نمی توان از اسبی كه اندامش مستقیم نیست توقع داشت به نحو دلخواه به جلو حركت كند ، چرا كه ّكجی – نقص طبیعی باعث تخریب روند حركت موزون و روان به جلو می شود. در واقع می توان منشاء امتناع اسب از حركت روان و دلخواه به جلو را در كجی ، خصوصیات اخلاقی و ذاتی اسب جستجو كرد و در نظر داشت كه مستقیم نگه داشتن بدن اسبی كه میل ندارد به جلو حركت كند هم ، مشكل است . بنا بر این باید قبل از تصمیم گیری بر تقدم و یا تاخر هر یك از این مقوله ، مشخصات اصولی هر یك و ارتباط آنها با یكدیگر را مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرارداد .&nbsp;<br>مستقیم بودن : در چه حالی اسب كاملا مستقیم است ؟ به عبارت دیگر ، در چه حالتی تمامی ستون فقرات او روی خط مستقیم قرار گرفته است ؟ تشخیص این حالت برای مشاهده كننده ای روی زمین در حال نظاره اسبی در حال ایست ساده است . یعنی اسب مستقیم است یا در ظاهر این گونه بنظر می رسد كه ، چهار پای او روی اضلاع مستطیلی به درستی رسم شده قرار گرفته و وزن او به تساوی روی چهار پایش تقسیم شده باشد.&nbsp;<br>اما وضعیت اندام اسب زیر پای سوار ، ایستاده یا به هنگام حركت ، متفاوت است . در حركت ستون فقرات انحرافی جانبی دارد و در گام های مختلف چگونگی استقرار دنده ها متفاوت هستند . به هر حال اگر در حركت هر یك از اندامهای حركتی جانبی روی خطی مستقیم در راستای حركت قرار داشته باشند ، می توان گفت اسب مستقیم است . در این حالت باید در نظر داشت كه عرض كپل اسب از سینه او بیشتر است و چنانچه نظاره گر اسبی باشیم كه از روبرو به طرف ما می آید و پاهای جلو ، پاهای عقب را می پوشانند در حالیكه بخش كوچكی از سم پای عقب هم قابل روئیت است ، باید قبول كنیم كه اسب مستقیم است.&nbsp;<br>از طرف دیگر حالت قرارگیری ما روی زین ،‌ساده ترین روش برای قضاوت درباره مستقیم بودن اسب به شرطی است كه : وزن به تساوی روی هر نشیمن تقسیم شده باشد ، نشست سوار كار در عمق زین باشد ، هر ساق به تساوی در طرفین اسب آویخته باشند ، حركت متساوی و متعادل هر دو كتف اسب قابل روئیت باشد ، سرو گردن اسب مستقیم و درست در وسط اندام سوار ، گوشها مساوی ، مژه غیر قابل روئیت و دستجلوها به طور كامل به تساوی در هر دو دست قرار گرفته باشند. فقط در این حالت است كه سوار می تواند قاطعانه اسب را مستقیم براند.<br>با احتیاط سواركاری كنید<br>بعضی مواقع اسب‌ها حتی اگر خیلی هم خوش‌اخلاق باشند، دوست ندارند آرامششان به هم بخورد و ممكن است هنگام نزدیك شدن شما به آنها از خود واكنش نشان دهند. همواره به آرامی و از طرفین اسب و سمتی كه فضا بازتر است به آن نزدیك شوید و نامش را صدا كنید.&nbsp;<br><br>حدود ۵۰ میلیون سال پیش، موجودات كوچكی به اندازه سگ كه ۴ انگشت در پاهای جلویی و ۳ انگشت در پاهای عقبی داشتند، در جنگل پیدا شدند. چندین هزار سال گذشت تا این موجودات به شكل و شمایل اسب‌های كنونی درآمدند. غارنشینان از گوشت این موجودات و شیر آنها به عنوان غذا استفاده می‌كردند. بعد متوجه می‌شدند كه می‌‌توان از آنها برای حمل و نقل هم استفاده كرد. به این ترتیب اسب‌ها برای حمل سربازان و كالسكه‌ها به كار گرفته شدند و سپس برای حمل سكه‌ها و شاهان ممالك از آنها استفاده شد و كم‌كم نیز سواركاری به عنوان یك رشته ورزشی جذاب شناخته شد.&nbsp;<br>نژادهای مختلفی از اسب‌ها در دنیا وجود دارند اما نژادهایی كه در كشورهای شرقی و از جمله ایران وجود دارند شامل اسب‌های عرب پارسی و شاگیا، اسب كرد، آخالاتكه، یا بووتركمن هستند. سواركاری ورزشی است كه شاخه‌های متعدد و علاقه‌مندان فراوان دارد. اگر می‌خواهید اسب‌سواری كنید، یادتان باشد كه اسب‌ها دارای اشكال متفاوت اندامی و حتی اخلاق‌های متفاوت هستند. بنابراین تربیت هر اسبی بر اساس خلق و خوی آن باید به یك مربی‌ ماهر سپرده شود. بعضی اسب‌ها بداخلاق و عصبی هستند.&nbsp;<br>این گونه اسب‌ها در روبه‌رو شدن با موقعیت‌های غیرمعمول از قبیل صداهای ناگهانی یا حركت سریع اطراف تحریك می‌شوند و رم می‌كنند. تربیت چنین اسب‌هایی به شدت سخت است و نیاز به كار دقیق و نگهداری صحیح دارد. سواركاران باید با حوصله با چنین اسب‌هایی رفتار كنند. سواركار بی‌حوصله هیچ‌گاه نباید سوار اسب‌ عصبی شود. بعضی اسب‌ها تنبل هستند. این اسب‌ها ممكن است ذاتا تنبل یا زیادی چاق یا لاغر باشند.&nbsp;<br>بعضی اسب‌ها هم ذاتا لجباز هستند و به هیچ‌وجه دوست ندارند تحت فرمان و هدایت سواركار باشند؛ خصوصا اگر سواركار ناشی باشد. این اسب‌ها به سرعت متوجه شرایط سواركار می‌شدند و ممكن است حركات ناخوشایندی برای نافرمانی از فرمان‌سواركار از خود نشان دهند. با توجه به توضیحات گفته شده، اگر مبتدی هستید سعی كنید سوار اسب‌های عصبی و كله شق نشوید و به توصیه مربی خود گوش كنید.&nbsp;<br>به نظر می‌رسد اسب‌های تنبل برای مبتدیان ایمن‌تر باشند. یادتان باشد اگر می‌خواهید اسبی را برای خرید انتخاب كنید، حتما با یك مربی خبره مشورت كنید، چون بعضی اسب‌ها دارای اندام نامناسبی هستند و برای ورزش مناسب نیستند؛ مثلا بعضی از آنها به دلیل شكل نامناسب كمر یا گردن یا پاها برای ورزش مناسب نیستند. یادتان باشد اسب‌ها به شدت به مراقب یا سواركارشان وابسته‌اند و ممكن است یك سوار كار بداخلاق و عصبی یك اسب شرور تربیت كند. بنابراین باید خوش‌رفتاری را به اسب آموزش داد. تیمار كردن، نظافت و غذا دادن به اسب باید با آرامش كامل انجام شود. اسب باید برای هر كار خوب پاداش بگیرد و برای هر كار بد تنبیه شود تا آموزش یابد.&nbsp;<br><br><b>● چگونه در اصطبل به اسب نزدیك‌ شویم؟&nbsp;</b><br>بعضی مواقع اسب‌ها حتی اگر خیلی هم خوش‌اخلاق باشند، دوست ندارند آرامششان به هم بخورد و ممكن است هنگام نزدیك شدن شما به آنها از خود واكنش نشان دهند. همواره به آرامی و از طرفین اسب و سمتی كه فضا بازتر است به آن نزدیك شوید و نامش را صدا كنید. اگر به اسب غریبه نزدیك می‌شوید بیشتر مواظب باشید.&nbsp;<br>اگر دست خود را از روی در اصطبل برای نوازش دراز كنید ممكن است برای او تعجب‌آور باشد و سر خود را عقب بكشید یا به طرف دیگر اصطبل فرار كند. هنگام سواركاری ضربان قلب اسب می‌تواند تا ۲۵۰ ضربه در دقیقه برسد و هر ضربه می‌تواند مقدار معتنابهی خون وارد سیستم گردش خون او كند. هنگام چنین فعالیتی دمای بدن اسب به شدت افزایش می‌یابد. در این صورت اسب به دو صورت دمای بدن خود را از دست می‌دهد از راه تنفسی و تعریق پوستی تعریق پوستی در هوای خشك به خوبی انجام می‌شود و اما هوای گرم و رطوبت‌دار مانع تعریق از دست دادن گرمای اضافی است.&nbsp;<br>در این مواقع مواظب سلامت اسب خود باشید زیرا ممكن است بی‌حال شود و هماهنگی حركات خود را از دست بدهد. هنگام فعالیت سنگین، سلول‌های عضلانی عصب مقداری از انرژی خود را به صورت متابولیسم بی‌هوازی به دست می‌آورد كه این متابولیسم باعث تجمع اسیدلاكتیك در عضلات اسب می‌شود و برای او زیانبار است. برای جلوگیری از این اثرات مضر بعد از تمرین ورزشی ۳۰ دقیقه اسب خود را به آرامی راه ببرید تا جریان خون بتواند این مواد مضر را از بدن او دفع كند. چند نكته را هنگام اسب‌سواری در نظر داشته باشید. اگر اسب شما دچار تنگی نفس شد، ضربان قلب او به بیش از ۱۵۰ ضربه در دقیقه رسید و دچار تعریق شدید شد، این شرایط برای او خطرناك است و در چنین حالتی باید نكات زیر را انجام دهید:&nbsp;<br>▪ به سرعت اسب را متوقف كنید و به او استراحت دهید.&nbsp;<br>▪ اگر پس از حتی ۵ دقیقه استراحت، اسب شما به خوبی نفس نكشید یا ضربان قلب او به زیر ۱۰۰ نرسید، تا چند روز با او به ورزش بپردازید. در این حالت چند روز فقط او را راه ببرید.&nbsp;<br>▪ اگر اسب شما بعد از چند دقیقه استراحت همچنان به تعریق ادامه داد، باید متوجه باشید كه بیش از حد از او كار كشیده‌اید. سریعا بدن او را خشك كرده و تا یك هفته به او فشار نیاورید.&nbsp;<br><b><br>ایمنی در سوارکاری</b><br>● ایمنی در دجه اول است:<br>ورزش سواركاری یكی از ورزشهای پر مخاطره می باشد و هیچ ارتباطی نیز به اندازه جثه و چگونگی رفتار اسب شما ندارد .<br>قابل تصور است كه افتادن از یك ارتفاع زیاد ، چقدر می تواند مخاطره آمیز باشد و این اتفاقی است كه گاهی برای بعضی از سواركاران رخ می دهد .<br>تا كنون سواركاران زیادی در سراسر دنیا بعلت عدم استفاده از وسائل ایمنی مانند كلاه و …. در حین سواركاری دچار صدمات غیر قابل جبرانی شده اند .<br>بسیاری از سازمانها و انجمنهای برگزار كننده مسابقات رسمی و بزرگ سواركاری ، كلیه شركت كنندگان را بدون در نظر گرفتن شرایط سنی و یا مسائل جانبی واداشته اند تا از وسایل ایمنی استفاده کنند. در مدارس سواركاری نیز چنین قوانینی حاكم است و هیچ هدفی بجز حفظ سلامت اسب و سواركاران ندارند و می بایست از این قوانین متشكر بود .<br>اغلب سواركارانی كه در حین سواركاری از كلاه استفاده نمی كنند دلیلشان این است كه بدون كلاه راحت ترند و یا كلاه ندارند و این نوع برخورد با موضوع فقط یك جنبه خودخواهانه بیش ندارد و تا كنون نیز بخت با آنها یار بوده است كه اتفاق جدی برایشان نیافتاده است ولی اتفاق یك بار می افتد و بعد از آن باید دید كه علوم پزشكی در رشته مغز و اعصاب چقدر پیشرفت كرده است و آیا قادر هستند كه مصدوم را نجات دهند یا خیر .<br>امروزه بسیاری از كارخانجات وسائل ورزشی ، كلاه های ایمنی مطمئن و راحتی را ساخته اند كه معمولا در دسترس می باشند .<br><br>●<b>&nbsp;چند نكته در مورد استفاده از كلاه ایمنی :</b>&nbsp;<br>همیشه كلاه اندازه سر خودتان بخرید بطوری كه كاملا اندازه و متناسب با سر شما باشد ، هیچ گاه كلاه دیگران را قرض نگیرید زیرا ممكن است كه اندازه سر شما نبوده و متعاقب آن كارائی كافی را نداشته باشد .<br>▪ همیشه بهترین و پیشرفته ترین كلاه ایمنی را كه در دسترستان می باشد تهیه نمائید ، اگر چنین امكانی برای شما وجود ندارد می توانید از فدراسیون مربوطه جهت تهیه این نوع وسائل كمك بگیرید .<br>▪ هیچ گاه بدون كلاه سواركاری نکنید .<br>▪ هیچگاه بدون كلاه سوار بر اسب جوان و یا اسبی كه رفتارش قابل پیش بینی نیست نشوید .<br>▪ كلاه ضرب خورده و مستعمل خود را تعویض نمائید زیرا آن یكبار وظیفه خود را انجام داده است و این عمل ممكن است برای بار دوم تكرار نگردد .<br><br><b>چگونه از سوارکاری لذت ببریم؟</b><br>«اسب» را باید شناخت ....&nbsp;<br>در سال های اخیر تولید و نگهداری از «اسب» به عنوان یکی از حیواناتی که از زمان های بسیار دور در خدمت انسان بوده و هنوز هم این ارتباط ادامه دارد، پیشرفت های شایانی کرده است. اسب های ورزشی امروزه از کمیت قابل توجهی برخوردارند. علیرغم این نکات باید بدانیم که هیچ اسبی کامل نیست. همه آرزوی داشتن اسبی کامل را دارند ، ولی پیدا کردن آن، چندان هم ساده نیست. هنر تربیت اسب پی بردن به توانایی های بالقوه اسب و پرورش آن تا حد ممکن است. باید بدانیم که چگونه و تا چه اندازه ای می توانیم به نقائص اخلاقی و اندامی اسب پی ببریم. این آگاهی نیاز به تجربه ای گران و کار کردن طی سال های متمادی با اسب های مختلف را دارد.&nbsp;<br>اسب هایی که اشکال اندام و یا اخلاقی دارند: باید بدانیم که تربیت هر اسب با اسب دیگر متفاوت و دارای راز و رمز خاصی است. ولی چهارچوب کلی آن همین اصول اولیه تربیت اسب است که درباره اش بحث کردیم. به هرحال روش هایی وجود دارند که درباره نحوه کار با اسب هایی که خوش اخلاق نیستند و نقصی در اندامشان وجود دارد، بحث می کنند. معنی این بحث این نیست که مبانی اصول اولیه نادیده گرفته می شوند بلکه علیرغم مشکلات ، فقط ممکن است این اصول جابه جا شوند.&nbsp;<br><b><br>▪ بداخلاقی:&nbsp;</b><br>اسب با خصوصیات اخلاقی و اندام خاصی خود به دنیا می آید. با استفاده از اصول صحیح آموزش و محیط سالم می تواند اسب را برای سواری دادن به کار کشید. از طرف دیگر چنانچه روش آموزش و نگهداری غلط در پیش گرفته شود، نتیجه عکس آنچه گفته شد خواهد بود. اصلاح مشکلات طبیعی اسب مشکل است. تجربه ثابت کرده است که علیرغم صرف وقت و تلاش مضاعف چنانچه موفقیتی مناسب به وجود آید مشکل نهفته خودنمایی خواهد کرد.&nbsp;<br><b><br>▪ اسب عصبی:&nbsp;</b><br>این گونه اسب ها در روبرو شدن با موقعیت های غیرمعمول از قبیل صدای غریب ، و حرکت های سریع و یا پرچم رم می کنند. اینگونه اسب ها در اثر کار دقیق و نگهداری صحیح و حوصله آرام می شوند. اگر اسب در حرکت عصبی است و یا از اشیا» روی زمین رم می کند، کار بسیار مشکل خواهد شد. تجربه نشان داده که این گونه اسب ها هرگز کاملا آرامش پیدا نمی کنند. مربی فقط باید محدودیت ها را در نظر بگیرد و برعکس حساسیت های زیادی و یا عصبیت های خاصی می تواند مورد استفاده قرار بگیرد. اسب عصبی برای سوارکاری با حوصله بدون حرکت اضافه و آرام روی اسب ، هدیه ای آسمانی است. چنین اسبی کمترین اثرها را نیاز دارد و سوار هم که آرامش خود را روی او حفظ می کند و زمانی می رسد که اسب اثر ساق را پذیرفته و به جلو رانده می شود. در این بازی برنده ، سوارکار باحوصله است ولی سوارکار بی حوصله هیچ گاه نباید اسب عصبی سوار شود.&nbsp;<br><b><br>▪ اسب تنبل:&nbsp;</b><br>اسب تنبل سوار را به جنون می کشد. در ابتدا می بایست پی برد که اسب ذاتا تنبل است یا این که دلائلی باعث این تنبلی است. به عنوان مثال ، ممکن است اسب به آمادگی مطلوب نرسیده باشد. مثلا چاق یا لاغر باشد، بیمار بوده و یا اثرهای سوار را نمی فهمد. بهتر است اسب تنبل را همراه با اسبی چالاک به صحرا ببریم. اگر او همچنان میل به حرکت نداشت ، سوار اثرها را قوی تر کند و در موقع مناسب او ضربات مقطع و شدید شلاق را بکار خواهد گرفت و اگر اسب به جلو پرید باید او را نوازش کرد. این تمرین باید تا آن جا تکرار شود تا اسب منظور سوار را دریافته به سادگی به اثرها جواب دهد. مهم اینست که سوار، اسب را به حرکت به جلو وادار کند. او می بایست این فشارها را به مرور کاهش دهد تا اسب را نسبت به آنها بی تفاوت نشود.&nbsp;<br><b><br>▪ اسب لجباز:&nbsp;</b><br>این گونه اسب قادر به تحرک و اعمال قدرت است و مایل نیست آن ها را در خدمت سوارکار بی تفاوت بگذارد. و نکته اینجاست که اسب پی ببرد سوار آنقدرها خبره و مصمم نیست. اسب به سرعت به این موضوع پی برده و سردست می زند و مشکل بتوان این حرکت را از سرش انداخت. برای حل این مشکل سواری مورد نیاز است که به زین چسبیده و بدون اینکه اسب اجازه نافرمانی بدهد او را به جلو هدایت کند. به محض اطاعت اسب ، سوار باید او را نوازش کرده و اطمینان اسب را جلب کند. به محض این که سوار احساس کند اسب می خواهد رم کند و یا سردست بزند، باید یکی از دستجلوها را کشیده و مانع حرکت او شود و دقت کند که حرکت طولانی نباشد، چه ممکن است اسب روی سوارکار به غلطد.&nbsp;<br><b><br>▪ نامتناسب بودن اندام:&nbsp;</b><br>امروزه اسب هایی که دارای مشکلاتی در اندام هستند به ندرت برای فروش به عنوان اسب ورزشی ارائه می شوند. اگر این عدم تناسب فقط مربوط به ضعف دست و پاها و مفاصل باشد، با مراقبت، پیگیری و حفاظت می توان این نقاط ضعیف آن ها را همراه با پرورش سایر اندام ها پروراند. البته گفتن این مطلب بسیار ساده و عمل آن بسیار مشکل است.&nbsp;<br><b><br>▪ نامتناسب بودن گردن:&nbsp;</b><br>امروزه این اسب ها کمتر برای فروش ارائه می شوند. اگر علاوه برنامتناسب بودن گردن فک پایین هم سنگین و بزرگ باشد، احتمال درست کردن چنین اسبی خیلی ضعیف است. بزرگی و سنگینی فک پایین به اسب اجازه نمی دهد به آبخوری شود. چراکه استخوان بزرگ فک پایین روی گردن فشار آورده و اجازه فعالیت را از آن می گیرد. من پیشنهاد می کنم با چنین اسبی کار نشود. بعضی از اشکالات گردن مثل شکستگی از مهره سوم ناشی از دست های خشن سوارکار است ، به هنگام تربیت اسب جوان یا اسبی که در اثر بدسواری خراب شده است ، باید پیرو همان اصولی بود که اسب از عقب به جلو درست می شود، نه اینکه روی سر و گردن او فشار آورده و آن ها را از کار بیاندازیم. اسب هایی که دارای گردن قوی مانندی هستند معمولا برقرار تماس با دهان آنها مشکل است. برای تربیت اینگونه اسب ها باید تلاشی مضاعف داشت و برنامه آموزشی طولانی مدت و سخت از جهت سوارکار، برای آن ها در نظر گرفت. و اگر قصد داشته باشیم آن ها را زود به بهره برداری برسانیم موجب شکستن گردن از مهره سوم می شویم. وقتی که اسب سر و گردن خود را جلو و پایین کشیده به دنبال آبخوری می رود می توان آموزش او را ادامه داد. اگر از اسبی با این خصوصیات خیلی زود بخواهیم سرو گردن را افراشته کند، عضلات ناحیه جدوگاه او لق تر شده و دیگر اصلاح نمی شود. این نوع گردن انعطاف پذیر است می تواند آن را جمع کرد و یا به طرفین انحنا» داد که باعث جابجائی گردن شده و شانه خارج را به طرف خارج متمایل می کند. راندن اینگونه اسب ها به جلو بسیار مهم است. اگر اسب آبخوری را قبول نمی کند، آبخوری کلفت تری استفاده کنید. در حرکت روی قوس ها اثرهای دست و وزن و پای خارج قوی تر باشند. برای ریشه کنی این نقیصه باید عضلات زیرین گردن را قوی کرد و با راندن اسب به جلو و واداشتن او برای کشیدن سرو و گردن به جلو و پایین این امر میسر است.<br><b><br>▪ گردن گوزنی:&nbsp;</b><br>عضلات زیرین اینگونه گردن بسیار بزرگ هستند. برای اسبی این چنین کشیدن گردن بسیار مشکل است. باید عضلات زیرین گردن را آب کرده و عضلات بالائی را پرورش دهیم و می توان اسب را با بغل بندهایی که پایین تر بسته شده اند و یا تعلیمی ثابت که سر او را پایین نگه می دارد سوار شد. اینگونه اسب ها کمر منقبض دارند. کار روی کاوالتی و پرش های ژیمناستیکی برای نرم کردن کمر آن ها بسیار مفیداند.&nbsp;<br><br><b>▪ شکل غلط کمر:&nbsp;</b><br>اسب هایی که طول کمر آن ها، کوتاه یا بلند، غلط است همواره از آن دسته ای نیستند که برای کار مشکل داشته باشند. اسب هایی که کمر آن ها بلند است معمولا خوش سواری هستند. اگر عضلات کمر آن ها بین جدوگاه و تهی گاه به خوبی پرورانده شده باشند، مشکلی برای کار نخواهند داشت و برعکس کمربلند و نرم مزیتی است برای تربیت او. به هرحال اگر کمر آنقدر بلند باشد که پاها نتوانند خود را به مرکز ثقل برسانند، طول گام ها کوتاه شده و اینگونه اسبها برای درساژ مناسب نیستند، ولی برای پرش و سه روزه مناسب ترند، چراکه در صورت ارتکاب اشتباهی ، از کمر خود به عنوان ستونی متعال کننده کمک می گیرند. باید به هنگام شروع آموزش چنین اسبی در نظر داشت که ، کمربلند را نمی توان با آموزش کوتاه کرد، فقط می توان با نیم توقف و حرکت های انتقالی متوالی در تمرین ها شلنگ های او را کشیده تر کرد.&nbsp;<br><b><br>▪ کمر کوتاه:&nbsp;</b><br>بدیهی است که پای اینگونه اسب ها به راحتی به زیرآمده و تجمع آن ها ساده تر است. از طرف دیگر آنها همواره با مشکل کمر مواجه اند. کمر کوتاه نیازمند گردن بلند است تا به نرمش آن کمک کند. اگر طول گردن اسب بلند نباشد در عمل مشکل بتوان پاهای اسب را به زیر کشید. اینگونه اسب ها خوش سواری نیستند. اسب های کمر کوتاه فقط زمانی به حداکثر توان ورزشی می رسند که سوار توجه خاصی به تمرین های به جلو و پایین کشنده مبذول کرده و دست های بسیار نرمی داشته باشد.&nbsp;<br><b><br>▪ اسبی که عقبش بلندتراز جلوست:&nbsp;</b><br>از آن جا که اسب های جوان هنوز به کاملترین مرحله رشد نرسیده اند، معمولا عقبشان بلندتر از جلویشان است و در نتیجه وزن روی دست هایشان می افتد. اگر پس از رشد کامل این نقیصه برطرف نشود این چنین اسبی برای درساژ مناسب نیست. برای پرش نمی توان آن را نقص به حساب آورد، چراکه اسب های «هالاوآلا» برنده مدال های المپیک شده اند. در تمرین ها نباید از این اسب ها خواسته شود که در زمان طولانی با سر پایین و کشیده حرکت کننده ، حتی در زمان استراحت هم باید برای حفظ تعادل سرو گردن را کمی بالاتر بگیرند.&nbsp;<br><b><br>▪ کپل های افتاده یا بزکپل:&nbsp;</b><br>زاویه مفاصل خرگوشی اینگونه اسب ها حاده است و نمی توان آنها را آنقدر پرورش داد که قوی شده و نهایت فعالیت را داشته باشند. آنها مناسب پرش نیستند و برای درساژ هم باید با احتیاط به طرف آنها رفت. این چنین اسب هایی ، پاهای خود را به راحتی به زیر می کشند ولی فشار مضاعفی روی کمر خود وارد می کنند که مشکل زاست. آنها را همواره باید با قدرت و حداقل تجمع به جلو حرکت داد.&nbsp;<br><b><br>▪ نقص در پاها:&nbsp;</b><br>آموزش این اسب ها محتاطانه است. سوار کار باید چگونگی کار با این اسب ها را دقیقا برنامه ریزی کرده باشد. هر دو نقیصه به یکسان فشار بیش از اندازه برروی مفاصل خرگوشی وارد می کنند. هر دو گونه باید تمرین های تجمعی محدود داشته باشند. تجربه به من نشان داده که با اسب مفصل گاوی می توان بیشتر کار کرد، چراکه فرسایش این نوع مفاصل کمتر از بقیه انواع مفاصل خرگوشی هستند. با تمرین های روی دو محور و شانه به داخل می توان تعادل برقرار کرد، اما مشکل بتوان به درجاتی از موفقیت اطمینان داشت. در جائی که می توان با اسب سالم کار کرد، بهتر است از کار کردن یا خریدن اسب هایی که مشکل اندامی و اخلاقی دارند بپرهیزیم.</span></div><div style="font-family: tahoma; font-size: small; "><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>اسب و سوارکاری در ایران باستان</b><br>ایرانیان از زمان ورود به صحنه تاریخ اسب را به عنوان یاری وفادار و هوشمند و چالاک و زیبا و سرفراز ستوده اند و در هنر و ادب و عقاید خود جاودان ساخته اند و در باب آن افسانه ها آورده اند و چکامه ها سروده اند.&nbsp;<br><br><b>۱) دوره آریایی&nbsp;</b><br>ایرانیان از زمان ورود به صحنه تاریخ اسب را به عنوان یاری وفادار و هوشمند و چالاک و زیبا و سرفراز ستوده اند و در هنر و ادب و عقاید خود جاودان ساخته اند و در باب آن افسانه ها آورده اند و چکامه ها سروده اند. این مطالب را پورداود با دقت و استواری توصیف کرده است. ما در این مقاله تاریخ اسب و سواری در میان اقوام ایرانی را با توجه به مدارک باستان شناسی و متون اساسی تاریخی تشریح خواهیم کرد.&nbsp;<br>اسبان عتیق به حالت وحشی در دشت های اروپایی و آسیایی در جاهایی که آب و هوای سازگار داشته می زیسته اند، ولی هیکلی کوچک و پست داشته اند و در اصل برای «دام» یعنی خورش و باربری و خیشکشی به کاربرده می شدند و بعد بر اثر دقت در پرورش و دستکشی به گزینی و علوفه مناسبتر، بزرگتر و پرتابتر گشتند، چنانکه آنها را به گردونه بستند و بعدها به سواری گرفتند. در خود ایران هم استخوان های اسب های وحشی و کوچک اندام در لایه های پیش از تاریخی غاری در ۴۸ کیلومتری شرق کرمانشاه و در خطه ای کوهستانی به نام تَمتَمَه در غرب دریاچه کبودان (ارومیه) و نیز در گودین تپه (زاگرس مرکزی) و تَل ابلیس (کرمان) یافت شده است که احتمالاً برای خوراک پرورانده می شده است.&nbsp;<br>این تخمه را با قید احتیاز سلف اسبی دانسته اند که امروز «اسب خرد کاسپین» نامیده می شود و گاه گاهی در ناحیه مازندران می توان آن را پیدا کرد. ولی برخی عقیده دارند که اسبان امروزی از نژاد اسبانی نیستند که در لایه های پیش تاریخی مذکور یافت شده اند، بلکه تخمه ای خویشاوند با آنان اند. بنا به نظری که هنوز غالب مانده است، هندواوپاییان اسب را اهلی کردند و به مردم دیگر رسانیدند و به گفته لیتاور و کروول «نخستین گواهی مسلم اهلی کردن اسب از فرهنگ نوسنگی سرِندی ستُگ در ناحیه رودباری دنیپر و دُن است».&nbsp;<br>این نظریه با گواهی های زبان شناختی تاططد می شود، چون در همه زبانهای کهن، واژه ای که بر اسب گذاشته شده از ریشه هندواروپایی اِکَ ئو آمده است که از میان آنها موارد ذیل را یاد می کنیم: سانسکریت: اَسوَه (صیغه مذکر)، لیتوانی کهن: اَشوَ (صیغه مونث)، اوستایی و مادی: اَسپَه، تراکیه ای: اِسپی ئو، اُسِتی: یَسف، لاتینی: اِکوا (مونث) و اکوس (مذکر)، یونانی: هیپوس، هوری-میتانی: ایشی یَه، سکایی: اَسَّه، فارسی باستان: اَسَه، پشتو: آس، آلمانی قدیم: اَی هو-، انگلیسی باستان: اِاُه، ایرلندی: اِخ، و از طریق هوری عتیق سی شو به اکدی کهن راه یافته و شی شو شده و در کنعانی و عبری قدیم سوش و در آرامی سوشیا و در مصری سمّ ت، گردیده است. عیلامیان نیز اسب را از خارج گرفتند و بدان کوتو نام دادند.&nbsp;<br>در آغاز هزاره دوم ق م گردونه های دو چرخ اسب کش در میان هندواروپاییان رواج یافت و بدین گونه یکی از سودمند ترین اختراعات بشری -یعنی چرخ میان تهی پره دار- به جهانیان اهدا گشت (چرخ غلطکی توپر از خیلی پیشتر به کار می رفت)، به طوری که چندی بعد بر اثر ورود هندواروپاییان شیوه جنگی در خاورمیانه تغییر یافت و پیادگان منظم بیشتر جایشان را به صفوف متشکلی از سواره نظام گردونه ران دادند که پانصد سالی سلاح اصلی جنگ بودند و گردونه های هیتی ها و تروآئیان و یونانیان باستانی و میتانی ها و هیکسوس ها و آشوریان و کاسیان و مصریان و ایرانیان غربی و آریاییان شرقی و هندودایی در اسناد تصویری و یا کتبی و روایات شفاهی آنان مقام شاخص پیدا کرد.&nbsp;<br>آریاییان در پرورش اسب و تیمار آنچنان پیش رفتند که به تدوین اصول این امر پرداختند. نوشته ای به خط میخی در زبان میتانی از بُغازکوی (پتریای باستانی در آسیای کوچک) و متعلق به قرن چهاردهم ق م به دست آمده است که «نخستین اسب نامه [فرسنامه]» شناخته شده به شمار می رود و در آن شیوه رام ساختن و تربیت اسب و توشه دادن و تیمار داشتنش توصیف گشته است و از آن جمله توصیه شده که برای رام ساختن و آموختن (یا سواری کردن) کره، شش ماه باید کارکرد و کره را باید با جل پشمین دوانید تا خوب عرق کند و میان باریک بارآید و هر روز آن را مسافتی بیشتر از روز قبل دوانید تا به تاخت و سختی خویگر شود. و نیز گفته است بهترین اسبان را به هنگام برگزاری مسابقات اسب دوانی می توان برگزید. اسب نزد هندواروپاییان و به ویژه آریاییان مال و دارایی خجسته ای بوده است و ازین روی به عنوان هدیه و مزد به کار می آمد و یا برای فدیه به ایزدان –به ویژه خورشید- قربانی می شده است. از همه بهتر اسب سفید بوده است که رنگش با روشنی و تابندگی ربط داشته و حالت تقدس می گرفته است. این اعتقاد به بین النهرین نیز رخنه کرد.&nbsp;<br><br><b>۲) دوران اوستایی</b>&nbsp;<br>دوره اوستایی را ما اصطلاحاً به روزگار ایرانیانی اطلاق می کنیم که در حدود ۱۲۰۰ تا ۹۰۰ ق م در شرق ایران می زیسته اند.&nbsp;<br>اوستا مقام بلندی برای اسب قائل شده است و آن را همسنگ مرد دلیر از نعمت هایی شمرده که از ایزدان درخواست می کرده اند. در زمره دارایی های خواستنی و دلکش و کامبخشی که اَشی، فرشته توانگری، به هوادارانش ارزانی می کرد، «اسبان تندرو و هراس انگیز و تیزتک و گردونه استوارش» بوده است. در «آبان یشت» پادشاهان و قهرمانان بارها به اَرِدوی سُورَ آناهیتا فدیه می آوردند تا بدیشان اسبان تندرو و خوشرنگ و گردونه های استوار ارزانی دارد. نام بسیاری از قهرمانان اوستایی، از جمله در خاندان زرتشت، با کلمه «اسب» ترکیب شده است (مثلا: کِرِسَه اَسپَه=گرشاسب، ویشتاسپَه=گشتاسب، جاماسپَه، پوروشسَپَه). یک قطعه توستایی طبقات اجتماعی ایرانیان را چهار دسته می شمارد: پیشوایان دینی، کشاورزان، دست ورزان یا صاحبان صنایع و «گردونه سواران» (رَتـَه ئیشتَر). خود ایزدان نیز به داشتن اسبان دستکش و نژاده می بالند. مثلاً گردونه سروش، ایزد پیام، را چهار اسب سفید می کشد و چهار اسب سفید یکرنگ زوال ناپذیر که از چراخور آسمانی خوراک می یابند و سم های پیشین زرین و سم های پسین سیمین دارند و به یوغ گرانبها بسته اند، گردونه مهر را می برند.&nbsp;<br>اسبان ایزد پشتیبان و ویژه خود را دارند که «درواسپا» (همان کلمه که بعد ها لهراسب شده است) نام دارد و «دارای اسب تند» معنی می دهد و او را هم اسبانی زین شده است که گردونه های گردان و پرخروش را می کشند. والایی ارزش اسب چنان است که حتی ایزدان هم می توانند به ریخت آن درآیند: بهرام (وِرِثرَغنَه)، ایزد پیروزی، در چندین صورت نمایان می شود و یکی از آنها «پیکر اسبی زیبا و سپید با گوش های زرین و لگام زرنشان» است و تیشتر، ایزد ابر باران نیک زا، را بسان اسبی سپید با گوش های زرین مجسم می کرده اند. اسبان را از روی رنگ های مختلف نامگذاری می کردند و بها می دادند. برتر و دلپذیرتر از همه اسب سفید بود که ایرانیان (مانند آلمانی های قدیم) و دیگر آریاییان دیگر بسیار گرامی می دانستند و بیشتر برای خدایان نگه می داشتند، سپس بور و سرخفام و سیاه را ارج می نهادند.&nbsp;<br>تندی اسب و چالاکیش را به پرنده ای تیزبال و ابری دمان و بادی وزان توصیف می کردند و در پرتابیش و دور بینی اشو تیز چشمی اش به تمثیل می گفتند چنان است که می تواند در شب تار و زیر باران و برف و تگرگ تشخیص دهد موی بر زمین افتاده ای از یال است یا از دم (مقایسه شود با توصیف فردوسی از رخش رستم: پی مور بر پلاس سیاه – شب تیره دید دو فرسنگ راه). ارزش اسبان بر حسب رنگ و نژاد فرق می کرده است و بهای بهترین اسب برابر می شده است با بهای هشت گاو باردار. اسبان را بیشتر برای گردونه کشی و مسابقات سواری و گردونه رانی و یا به پاداش کاری مهم و مزد خدمتی و نیز به عنوان فدیه و قربانی به ایزدان به کار می گرفته اند، گردونه های تیزتک و هنر گردون سواری بارها در اوستا مذکور افتاده است، اما سواری نیز کم کم باب شده بود و چندین بار می خوانیم که سواران خودی یا بیگانه به میدان می آیند و یا قهرمانان از پشت اسب به ایزدان نیاز ئ هدیه می آورند تا آرزو و کام جویند. نمونه اعلای این خواهش گری، قربانی دادن کیخسروست: «یل کشورهای ایرانی [=آریایی] و آراینده شهریاری، هَئوسرَوَ (خسرو) در کنار دریاچه ژرف و فراخ چَیچَئست یکصد اسب و هزار گاو و ده هزار گوسفند [برای آناهیتا] قربانی کرد [این اعداد اغراق های شاعرانه اند مثل «هزارستون» برای تخت جمشید و «هزارپا» برای جانوری که پاهای متعدد دارد] و درخواست که در سراسر کشورها بزرگترین شهریار شود و بر دیوان و مردمان و جادوان ستمکار دست یابد و در پهنه کارزار گردونه اش در تکاپو از گردونه های دیگران پیش افتد و به کمینگاه دشمن بدخواه، که سواره به پیکار آید، گرفتار نگردد.&nbsp;<br>مسابقات گردونه رانی و اسب سواری چنان ارزشی داشت که اگر اسبی خوب پرورده می شد، ولی در میدان به هنرنمایی فرصت نمی یافت، صاحب خود را لعنت می کرد. میدان اسب و مسابقه را چَرِتا می گفتند که شامل یک دور کامل میدان اسب دوانی و یا حدود ۷۰۰ متر بوده است. به جای این واژه بعداً در پهلوی اسپراس و در فارسی اسپریس (راه اسب) آمده است و در ارمنی اسپریز. مسافتی را که یک اسب تیزرو در مدت یک روز می توانست پیمود، مقیاسی از طول می گرفتند.&nbsp;<br><br><b>۳) اسب در ایران غربی در نیمه اول هزاره یکم ق م&nbsp;</b><br>از اواخر هزاره دوم ق م موج های تازه ای از هندواروپاییان به پشتیبانی گردونه ها و سوارانشان به اروپا و خاورمیانه و هند شمال غربی سرازیر شدند و در همه جا تسلط یافتند. هم در این زمان به کاربردن دهنه فلزی و تخته زین نمدی یا بافته شده آغاز گشت و سواری را آسانتر و معمولتر ساخت و اخته کردن اسبان سرکش باب گردید و ساز و برگ و افسار سواری کاملتر گشت، چنانچه در آغاز هزاره بعدی، لشگریان هیتی، مصری، آشوری، عیلامی و آریایی به نیروی سواره نظام مجهز گردید. از همین زمان است که آثار اسب را در گیان، تپه سیلک، چغازنبیل و شوش یافته اند. در سیلک گردونه خورشید و نریان مقدسش را بر ظروف سفالین نقش کرده اند و در حسنلو و باباجان (لرستان شرقی) بازمانده اسبان مدفون و ساز و برگ مفرغینشان را به دست آورده اند. از حسنلو جامی داریم که بر آن گردونه دو اسبه کنده اند با اسبانی قوی و راننده ای و جنگجویی سواره. از تپه مارلیک نیز آلات رزمی آهنین و طلسم هایی که از دندان اسب ساخته بوده اند، در گورهای سرداران یافت شده. این اشیای نوباب همه مبین جنگاوری و سوارکاری آریاییان تازه وارد است. بی جهت نیست که از همین دوره تعداد زیادی دهنه و لگام و ساز و برگ های آراستین سر و سینه اسب از گورهای لرستان و به همراه چیزهای مفرغی دیگر یافته اند و عین همان ها را هم در سنگتراشی ها و اسناد مصور آشوری پیدا کرده اند. از اینها گذشته، به گواهی اسناد کتبی آشوری، گروه های ایرانی که اینجا و آنجا جمع آمدند و سرانجام دولت ماد را بنیاد ریختند، مردمی بوده اند سوارکار و اسب پرور، که در گروه های پراکنده و یا منظم سواره به صفوف گردونه رانان آشوری می تاختند و پس از آسیب رسانیدن به آنها به کوهستان ها می گریختند، به طوری که گردونه سواران آشوری از تعقیبشان عاجز می ماندند. این امر باعث شد که خود آشوریان هم به تشکیل سواره نظام بپردازند و جهانی را به خون و ویرانی کشند و در ایران تا حدود کردستان و لرستان رخنه کنند و تارج های بسیار مشتمل بر اسب و ساز و برگ های مسین و آهنین و نیز مردمان اسیر با خود ببرند.&nbsp;<br><br><b>۴) اسب در میان مادها&nbsp;</b><br>بر این منوال ایرانیان غربی در مدت دویست سال از آشوریان زیان دیدند و به ویژه مادها صدمات فراوان خوردند. نقوش برجسته آشوری متعلق به پایان سده هشتم ق م مادهایی را می نمایانند که باج مفصل -بیشتر مشتمل بر نریان های نیرومند و آراسته- به دربار آشور می آوردند تا بدان جا که آشوریان از مردم ماد به جای خراج فقط اسب می خواستند. دهنه و لگام های مفرغین و آهنین هم از لایه های مادی به دست آمده است و در تپه نوش جان «استخوان های اسبانی جسته اند که بلندی آنها از زمین تا شانه میان ۱۰۵ تا ۱۵۰ سانتی متر بوده است و میانگین بیشترشان به ۱۳۵ تا ۱۳۷ سانتی متر می رسیده و در اندازه های سبک تا خیلی سنگین فرق می کرده اند». سالنامه های آشوری به ویژه از اسبان نِشای (نیسایه=نَسا، در جنوب همدان) یاد می کنند که در جهان شهرت داشتند. سرانجام هُوَخشترَ، از فرمانروایان ماد، سواره نظامی منظم تربیت کرد و با آن آشوریان را در هم شکست. مادها در سواری چنان مهارت داشتند که حتی ادعا می شده که آنها سواری را به پارسیان آموختند. جامه سواری -شامل نیم تنه ای بود و کتی چسبان و شلواری چرمین و تنگ و بلند که جوراب سرخود آن جای نیم چکمه به کار می رفت- از اختراع های ایرانیان مادی است و به «جامه مادی» شهرت دارد. مادهایی که بر پلکان شمالی آپادانا در تخت جمشید نقش شده اند، در همین جامه اند و همین لباس را هم به همراه نریانی خوش اندام و کاکل آراسته و دم گره زده به ارمغان آورده اند. اقوامی که از نظر نژادی با مادها هم ریشه اند نیز همین جامه را می آورند. کشت اَسپست (=خوراک اسب) را همین مادها به بین النهرین بردند، چنانکه نام آن از قرن هشتم ق م در نوشته های بابلی آمده است و نیز به سریانی اَسپَستا شده. واژه سوار در زبان مادی اَسپَه بارَه بوده است و آن برای نام سرداری مادی در متنی آشوری از زمان سارگن دوم به صورت اَشپَه باره مذکور افتاده است و در آرامی اَسبَر. خود واژه سوار فارسی (و اسوار و اسفار) از راه پهلوی اسوبار و اسوار مأخوذ است از فارسی باستان اَسَه بارَ. از آن مهمتر نام شهر اصفهان است: به گفته بطلمیوس اَسپَدانَه از شهرهای ماد بوده است و آن به معنی «اسپ دان (محل پرورش اسبان)» است که در برخی از جغرافیاهای اسلامی به درستی فهمیده و معنی شده است.&nbsp;<br><b><br>۵) اسب در میان ایرانیان شمالی&nbsp;</b><br>اهیمت اسب در میان ایرانیان شمالی، یعنی سکاها، سرمت ها، آلان ها و غیره، هم در نوشته های مورخان منعکس است و هم در آثار باستان شناسی و لغوی. سوارکاری سکاها را هرودتوس و استرابو و دیگر نویسندگان عتیق موکداً یاد کرده اند و هرودتوس آنها را «کمانوران سوار» می خواند. به گفته استرابو اسبان سکایی کوچک اندام ولی بی اندازه تند و سرکش بودند و مردان معمولاً بر اسبان اخته سوار می شدند (همین وضع را میان دشت نشینان آسیای مرکزی کنونی هم سراغ داده اند). حفاری های قبور سکایی در پازیریک اسبان قوی هیکلی از نژاد فرغانی ولی بیشتر یابوواران مغولی معروف به پرژوالسکی را شناسانیده اند. در این قبور یک تا سه و گاهی هفت تا چهارده و یک بار هم شانزده اسکلت اسب یافته اند. هرودتوس هم می گوید که سکاها در مرگ هر یک از شاهان خود اول اسبی و همخوابه ای از او را با وی دفن می کردند و در جشن سر سالش پنجاه اسب و پنجاه همخوابه اش را به نزد وی می فرستادند.&nbsp;<br>ولی می افزاید که قربانی اسب بسیار رواج داشت و ماساگت های شرق دریای مازندران، اسب را به خدای خورشید -تنها خدایی که می پرستیدند- فدیه می کردند. از حفاری های پازیریک و نواحی جنوب دُن و قفقازیه آثار بسیاری از قربانی و خاکسپاری اسبان و نیز ساز و برگ و و سایل زمینی آنان به دست آمده است. در میان سکاها و دیگر ایرانیان شمالی نیز نام هایی که با «اسپ» ترکیب شده بسیار دیده می شود که مشهورتر از همه نام قبیله ای اَسپَه اورگیانوی («آنانکه اسبان قوی دارند») و بَئیورِسپس (بیوراسپ=دارای ده هزار اسب) و اَسپَکَه است. اهمیت سواران ایران شمالی نه تنها در حوزه زندگی خود آنها نمایان بوده است، بلکه چون آنان بهترین سوارکاران سپاهیان هخامنشی می بوده اند و نیز بعدها اشکانیان و تخاریان و کوشانیان و آلان ها از میان آنها برخاستند، تاثیرشان در خاور میانه پایدارتر مانده است و از راه هنرهای تزیینی مربوط به اسبان به اروپا و چین هم سرایت کرده است.&nbsp;<br><br><b>۶) اسب در دوره هخامنشی&nbsp;</b><br>دوره هخامنشی را می توان روزگار زرین اسب پروری و سوارکاری دانست. وقتی داریوش بزرگ می خواهد به شهریاری خود ببالد، می گوید: «این بوم پارس را -که زیباست، و خوب اسب (هواسپا) و خوب مردم است- . . . اهورا مزدا به من بخشید». هرودتوس گواهی داده است که پارسیان کودکانشان را پیش از هر چیز راستگویی و سوارکاری و کمانوری می آموختند. استرابو همین مطلب را تایید می کند و می افزاید بلندپایگان دولتی به کودکان هفت ساله به بعد رام ساختن اسب و یراق کردنش و تیمار داشتنش را می آموختند و اینکه چطور (بی رکاب، چون تا آخر دوره ساسانی رکاب در ایران شناخته نبوده است) سوار و پیاده شوند و اینکه چطور بر اسبی که می تازد بپرند و یا از پشتش به زمین جهند و یا از فراز باره تازان بی آنکه خطا کنند نیزه افکنند و تیر زنند، و هدفشان این بود که جوانان کاری و چالاک و خوددار و آبدیده بارآیند. آنان با تیر و کمان و ژوبین و فلاخن سوار بر اسب به شکار می رفتند و گوزن و شیر و پلنگ و گراز و آهو و خرگوش شکار می کردند. این گواهی استرابو را اسناد تصویری هخامنشی و ایرانی-یونانی تصدیق می کنند. همچنین جنگ میان پیادگان و سواران نیز بارها تصویر شده است. بهترین اسبان سرتاسر آسیا را در دشت ماد می پرورانیدند و ستوران آخورشاهی را از میان آنها دستچین می کردند.&nbsp;<br>دستکش ترین باره های دوره هخامنشی را از دشت نسا در ماد می آوردند و اسبان نسایی از نظر زیبایی، تنومندی و سرعت بهترین همه بوده اند. این دشت اسب خیز را باید در ناحیه هارون آباد (بعدها شاه آباد و امروزه اسلام آباد غرب) در منطقه کرمانشاه -میان راه حلوان به همدان- جستجو کرد. بعدها اینجا «مرغزاردژ» نام گرفت و در عربی مرج القلعه خوانده شد و چراگاه اسبان خلفای عباسی گشت. استرابو که در زمان اشکانیان می زیست، می گوید: «مرغزاری پهناور در میان راه فارس و بابل به ری [دروازه کاسپین] وجود دارد که بنابر آنچه مشهور است در آن، در زمان شاهان پارسی (هخامنشی پنجاه هزار مادیان و نیز نریان های شاهانه می چریدند.&nbsp;<br>ااسبان نسایی را، که بهترین و تنومندترین اسبان در همه ایالات شاهی هستند، به گفته برخی از این دشت بزرگ ماد می آوردند. ولی دیگران می گویند خاستگاهشان ارمنستان بوده است. جثه آنان اختصاصاتی دارد، چنانکه اسبان اشکانی، و از این روی با اسبان یونانی و آنها که از مملکت ما [=آسیای کوچک که استرابو از آنجا بود] می آورند، فرق دارند». استرابو همچنین می افزاید که اسبان تخمه نسایی در ارمنستان هم پرورده می شدند و «والی ارمنستان هر سال در جشن مهرگان بیست هزار کره اسب برای شاه ایران می فرستاد» و نیز می گوید: «کاپادوکیه به دربار ایران سالیانه ۱۵۰۰ اسب، ۲۰۰۰ قاطر و ۵۰۰۰۰ گوسفند علاوه بر خراج نقدی باج می داد و ماد دو برابر این میزان می پرداخت». دیودروس صقلیه ای می گوید: منطقه ماد، یعنی دشت نسا، در روزگار هخامنشیان ۱۶۰۰۰۰ اسب می پرورانید، اما در دوره اسکندر این عده به ۶۰۰۰۰ تقلیل یافت.&nbsp;<br>نواحی دیگری از قلمرو هخامنشی هم به اسب خیزی شهره بودند.&nbsp;<br>شمال بابل، کردستان عراق کنونی، ازین مراکز بود و والی بابل به غیر از اسبان جنگی، ۸۰۰ نریان و ۱۶۰۰۰ مادیان در اصطبل خود داشت. کلیکیه هم هر سال ۳۶۰ اسب سپید [به شماره روزهای سال] به دربار ایران می فرستاد و نواحی ایران شرقی، سغد، سکاییه، بلخ، خوارزم و جز آن، اسبان بسیار نیکو و به ویژه ستوران جنگی پرورش می دادند، چنانکه سواره نظام این مناطق بهترین گروه سواره سپاهیان ایران هخامنشی به شمار می رفتند. در همین دوره هخامنشی در زمان داریوش بزرگ بود که علف مخصوص خورش اسب یعنی اَسپسِت (که پیشتر از راه بابلی و سریانی و عربی به زبان های اروپایی رسیده بود)، به یونان رسید و «گیاه مادی[=ایرانی]» (مدیکی بوتانی) نام گرفت («مدیکاگو سَتیوَ» Medicago sativa) به لاتینی، میلگه به اسپانیایی و پریل مدیک «ارغوانی مادی» به انگلیسی).&nbsp;<br><br>تایید گواهی های کتبی یونانیان در اهمیت پرورش اسب و تیمار و ارجمندی در ایران هخامنشی در هنر هخامنشی و هنر معروف به «یونانی-ایرانی» به خوبی هویداست. در تخت جمشید بر روی پلکان شرقی آپادانا (صفه جنوبی) بیست و سه هیأت نمایندگی از اقوام تابع را نموده اند که برای شاه بزرگ خراج می آورند و نه هیأت از آنها «اسب» دستکش جزو ارمغانشان آورده اند. ارمنیان و مادها و کاپادوکیان و گردونه رانان و مهتران شاهی (بر روی صفه شمالی همان پلکان) باره هایی از نژاد «مادی-آسیای کوچکی» تقدیم می کنند که خوش اندام و پرتاب می نمایند و بلندیشان تا به شانه (با توجه به قد مهترانی که کنارشان ایستاده اند) به ۱۲۰ تا ۱۳۰ سانتی متر می رسیده است. اسبان سکاها کوتاه تر و پر عضله تر و نیرومندترند و از نوع اسبان سنگین آسیای میانه ای معروف به «تورانی»اند که سواران زره پوش را می توانستند بکشند.&nbsp;<br>سکاهای هَئومَه وَرکَه (هوم پرست) (گروه هفدهم) نریانی کوتاه اندام و زمخت و سبک از نژادی کوهستانی می آورند و ساگارتیان حدود بزد و مقدونیان اسبانی کشیده اندام و سبک اما نیرومند هدیه می کنند. نمایندگان مردم لیبی و سوریه اسبان کوچک اندام و دست و پا ظریفی می آورند که اسلافشان را در «نژاد عربی» می یابیم. البته همه جا نمی توان تصاویر اسبان هخامنشی را مأخذ طبقه بندی واقعی قرار داد، زیرا دستکاری هایی که هنرمند در نمودن صحنه ها می کرده است طبیعت را آن گونه که دلخواهش بوده، و یا آن طور که لازم داشته، مجسم می کرده است، بدین سان می توانسته واقعیت را مخدوش کند: نمونه اعلای آن در مهر استوانه ای داریوش بزرگ است که از مصر به دست آمده و امروز در موزه بریتانیاست. بر آن داریوش را بر گردونه ای دو اسبه نموده اند که شیری را با پیکان کشته سات و شیر دیگری بر پا ایستاده بر او حمله می برد و داریوش تیر در کمان کرده بر او نشانه گرفته است.&nbsp;<br>در این صحنه اسبان بی اندازه کوچک و شیر کشته و افتاده به صورت خیلی ریز نموده شده اند و داریوش و هماورد اصلیش -یعنی شیر غران- بزرگتر و مهمتر از حد عادی. این را هم باید افزود که مراقبت و دست چینی و تخمه کشی باعث شد که اسبان ایرانی کم کم بزرگتر شوند و در آخر دوره هخامنشی اسبان گران پیکری در زیر جنگاوران ایرانی می یابیم که نمونه قبلی نداشته اند. از آن جمله در صحنه های جنگ ایرانیان و اسکندر بر روی تابوت سنگی معروف به «تابوت اسکندر» و نیز بر بناهای ایرانی-لیکیه ای و موزاییک معروف به «موزاییک اسکندر»، اسبان تنومند و بسیار پر عضله با ساز و برگ گرانبها نمودار شده اند، ولی هیچ یک را نه رکاب است و نه نعل آهنی و نه زین، چون هیچ یک هنوز اختراع نشده بودند.&nbsp;<br>در عهد هخامنشی گردونه سواری در میدان جنگ از رواج افتاد و سپاهیان سواره نظام جای گردونه نشینان را گرفت. اسبان تنومند و زیبای نسایی بیشتر باره سواری و یا گردونه ای شاهان و نجبا بودند و سربازان و دیگر مردم، اسبان سبکتر و خردتر را سوار می شدند، به ویژه در نواحی کوهستانی و یا صحرایی. به جای زین گلیم و یا قالیچه ای منقش و حاشیه دار بر اسب می افکندند که نمونه هایشان در نقوش مذکور در بالا مصور شده اند و یکی هم از قبری سکایی در پازیریک (متعلق به قرن ۴ و ۵ ق م) به دست آمده است.&nbsp;<br>نزدیکترین چیزی که شبیه به زین باشد تکه ای نمدین است که با لوحه های چوبی و یا استخوانی جلوبندی و پشت بندی شده بوده است. در برخی مواضع، نجبای ایرانی سواره نظام «زره» می پوشیدند که عبارت بود از خودی، جوشنی و ران پناهی (به اوستایی رانَ پان، به یونانی پَرَمِرِید یا parameridia). نمونه این گونه سواران زره پوش در جنگ با یونان و در نبرد کوناکسا به کار آمد و این وسیله آخری، تکه ای نمدین نیک مالیده بود، مانند جل که بر دو سوی باره می آویختند تا هم ران های سوار را بپوشاند و هم دو جانب اسب را. در مواردی نادر سینه اسب و سرش را با کاکل بزرگ و سینه پوشی جوشن وار می پوشانیدند و این آغاز برگستوان پوشاندن اسب در زمان اشکانیان و ساسانیان بود. در باب سواری زنان اطلاعاتی مذکور نشده است، به چز در یک مورد و آن داستان رئوخسنا (روشنک، به لاتین رکسانا) خواهر زن اردشیر دوم است که چون برادرش را به اتهامی گرفتند و خود او را می خواستند گرفتار کنند، به مانند مردان سواره به میدان آمد و چند تن از مبارزان را کشت. البته به نوشته های کتزیاس اعتماد چندانی نیست، ولی از این داستان مبالغه آمیز شرکت زنان در سواری را می شود دریافت. بر روی تکه سنگی که باقیمانده بنایی آرامگاهی و مربوط به دوره هخامنشی در ارگیلی (داسکی لیوم) یافته اند، نقش دو زن را می بینیم که بر یابوهایی سوارند که زین ندارند و تنها پارچه ای بر آنها افکنده شده است. شیوه سواری آنها از «یک بر» و درست شبیه به شیوه معروف به «انگلیسی» است که زنان یک بری می نشینند و هر دو پایشان از یک بر باره آویخته است. از این گذشته، هرودتوس گواهی می دهد که میان ایرانیان شمالی (سکاها) زنان جنگجویی بودند که در برابر سواران کورش ایستادگی کردند.&nbsp;<br><br>به هر تقدیر اسبان دستکش هخامنشی را در مسابقات به هنرنمایی وامی داشتند و در تسالی اسبان خشایارشا در مسابقه ای از بهترین اسبان یونانی بسیار جلو زدند.&nbsp;<br>اسب در آیین ها و عقاید ایرانیان دوره هخامنشی نقش عمده ای داشت. گردونه سواری در دوره هخامنشی منحصر به شاهان و نجبای درجه اول بود. شاهان معمولاً بر حسب سنت بر گردونه سوار می شدند (اگرچه داریوش می بالد که من در جنگ نبرده ای خوبم چه از پشت اسب و چه پیاده. ولی وی در آن به عنوان یک سرباز پارسی سخن می گوید و خود او از نیزه داران کمبوجیه می بود) و این گردونه ها را گوهر نگار می کردند و معمولاً با اسبان نسایی می کشیدند. نمونه های مصور این گردونه ها را در تخت جمشید، در سنگتراشی های ایران-لیکیه ای گزانتوس و به ویژه در «موزاییک اسکندر» می یابیم. اهورامزدا و ایزد خورشید همچنان گردونه هایی دارا بودند. اما باره های زین شده در این دوره مرغوبتر و رایجتر بود. بهترین ارمغان برای یک پارسی اسبی دستکش بود و این امر در مورد ایزدان هم صدق می کرد: به ویژه قربانی اسب سفید برای ایزد خورشید در میان پارسیان به همان اندازه معمول بود که در میان مغان و ایرانیان ماساگتی و ارمنیان. اسب سفید را برای «آبها=آبان» نیز قربانی می کردند. آریان گواهی می دهد که مقام والا و آسمانی کورش چنان بود که مغان هر ماه برای شادی روان او اسبی سفید قربانی می کردند. در این دوره هم نام بسیاری از بزرگزادگان هخامنشی و ایرانی با واژه «اسب» ترکیب شده است.&nbsp;<br>چون پهلوانی می مرد، یال و دم اسبان را می بریدند و در عزایش «کتل» می بستند (مقایسه شود با توصیف چیدن یال و دم اسبان سهراب و اسفندیار و رستم در شاهنامه). یک حجاری هخامنشی از حدود ۴۰۰ ق م که در ممفیس مصر یافته اند، آیین سوگواری را به خوبی نشان می دهد.<br><br><b>7) دوره اشکانی&nbsp;</b><br>اشکانیان به زیبایی اسبان خود می نازیدند و فرزندان و زیردستان خود را هنر کمانوری و سواری می آموختند. آئلیان می افزاید: «آنان همواره بر پشت اسب سوارند: سواره به رزم و بزم می روند؛ سواره به کارهای دولتی و شخصی می رسند؛ سواره سفر می کنند و به دید و بازدید می پردازند و یا در جایی درنگ می آورند و می گویند و می شنوند. در واقع تفاوت اجتماعی میان «آزادان» و «زیردستان» در همین است که اینها «پیاده»اند و «آزادان» همیشه «سواره» و عین این وضعیت در شاهنامه، فردوسی منعکس است که آزادگان ایران از پیاده بودن عار داشته اند (پیاده نگردد که عار آیدش) و فکر می کرده اند که پیادگی بر دودمان و آبروی خانوادگی ننگ می آورد «بدو گفت رهام کای تاجور/بدین کار ننگی مگردان گهر» و بر آن بوده اند که «زتخم کیان بیگمان کس نبود/که هرگز پیاده نبرد آزمود» و «کز ایران پیاده نسازند [آزادگان] جنگ/اگرچه شود کار دشوار و تنگ» و در مأخذی که فردوسی داشته است شومی روزگار نکبت و سقوط در این بیت خلاصه می شود که در آن دوره «پیاده شود مردم جمگجوی/سوار آنکه لاف آرد و گفتگوی» و عین همین عقیده را در ارمنستان ایرانی می یابیم. اشکانیان اسبان خود را از همان چراگاه هایی به دست می آوردند که در زمان هخامنشیان رونق داشت و در یکی از جنگ ها ۵۰۰۰۰ سوار در برابر مارک آنتونی به میدان آوردند.&nbsp;<br>اشکانیان با تخمه کشی گزینشی و تیمار دقیق و علوفه توانبخش اسبانی نیرومند و دستکش پروراندند که شهرت فراوان یافت. اسناد تصویری بسیاری که از اسبان اشکانی در دست داریم این امر را تایید می کند. از آن جمله است نقوش مهرهایی از نسا –مهردادکرت (=اشک [عشق] آباد)، بر روی دیوارهای بناهای از شهرها دورا-اروپوس (در مرز سوریه)، بر صخره های تنگ سروک در فارس، و به ویژه در صحنه نقاشی بر دیواری از بنای «کوه خواجه» در سیستان. اسبان ایران شرقی بر روی سکه های «هندوسکایی» نیز از این زمده اند. این شواهد می نمایند که اسبان اشکانی بیشتر هژیر و کله قوچی و خوش سر و سینه و بلند پای و درشت استخوان و گردن برکشیده بوده اند و به درد سواری در میدان کارزار می خورده اند. اسبان فرغانه ای که به چین (و شاید به هند جنوبی) رفته اند و در میان آن سامان (ها) بسیار محبوب افتاده از همین تخمه اسبان کارزاری بوده اند. هرچه تخمه کشی و به گزینی و تیمار دقیق بیشتر شد، بردباری و توان وفق دادن با محیط در اسب های ایرانی زیادتر گشت، و آنچنان شد که سواران زره پوش نیزه بلنددار، یعنی گروه نخبه سپاهان ایرانی، را به آسانی می کشیدند و سراسر تن خودشان نیز «با زره ای پولکی، که هر پولکش به مانند پر پرندگان بر پولک دیگر می افتاد، محافظت می شد».&nbsp;<br>این گونه جوشن اسب را اُپَروکُشتِه پان، یعنی «آنچه که پهلوها را نگهداری می کند» می خواندند و این همان کلمه ای است که «برگستوان» گردیده است. سواران زره پوش نیزه هایی بلند داشتند و در نبردگاه «خیلی وقت ها چنان تند و تیز و پرتوان حمله می بردند که دو تن را با یک ضربت به هم می توانستند دوخت». در همین زمان اختراع کفشک یا نعل فلزی اسب (در سده یکم ق م) و یک نوع زین ابتدایی که دو پشته در جلو و عقب داشت و می توانستت سوار را تا اندازه ای نگه دارد و نبودن رکاب را جبران کند، باعث تقویت سواره نظام گردید و سواران اشکانی نان در برابر رومیان موثر بودند که بارها آنها را در هم شکستند و وادارشان کردند که خود آنها به تشکیل سواره نظام بپردازند. گویا این گونه سواران غرق در زره و اسب برگستوان ور دار را به پهلوی گریوَ-پاتَه بَرَ می خوانده اند که رومیان به کلیبانری تحریف کرده اند و تصاویری از آنان بر دیوارنگاره دورااروپوس و نیز بر سنگ -مثلا در تنگ سروک در فارس- یافته اند.&nbsp;<br><br>یک برگستوان حقیقی متعلق به آخر دوره اشکانی را هم در حفاری های دورااروپوس جسته اند، و آن تن پوشی چرمین بوده است که با پولک های فلزی استوار شده و به اندازه قامت یک اسب عربی بوده است که خود مبین هیکل متوسط در اسبان اشکانی است. زره حلقه ای بافته در آخر دوره اشکانی اختراع شد و خیلی زود در شرق و غرب رواج یافت و نمونه آن را در بر اردشیر و شاپور در نقش فیروزآباد فارس می بینیم. یکی از ویژگیهای سواران اشکانی مهارتی بود که در تیرانداختن داشتند، به طوری که حتی در حالت تاخت از روی زین به عقب بر می گشتند و به سوی دشمن تیرهایی می انداختند که نخورد نداشت. با آنکه این رسم قیقاج زدن از قدیم میان سکاییان رایج بود (چنانچه از نقوش آنان بر روی سفال های یونانی برمی آید)، مهارت اشکانیان در آن باعث شد که اروپاییان بدان «اشکانی زدن» نام دهند.&nbsp;<br>ظاهراً بیشتر اشکانیان بر اسب بی زین می نشستند، ولی معمولاً زین پارچه ای کوچک و قالیچه واری روی اسب می انداختند. این عهد اشکانی پایه گذار آیین های اَسواری (شوالیه گری) و ویژگی های ارثی آن بود و اَسوار به معنی نجیب زاده نیکو نام و سواره در مقابل پیاده، یعنی عامی، از این دو پیدا گشت و از آنجا به اروپا رخنه کرد. از جمله آیین های مربوط به «اَسواری» یکی نهادن «نشان تباری» یا نماد خانوادگی بر ساز و برگ و بر ران ستوران و برگستوانشان بود که معروف تر از همه نشان خانوادگی اشکانی است، به صورت قرصی از ماه بر سر نیزه که بر باره اردوان پنجم در صخره فیروزآباد و بر روی سکه های آخری اشکانی دیده می شود. به سبب همین امتیازاتی که سواره نظام اشکانی داشت و خدماتی که در دفع دشمنان شرقی و غربی کرد نام آن جاودانی گشت، زیرا کلمه پارثَو (پارتی=اشکانی) در تحول به پَهلَو تبدیل شد و پارثویان به صورت پهلوها=پهلوانان در تاریخ ملی ما مقام نجبا و سرکردگان پهلوان و دلاور را یافتند.&nbsp;<br>لازم است بدین نکته اشاره شود که اشکانیان نیز مانند ایرانیان باستانی سنن و عقاید مربوط به اسب را رعایت می کردند، مثلاً هنوز هم قربانی اسب سفید نسایی برای ایزد خورشید رواج داشت.&nbsp;<br><br><b>۸) دوره ساسانی&nbsp;</b><br>ساسانیان اسب را برترین جانوران می دانستند و اسب سفید خوش پشم زردگوش و درخشان موی و سفید پلک را از همه مرغوب تر می شمردند چنانچه دیدیم برگستوان دورااروپوس به اسب عربی متوسط القامه امروزی می خورد، اما خیلی زود اسبان قویتر و تناورتری پیدا شدند که سواران سنگین زره و نیز برگستوان های گران را به آسانی می کشیدند. بهترین نمونه چنین اسبی شبدیز خسروپرویز بود که در سنگتراشی طاق بستان نزدیک کرمانشاه و در قصیده ای از خالدالفیاض، از اوایل دوره اسلامی جاویدان مانده است. هنوز هم اسبان نسایی (مادی) را بهتر از همه می دانستند. دستکشی و به گزینی و رعایت دقیق قواعد تیمار و علوفه دهی باعث شد که اسبان قوی برای جنگ و راه پیمایی و یا نخجیر و بازی های میدانی به بار آید و نیز بسیاری آیین های مربوط به نزاکت، مسابقه و شکار برای مهتران وضع شد که نمونه هایشان را در کتاب التاج فی اخلاق الملوک منسوب به جاحظ آورده اند. همه فرزندان نجبا و آزادگان درجه پایینتر هم به آداب و قواعد سخت سواری خویگر می شدند.&nbsp;<br>پیروزهای ایرانیان بیشتر منوط به شجاعت سواره نظام بود و آمیانوس، که خود صفوف سواران زره پوش شاپور دوم را دیده است، می گوید، «چنان رده هایی تنگ از سواران زره پوش در پیش ما کشیدند که برق تنهای پوشیده از آهن شان دیدگان هر بیننده ای را خیره می کرد، و همه اسبان صفوف سواران با برگستوان های چرمین محافظت می شدند». با این سواران ماموری هم بود که او را ستور پزشک می خواندند (مقدمهٔ الادب زمخشری:بچشک ستور، همان که امروز دامپزشک می گویند) و مواظبت و تیمار اسبان زیر نظر او بود و چون بیمار می دند با داروهای گیاهی به درمانشان می کوشید. حتی در گرفتن و پرورش اسبان وحشی نیز نمی توانستند بی پروایی کنند «چنانکه بدانان آسیب رسانند» و نیز به دستور اوستا، آخُر اسبان می بایست پاک نگه داشته شود و الا گناهی در حد مکافات پیش می آمد. اوستای ساسانی فصلی مخصوص هنر جنگ داشته است به نام اَرتِشتارِستان، که در آن از اسبان و خوراک و تیمار و نیز از مکافات گزند رسانندگان بدان ها سخن رفته بود.&nbsp;<br>هنوز هم رکاب به کار نمی رفت، اگرچه این وسیله در همان دوره در چین و یا نزدیک آن حدود اختراع شده بود و سرمت ها و دیگر چادرنشینان شمالی آن را به کار می بردند، ولی گواهی مورخان دوره اسلامی که آن را جزو وسایل سواره نظام نخبه دوره انوشیروان به شمار می آورند درست نیست و حتی اسب خسروپرویز در طاق بستان هم رکاب ندارد. نبودن رکاب را اختراع زینی تازه تا اندازه ای جبران می کرد و این زین را زیر سرداران ساسانی در صحنه های نبردشان در نقش رسم فارس به خوبی می بینیم: در جلو زین و سر آن دسته ای از فلز پوشیده از پارچه (یا چرم) تعبیه کرده بودند که به پهلو تابی بزرگ می خورد و بر ران سوار می افناد و به استواری جا می گرفت و دسته ای دیگر در پشت تعبیه شده بود که زیر لبه زره پوشیده می ماند، ولی برجستگی اش سوار ضربه زده یا ضربه خورده را از به پس پرتاب شدن باز می داشت و «این زین در واقع همان وسایل نگهداشتن سوار بر پشت اسب را داشت که زین های جنگی قرون وسطی داشتند».&nbsp;<br>شواهد تصویری بسیاری از اسبان و سواران ساسانی بر حجاری ها و مهرها و گچ کاری ها و به ویژه بر پیاله ها و ظروف ساسانی در دست داریم، ولی درست بمانند دوره هخامنشی، رعایت سنن هنری و عقیدتی، مثل ضرورت نشان دادن شاهان به نحوی چشمگیر، باعث شده که نتوانیم اسبان منقوش را نمونه های حقیقی قلمداد کنیم. این عدم رعایت طبیعت، به ویژه در نقش مهر سینه ای که در کتابخانه ملی فرانسه در پاریس است و صحنه نبرد تن به تن شاپور اول و امپراتور روم، والرین، را مجسم می کند، خوب پیداست، هر دو بر اسبان خرد جثه دم گره خورده و یال و کاکل آراسته ای که از هنر هخامنشی بدین سو سنت شده بودند، سوارند. اگرچه می بایست اسب والرین را از نوع ستوران بزرگ جثه رومی، که در حجاری های رومیان به فراوانی نمودار شده اند، نقش کرده بوده باشند. از سوی دیگر، اسب شاپور اول در دارابگرد به کلی با اسب اردشیر بابکان در نقش رستم فرق می کند: اولی بزرگ جثه است و بلند پا و رعنا گردن و کله ای بالنسبه کوچک دارد، دومی کوچک و کله قوچی و دست و پا کوتاه می نماید. در دارابگرد تاثیر هنر غربی و تجسم طبیعت مشهود است و اسب تنومند را تنومند نشان داده اند و همین وضع در چند اثر دیگری که دست غربی در آن موثر بوده است نیز می بینیم، از جمله بر مهر سینه ای که سواری را می نمایاند، اسب بهرام یکم در بیشاپور و شبدیز خسرو. چند نمونه ظرف به شکل سر و تنه اسب نیز یافته اند.&nbsp;<br>بر روی هم می توان دو نوع اسپ -تنومند نسایی و خرد جثه سنتی- در ایران ساسانی تمیز داد. به گفته یک منبع معاصر چینی، هم دولت و هم نجبای بزرگ دارای تعداد زیادی ستور از جمله اسبان مختلف بودند. یک مامور عالیرتبه به نام آخَوربِد ستوران دولتی را سرپرستی می کرد و دیگری به نام آخورآمار دبیر به مخارج آنها می رسید و اسناد آن را نگه می داشت. بنابر گواهی روایت پهلوی وندیداد (=وی دیوداد)، بهای یک گوسفند ۳ سیر (=۱۲ درم) بود ولی بهای اسب ۳۰ سیر (=۱۲۰ درم). اَسپِست نیز بسیار کاشته می شد و بهای نیک داشت. هم در این زمان است که این واژه ایرانی به زبان سریانی رسید و اَسپِستا یا پِسپِستا گردید و سپس به عربی رسید و ال فصفصه شد و از آنجا به اسپانیا رفت و الفلفله گردید و به انگلیسی آمریکایی رسید و الفافا شد. از آمدن این گیاه و نامش به چین پایینتر سخن خواهیم راند.&nbsp;<br>در زمان ساسانیان ساز و برگ اسب تکامل یافت. زیر زین را قالیچه های بسیار ظریف می انداختند و کاکل و دم و یال اسب را آرایش می دادند و گمپوله های بسیار زیبا و بزرگ و تسمه های مزین و یراق های هنرمندانه بر اسبان می بستند و همه اینها در هنر سنگتراشی و فلزسازی ساسانی دقیقاً نمایان شده است. داغ نهادن هم کلاً رسم می بود و نشان خانوادگی را بر اسبان می گذاردند چنانکه هم اسب اردشیر در فیروزآباد و هم اسب خسروپرویز در طاق بستان نشان خانوادگی ساسانی را که حلقه ای مزین به نوار ابریشمین می بود، بر ران خود دارند. برای اینکه اهمیت اسب نزد ایرانیان باستانی و به ویژه ساسانی را دریابیم باید به شاهنامه فردوسی مراجعه کنیم که آیینه افکار و تمدن و آرزوهای آنان است. اشارات بسیار فراوانی که به اسب و سواری در آن کتاب والاقدر آمده است به همت پاول هُرن گرد آمده. فشرده مقاله این دانشمند ایراندوست آلمانی («اسب و سوار در شاهنامه») بدین گونه است. آزاده ایرانی از را از اسبش سوا نمی توان یافت. پیاده رفتن، حتی برای اندک زمانی، ننگ بود. بهترین خاندان ها در به دست آوردن برترین باره ها می کوشیدند و داغ خانوادگی خود را بر آنها می نهادند.&nbsp;<br><br>اسبان دشتی فراوان بودند و در فصول مناسب، گله ها را در چراگاه های پهناور می چریدند و همانجا به کمند می انداختند و به زین آموخته می کردند. «کره تازان» مقام مهمی داشتند و وقتی کسی اسب خویش را «دستکش» می کرد و آن را برای سواری رام می ساخت (برای کره های جنگی، در سن ۴ سالگی)، آن روز در زندگیش خاطره انگیز می ماند. سواران جنگی بی اسب وا می ماندند و گاهی از دوستی کمک می گرفتند و «دوپشته» سوار می شدند. اسب را با استناد به نژاد و رنگش می سنجیدند. مشهورترین اسب ایرانی، رخش، از کابل -یعنی سرزمین کوشانیان- آمد. جنگجویان اسبان ابرش (خالدار)، کرند، سپید و سیاه می پسندیدند، گلگون و بور چرمه (سپید یکدست). وقتی قهرمانی می مرد یا کشته می شد یال و دم اسبانش را می چیدند و زینشان را نگونسار می آویختند و سلاح و زره اش را بر اسب دلخواهش می نهادند و او را پیشاپیش دسته سوگواران می بردند. وقتی قهرمانی کشته می شد و خطر این بود که اسبش به چنگ دشمن بیفتد، یارانش آن را می کشتند. اسب رستم با خود او به چاه افتاد و با خود او به گور سپرده شد (رستم از ایرانیان سکایی=سیستانی بود و این از رسوم آن گروه به شمار می رفت). گوشت اسب را عامه دهات می خوردند و دیگران تنها در جایی که طاقت و چاره ای نبود این کار را می کردند.&nbsp;<br>آیین سواری درست نه تنها هنر بود بلکه یک امتیاز به شمار می رفت. برای خفت دادن سربازی گناهکار او را وارونه بر اسب می نشاندند و پاهایش را از زیر به شکم ستور می بستند و او را با تشریفات مسخره آمیز دور می گرداندند. ساز و یراق اسب مقام و ثروت صاحبش را می رساند و گاهی در آرایش آنها و خود اسب تا بدانجا پیش می رفتند که کاکل و دم آن را به گوهرها می آراستند.&nbsp;<br>ساسانیان سنن مربوط به اسب و عقاید درباره آسمانی بودن مقامش را حفظ کردند. تعداد زیادی اسناد تصویری از اسبان ایزد خورشید و مِهر در دست است که همه بالدار نشان داده شده اند و به ویژه تخت پادشان آراسته به شالوده و پایه هایی است که به شکل اسبان بالدارند و این گونه تصاویر نمادی به شرق و غرب نفوذ سریع کرد. نام هایی که با «اسپ» ترکیب شده بسیار رایج می بوده است و مهمترین آتشکده مملکت در شیز آذربایجان (تخت سلیمان) می بوده است که «آذرگشنسب» (=آتش نریان) نام داشته، ظاهراً چون ایزد آتش در شکل نریانی گشن هم مجسم می توانست شد.&nbsp;<br>در زمان ساسانیان بود که اعراب شروع به پرورش اسبان معروف خود -که بالمآل به نژاد لیبی عتیق برمی گردد- کردند، و بعد از گسترش اسلام آن تخمه را با نژادهای ایرانی و آسیای میانه درآمیختند و تخمه های دو رگه و چند رگه به دست آوردند. اما مسلمانان نخستین برای بیطاری و تیمار دقیق اسب نیازمند ایرانیان و کتب و سنن آنان شدند، همچنان که ابن الندیم گواهی می دهد. مثلاً فرسنامه اعلای آغاز دوره اسلامی، الخیل ابوعبیده معمر بن المثنی به گفته خود او مبتنی بوده است بر روایات ابی حاتم سهل بن محمد السجستانی و ابی یوسف الاصبهانی و در اصل بر اسب نامه های ایران کهن و نیز کتابی در «ستور پزشکی» به بیطاری ترجمه شده و دیگری در معالجه چهارپایان و اسب و استر و گاو و گوسفند و شتر و داغ آنها و بهایشان را اسحق بن علی بن سلیمان به عربی ترجمه کرده است.&nbsp;<br><br><b>۹) اسب در ارمنستان ایرانی&nbsp;</b><br>ارمنستان از زمان کورش بزرگ تا دوره اسکندر جزو ایران بود و ایرانیان در آنجا ساکن شده طبقه اعلایش را ساختند. پس از اسکندر نیز ایرانیانی که فرهنگ هلنی را هم گرفته بودند در آنجا به فرمانروایی و کشورگشایی پرداختند و از آغاز نیمه دوم سده اول میلادی نیز، تیرداد اشکانی -برادر بلاش اول_ پادشاه آن دیار شد و خاندان اشکانی تا پانصد سالی مستقیماً و سپس از راه اختلاط با خاندان های دیگر سردمدار ارمنستان بوده اند. دین زرتشتی در ارمنستان رواج داشت (تا حدود ۵۰۰ و ۶۰۰ میلادی) و اگرچه از ۳۰۰ میلادی مسیحیت پایداری یافت، اما اعتقادات و نام ها و رسوم ایرانی و لغات و اصطلاحات پهلوی اشکانی و ساسانی چنان در رگ و ریشه و زبان و رسوم ارمنی ها رخنه یافت که تاریخ ارمنستان کهن -تا حدود ۵۰۰ میلادی- در حقیقت از ایران جدا نمی تواند بود. بدین مناسبت آیین های مربوط به اسب و قواعد تیمار آن و نژاد و تخمه اش در ارمنستان با مقاله ما مستقیماً ارتباط می یابد. در ارمنستان نیز سواری هنر آزادگان بود و پیاده روی آنان مایه ننگ به شمار می رفت، در آنجا هم بزم و رزم با هم جزو مشخصات زندگی و تاریخ مردم بود و شکار و آیین آن دقیقاً مثل آنچه در ایران می گذشت می بود.&nbsp;<br>بر روی پیاله ای سیمین زرنگار که از جایی به نام اَرمَری (=هرمزدی) به دست آمده است، اسبی گشن و بسیار خوش اندام کشیده اند که پای راستش را به نشانه ستایش به سوی آتشدانی یا محرابی بالا گرفته است و اگر چه شکل آتشدان را مأخوذ از آیین مهرپرستی دانسته اند ولی مسلماً این نقش با «آذرگشنسب» مذکور در بالا رابطه دارد. همچنین در ارمنستان نیز «نشان» تباری بر روی لباس آزادگان مشخصه خانوادگی و امتیاز آنان محسوب می شد.&nbsp;<br>اگرچه واژه اسب در زبان ارمنی «جی» بود، ولی ارمنیان کلیه واژه های مربوط به سواری و سواره نظام را از پهلوی اشکانی و ساسانی به وام گرفته اند: آخر، اَسپَستن (اصطبل)، اسپریز (میدان)، اَسپِت (از اَسَه) و پَتی فارسی باستان) یعنی شوالیه و آزاده، سمب اک (سُم، سنب)، اَسپَتَک (حمله با اسب) و اسپَ زین (برگستوان). از اینها واضحتر اقتباساتی است که در رنگ اسبان کرده اند: اَخشِیت (شید=اسب حنایی فام)، اِرَخش (=رخش، سرخ خرمایی)، کَرمِره (کرمیر=سرخ)، چَرتوک (چرده)، چِرمک (چرمه=سفید)، سِئاو (=سیاه) و سپیتَک (سپید) و جز آن.&nbsp;<br><b><br>۱۰) اسب در ایران شرقی&nbsp;</b><br>بهترین اسبان جنگی عتیق از دشت های آسیای مرکزی و ایران شرقی می آمدند و همین اسبان بودند که سکاها و خویشاوندانشان را از یک سو تا سیستان و از سویی دیگر تا ژرفای هند و از سویی تا مرز چین بردند و خداوند نام و نشان و ملک کردند و نیز همین اسبان بودند که نژادهای مرغوب چین (از راه فرغانه) و روم (از راه سرمت ها) را تحویل دادند. در میان سکاهای ختن، واژه های سواری بسیار آشنایند: اسَّبار (=سوار)، آ-یسَ از ریشه زَی-زی (اوستایی اَوی دانَه_، سغدی بیدان، لهجه کنونی سری کی ویذان). بیلی حتی چکامه ای را چاپ و ترجمه کرده است که از یک بودایی ختنی است و هفت گنج بهشتی وار شهریاری بودا را می ستاید که یکی از آنها اسب است و وی اسب شاه زمان خود را تعری می کند: «شکوهمند و تناور است، سرش کوچک و بالا گرفته، پشتش پهن و پرتاب و رانش برآمده و بلند است و چشمانش ریز و پاشنه اش خرد و دمش سفت، یالش کوتاه و گردنش بلند و سمش محکم و درخشان، چون بر او روغن کشند و مالش دهند به رنگ خرمایی می درخشند . . . آرام است ولی چون باد می دود . . .». «ووتی»، امپراتور چین در زمان مهرداد دوم اشکانی، شهریاری توانا و کشورگشای بود و برای برطرف کردن خطر هون های وحشی از آب و خاک خود خواست با ایران اشکانی روابط سیاسی برقرار کند -و از آن زمان این روابط ادامه یافت- و نیز با یوئه چی ها (=کوشان ها، ایرانیان آسیای میانه) متحد شود و سفیری به نام چانک کی ین به نزد اینان فرستاد که دوازده سالی در آسیای میانه به سر برد و اگرچه نتیجه ای نگرفت، اما اطلاعات چینی ها را از مردم و فرهنگ و فرآورده های آسیای میانه بسیار غنی کرد. وی به ویژه گله کوچکی از «اسبان فرغانه ای را که خون عرق می کنند» (اصطلاحی شاعرانه که لافر می گوید از فرهنگ ایرانی آب می خورد) به همراه اسپِست به چین برد و این ستوران زیبا و خوش هیکل و هوشیار و وفادار و بلندپای ایرانی دیر نگذشت که به «نژاد آسمانی» (تی یِن مَه) ملقب شدند و چینی ها هم در تکثیر آنها کوشیدند و دیری نرفت که دارای سواره نظامی قویتر از پیش گردیدند و دشمنان خود در مرزهای ترکستان را در هم شکستند و هم خود اسپست را فراگیر کردند که از آنجا هم به ژاپن رفت.&nbsp;<br>اسبان ایرانیان شرقی را بر روی سکه های آنان، مثلاً بر سکه های کوشانیان که سوار نیزه ور جوشن پوش را می نمایاند، بر چهار درهمی سپه لی ری سِس (Spaliarises) هندوسکایی و یا بر کاشی های مهردار هَرون (کشمیر) که از مراکز کوشانیان بود. بر مهری در موزه بریتانیا با نشان خاندان شاهی کوشان های بزرگ و بر سنگتراشی های بودایی اقوامی که از سکاها تقلید کرده اند می یابیم و در همه جا همان اسبان بزرگ و کشیده گردن و سر کوچک اشکانی را می مانند. همچنین اند اسبانی که بر روی دست ساخته های خوارزمی و یا دیوارنگاره های سغدی و تصاویر می یابیم. به ویژه اسبان هنر سغدی، بسیار تنومند و آراسته اند و در بعضی موارد یادآور توصیف های شاعرانه اسبان نامی می باشند. نکته جالب ادامه سوارکاری زنان در سبک «یک وری» است که در یک دیوارنگاره سمرقندی نموده شده است. تصویر اسبان بالدار ایزدان و نیز استفاده از تجسم آنها برای پایه های تخت فرومانروایان -مثلاً در پنجیکنت، سده پنجم ق م- در ایرانیان شرقی باب بوده است. سر انجام لازم است یادآور شویم که به گفته اسناد چینی، فرمانروایان موروندایی (که در ناحیه گنگ در هند شرقی) هم اسبان زیبای کوشانی را داشتند و در ۲۲۲ تا ۲۵۲ ق م، چهارتایشان را به سفیر پادشاه فو-نان (کامبوج امروز) هدیه کردند و از این راه به شهرت و گسترش نژادشان کمک کردند.&nbsp;<br><br><b>۱۱) چند اسب نامی در کارنامه ایران باستان&nbsp;</b><br>در تاریخ ایران چند باره نامی از همه مشهورترند و بیشتر مایه ستایش و چکامه و سرود شده اند. از همه نام آورتر رخش رستم است که به گفته فردوسی تیزبین، درشت هیکل و زورمند و شیردل بود و تنی سرخ با خال های سپید و زعفرانی و رخشان و سمی پولادین داشت و تنها اسبی بود که توانست تن رستم جهان پهلوان را بکشد و همواره یار و وفادار او ماند و به خاطرش با شیر و اژدها جنگید و با او به چاهی آگنده از تیغ و نیزه افتاد و مرد و با او هم به خاک سپرده شد. از وی در یک نوشته سغدی نیز یاد شده است که نشان می دهد رستم و رخش در اواخر دوره ساسانی در ایران شرقی شهرت و محبوبیت فراوان داشته اند. دیگر از اسبان نامور «سیاه» یا «شبرنگ بهزاد» سیاوش است که او را از خرمن آتش گذرانید و بیگناهیش را ثابت کرد. دیگری اسب داریوش بزرگ است که به موجب افسانه ای باعث به تخت رسیدن او شد:&nbsp;<br>هفت سردار پارسی که گئوماته غاصب را کشته بودند قرار گذاشتند در طلوع خورشید در صحرایی گرد آیند و اسب هر کدام اول شیهه زد، او را به شاهی بردارند و مهتر زرنگ داریوش در شب و در همان موضع مقرر مادیانی را به اسب داریوش رسانید و در نتیجه چون آن نریان فردا پگاه بدان جا رسید شیهه زد و داریوش به شاهی گزیده شد و دستور داد مجسمه ای از او ساختند و زیرش نوشتند:&nbsp;<br>«داریوش ویشتاسپان به یاری اسب خوب و مهتر خویش پادشاهیی ایران را به دست آورد». این افسانه را امروز مردود می دانند اما گمان می رود که اصلش مبتنی بر سوء تفاهمی در تعبییر یک آیین ایرانی بوده است، یعنی چون اسب حیوان مقدس ایزد خورشید بوده است، پس از قبول پادشاهی داریوش خواسته اند «تایید خدایی» را با قرعه کشی و نشانه آسمانی جستن برای او بیابند و واقعاً هم به شیهه زدن اسب در دمیدن خورشید روی آورده اند (همچنان که برای تاج یابی کیخسرو و بهرام گور نیز به آزمایش ایزدی دست زدند).&nbsp;<br>دیگر اسب کورش جوان بود که گویند چنان سرکشی می کرد که کسی نمی توانست رامش کند و آن شاهزاده پرخاشجو و دلاور دست آموزش کرد و با وی همه جا رفت. این اسب بی گمان سرمشق داستان اسب اسکندر شده است. سرانجام باید از شبدیز خسروپرویز یاد کنیم که شهرتش در ادبیات ایران و عرب بی نظیر است. می گویند خسرو سوگند خورده بود که هرکس خبر مرگش را بیاورد، خونش را بریزد. چون آن اسب مرد کسی یارا نکرد خسرو را آگاه کند و باربُد موسیقیدان مشهور سرودی ساخت به نام «شبدیز» که در آن اشاره به پیری و ناتوانی و بی جنبشی شبدیز کرد چنانکه خسرو فریاد برآورد: «پس مرده است!» و بابد در جواب گفت «من نگفتم، خسرو چنان فرمود».&nbsp;<br>در پایان مقاله دو نقل قول از نوروزنامه و قابوسنامه می آوریم که حاصل همه فرهنگ ایرانی درباره اسب می باشند. در نوروزنامه منسوب به عمر خیام آمده است: «از صورت چهارپایان هیچ صورت نیکوتر از اسب نیست، چه وی پادشاه همه چهارپایان چرنده است . . . و گویند آن فریشته که گردون آفتاب کشد به صورت اسب الوس [=سپیدفام] نام . . . و بعضی از نام های اسبان یاد کرده شود که پارسیان [=ایرانیان] در صفت اسبان گفته -آنچه به تجربه ایشان را معلوم شده است، از عیب و هنر ایشان و آنکه به فال نیک باشد. نام های اسبان به زبان فارسی [اینهاست]: الوس، چرمه، سرخ چرمه، تازی چرمه، خنگ، پیسه کمیت، کمیت، شبدیز، خورشید، گور سرخ، زردرخش، سیاوخش، خرماگون، خشینه [تصحیح مرحوم دهخدا از چشینه. خشینه از فارسی باستان اَخشَینَ axšaina می آید یعنی «درخشان»]، شولک، پیسه، آبگون، نیلگون، . . . سپید زرده، بورسار، بنفشه گون . . .، زاغ چشم، سبزپوست، سیمگون، ابلق، سپید، سمند، . . . و گویند هر اسبی [و در اینجا خصایص آنها را بر می شمارد] سپید [بُوَد] آن بهتر و شایسته تر بود و خداوندش به حرب همیشه به پیروزی . . . و به روزگار پیش در اسب شناختن و هنر و عیب ایشان دانستن هیچ گروه به از عجم (=ایرانیان) ندانستندی. . .»&nbsp;<br>فرمانروای زیاری، کیکاوس، نوه قابوس بن وشمگیر، که کتابی در آیین و فرهنگ ایرانی در اندرز به فرزند خود نوشته است، فصلی کامل در باب اسب و مقام و خصایص او دارد که با این سخنان آغاز می شود: «جوهر اسب و آدمی یکی است. اسب نیک و مرد نیک را هر قیمتی که کنی برتابد، چنانکه اسب بد و مرد بد را چندانکه بتوان نکوهیدن، شاید. و حکیمان گفته اند که: جهان به مردم بپاست و مردم به حیوان و نیکوتر حیوانی از حیوانات اسب است که داشتن او هم از کدخدایی است و هم از مروت&gt;</span></div><div style="font-family: tahoma; font-size: small; "><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span></div></div> Fri, 25 Oct 2013 05:46:48 UTC http://varzesh.tarlog.com/comments/1201/ شیوه نامه طرح های ملی درس تربیت بدنی مقطع ابتدایی http://varzesh.tarlog.com/post/1197/ <div class="TopPost"> <br> </div> <table cellpadding="1" cellspacing="1" height="756" width="488" align="center"><tbody><tr><td style="border: 3px solid rgb(0, 0, 153); border-collapse: collapse;"><div align="center"><font color="#000099" size="3"><strong>&nbsp;طرح ژیمناست پایه دوم</strong></font></div><font color="#000099" size="3"><strong><br></strong></font><div align="center"><br><a style="text-decoration: none; color: rgb(3, 90, 117);" href="http://s4.picofile.com/file/7804480214/%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D8%B7%D8%B1%D8%AD_%DA%98%DB%8C%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%AA_%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%87_%D8%AF%D9%88%D9%85_2.pdf.html" target="_blank"><img src="http://s1.picofile.com/file/7519218595/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af_%da%86%d8%b1%d8%ae%d8%a7%d9%86.gif" height="46" width="124"></a></div></td><td style="border: 3px solid rgb(0, 0, 153); border-collapse: collapse;"><p align="center"><font color="#000099" size="3"><strong><img src="http://uploadpa.com/beta/12/2ix8h1rsweqxigqfsiz.jpeg" border="0" height="145" hspace="0" width="226"></strong></font></p></td></tr><tr><td style="border: 3px solid rgb(0, 0, 153); border-collapse: collapse;"><font color="#000099" size="3"><strong>&nbsp;</strong></font><div align="center"><font color="#000099" size="3"><strong>&nbsp;طرح سباح (شنا) پایه سوم</strong></font></div><font color="#000099" size="3"><strong><br></strong></font><div align="center"><a style="text-decoration: none; color: rgb(3, 90, 117);" href="http://s4.picofile.com/file/7804481612/%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D8%B7%D8%B1%D8%AD_%D8%B3%D8%A8%D8%A7%D8%AD_%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%87_%D8%B3%D9%88%D9%85_3.pdf.html" target="_blank"><img src="http://s1.picofile.com/file/7519218595/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af_%da%86%d8%b1%d8%ae%d8%a7%d9%86.gif" height="46" width="124"></a></div></td><td style="border: 3px solid rgb(0, 0, 153); border-collapse: collapse;"><p align="center"><font color="#000099" size="3"><strong><img src="http://uploadpa.com/beta/12/rb3bb1uht6z8mi7o40yz.jpg" border="0" height="139" hspace="0" width="226"></strong></font></p></td></tr><tr><td style="border: 3px solid rgb(0, 0, 153); border-collapse: collapse;"><font color="#000099" size="3"><strong>&nbsp;</strong></font><div align="center"><font color="#000099" size="3"><strong>&nbsp;طرح طناب ورز پایه چهارم</strong></font></div><font color="#000099" size="3"><strong><br></strong></font><div align="center"><a style="text-decoration: none; color: rgb(3, 90, 117);" href="http://s4.picofile.com/file/7804482361/%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D8%B7%D8%B1%D8%AD_%D8%B7%D9%86%D8%A7%D8%A8_%D9%88%D8%B1%D8%B2_%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%87_%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%85_4.pdf.html" target="_blank"><img src="http://s1.picofile.com/file/7519218595/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af_%da%86%d8%b1%d8%ae%d8%a7%d9%86.gif" height="46" width="124"></a></div></td><td style="border: 3px solid rgb(0, 0, 153); border-collapse: collapse;"><p align="center"><font color="#000099" size="3"><strong><img src="http://uploadpa.com/beta/12/lrt9bvldojg2sghm7ws.jpg" border="0" height="149" hspace="0" width="224"></strong></font></p></td></tr><tr><td style="border: 3px solid rgb(0, 0, 153); border-collapse: collapse;"><font color="#000099" size="3"><strong>&nbsp;</strong></font><div align="center"><font color="#000099" size="3"><strong>&nbsp;طرح تنیس روی میز پایه پنجم</strong></font></div><font color="#000099" size="3"><strong><br></strong></font><div align="center"><a style="text-decoration: none; color: rgb(3, 90, 117);" href="http://s4.picofile.com/file/7804483224/%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D8%B7%D8%B1%D8%AD_%D8%AA%D9%86%DB%8C%D8%B3_%D9%85%DB%8C%D8%B2_%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%87_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85_5.pdf.html" target="_blank"><img src="http://s1.picofile.com/file/7519218595/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af_%da%86%d8%b1%d8%ae%d8%a7%d9%86.gif" height="46" width="124"></a></div></td><td style="border: 3px solid rgb(0, 0, 153); border-collapse: collapse;"><p align="center"><font color="#000099" size="3"><strong><img src="http://uploadpa.com/beta/12/0jvvstlbz82fbzn1yfhg.jpg" border="0" height="149" hspace="0" width="224"></strong></font></p></td></tr><tr><td style="border: 3px solid rgb(0, 0, 153); border-collapse: collapse;"><font color="#000099" size="3"><strong>&nbsp;</strong></font><div align="center"><font color="#000099" size="3"><strong>&nbsp;طرح دو و میدانی پایه ششم</strong></font></div><font color="#000099" size="3"><strong><br></strong></font><div align="center"><a style="text-decoration: none; color: rgb(3, 90, 117);" href="http://s4.picofile.com/file/7804492468/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8_%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%D9%85%D8%A7_%D8%B7%D8%B1%D8%AD_%D8%AF%D9%88_%D9%88_%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%87_%D8%B4%D8%B4%D9%85_6.pdf.html" target="_blank"><img src="http://s1.picofile.com/file/7519218595/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af_%da%86%d8%b1%d8%ae%d8%a7%d9%86.gif" height="46" width="124"></a></div></td><td style="border: 3px solid rgb(0, 0, 153); border-collapse: collapse;" align="center"><font color="#000099" size="3"><strong>&nbsp;<img class="decoded" alt="http://www.2meydani.ir/wp-content/uploads/2012/12/41941_589.jpg" src="http://www.2meydani.ir/wp-content/uploads/2012/12/41941_589.jpg" height="149" width="221"></strong></font></td></tr></tbody></table><p> </p> Wed, 23 Oct 2013 06:26:59 UTC http://varzesh.tarlog.com/comments/1197/ مقاله ای در مورد کارتــینگ http://varzesh.tarlog.com/post/1195/ <span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><font size="3"><font color="#0000cd"><b>کارتــینگ</b></font></font><br><br><br><br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/eaxbz1z2s9ef14b8lt5s.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><br><br><b>تعریف&nbsp;</b><br>کارتینگ یا مسابقه کارتینگ نوعی از ورزش موتوری با خودروهای چرخ‌باز(به خودروهایی که بیرون از بدنه و بیرون از گلگیرها قرار گرفته اصطلاحاً «چرخ‌باز» (Open wheel car) گفته می‌شود) است. این‌گونه خودروهای چهارچرخه کوچک و چرخ‌باز کارت نام دارند.<br><br><b>کارتینگ</b><br>با ماشین‌های کارت معمولاً در مسیرهای کارت‌سواری که در مقیاسی کوچک نسبت به بزرگ‌راه‌های واقعی ساخته می‌شوند مسابقه داده می‌شود. کارتینگ معمولاً به عنوان قدم اول در مسیر رسیدن به ورزش‌های پرخرج‌تر خودروسواری به‌شمار می‌آید.<br>اگر مسیرگاه کارتینگ درون یک ساختمان باشد به این نوع کارتینگ کارتینگ سرپوشیده (Indoor Karting) گفته می‌شود.<br><br><b>تاریخچه</b><br>KARTING که در بعضی از کشورها GO KART نامیده می‌شود در سال ( ۱۹۵۶) توسط آرت اینگلز (Art Ingels) که یکی از دست‌اندرکاران مسابقات اتومبیلرانی که به پدر کارتینگ معروف است، ساخته شده است و استفاده از آن بسرعت در سراسر جهان گسترش یافت و خصوصاً در دهه نود بصورت چشمگیری مورد استقبال قرار گرفت و امروزه در دنیا طرفداران بسیاری دارد.<br><tarlogendprepost><br>پیدایش و گسترش سریع کارتینگ در نیم قرن اخیر، موجب شده که امروزه این صنعت با تکیه بر ویژگیهایش بتواند خود را بعنوان یکی از وسایل ورزشی، آموزشی و تفریحی عمده مطرح نماید.<br><br>کارتینگ نوعی اتومبیل بسیار کوچک و یک نفره می‌باشد که بنحوی طراحی شده که مرکز ثقل آن به زمین نزدیک و در حدود هفت سانتیمتری زمین قرار دارد. این خودرو بنحوی ساخته شده است که حالات دینامیکی خودروهای مسابقه‌ای را داشته و رانندگی با آن دارای جنبه‌های ورزشی، آموزشی و تفریحی است.<br>از نظر ورزشی، کارتینگ‌سواری نیاز به قدرت بدنی بالایی دارد و جزء ورزشهای نسبتاً سنگین محسوب می‌شود. با اینحال بزرگترین مشخصه کارتینگ‌سواری جنبه آموزشی آن بوده و به همین دلیل رانندگان کارتینگ به علت برخورداری از رفلکس سریع جزو بهترین راننده‌ها در جامعه محسوب می‌شوند و امروزه در بالاترین سطح مسابقات اتومبیلرانی جهان که مسابقات فرمول یک می‌باشد قهرمانان بنام این رشته مانند شوماخر، سنا، پروست و غیره از کارتینگ‌سواری شروع نمودند.<br><br>ساخت پیستهای کارتینگ همزمان با ساخت اتومبیل کارت شروع گردیده زیرا این‌دو لازم و ملزوم یکدیگرند. این ورزش از لحاظ نوع پیست و خودرو به دو دسته داخل سالن و پیست روباز تقسیم می‌شود که در هرکدام از این پیستها کارتهای متفاوتی را می‌خواهد. مساحت مورد نیاز یک یست ۵۰۰۰ متر و برای پیستهایی در اندازه‌های بزرگتر متغیر است. ولی این نکته را باید درنظر داشت که طول پیست یک‌دهم کل مساحت پیست خواهد بود که یک پیست کامل بین (۸۰۰) تا (۱۲۰۰) متر می باشد.<br><br>در حال حاضر مسابقات این ورزش در کلاس‌بندیهای خاص که به تناسب قدرت موتور و طراحیهای خاص شاسی و سن تقسیم می‌شود زیر نظر فدراسیون جهانی کارتینگ (CIK) برگزار می‌گردد. در دنیا برای انجام این پروژه یک باشگاه تفریحی، ورزشی و آموزشی ایجاد می‌کنند که کلیه نیازهای مشتریان و همراهان آنها را پاسخگو می‌باشد. یعنی در کنار ایجاد پیست کارتینگ، با توجه به موقعیت و شرایط محل، مبادرت به ایجاد فضاهای سبز، نصب وسایل ورزشی و تفریحی و همچنین ایجاد کافی‌شاپ، کافی‌نت و استخر و غیره می‌کنند.<br><b><br>فنون و اصول پایه رانندگی با کارت ( نویسنده : دکتر رضا لواسانی )</b><br>باولین سوالی که در هنگام رانندگی با کارت مطرح می شود این است که چگونه بپیچیم؟ اکثر افراد با روش طی نمودن پیچ آشنا هستند ولی از آنجا که ممکن است بعضاً اشتباهات جزئی و باورهای غلط به مرور در ذهن رانندگان جا افتاده باشد، بهتر است مقاله حاضر را در همین رابطه آغاز نماییم.<br><br>هدف اصلی راننده در هنگام طی نمودن پیچ آن است که پیچ را تا حد ممکن به خطوط صاف تبدیل نماید و آنرا سریعتر طی کند. به مسیری که بدین ترتیب بوجود می آید اصطلاحاً مسیر یا خط مسابقه یا Racing Line گفته می شود. نکته مهم بعدی که توجه به آن لازم است نقاط آغاز ترمزگیری و آغاز گاز دادن است . شما باید قبل از آغاز پیچ ترمزگیری کنید، اگر پس از چرخاندن فرمان ترمز بگیرید حتماً به دور خود خواهید چرخید، پس هنگامی که واقعاً داخل پیچ شده اید، اصلاً ترمز نگیرید .<br><br>حال به مسئله گاز دادن می پردازیم. هنگامی که از نزدیکترین نقطه به وسط پیچ از ( سمت داخل آن ) قرار دارید، فشار بر پدال گاز را آغاز کنید، واقعیت است هنگامی که حس کردید می توانید گاز داده و کارت شما بدون خارج شدن از مسیر سرعت خواهد گرفت، حتماً گاز دهید. این حس را بواسطه تمرین بدست خواهید آورد.<br><br><br><b>باید حدود و قابلیتهای کارت خود را حس کنید !!!</b><br><br>هنگامی که کارت مورد استفاده شما از لحاظ موتوری ضعیف باشد بعضاً ممکن است نیاز به ترفندی خاص داشته باشید. پیچ را در حالی که گاز را نگه داشته اید آغاز نموده و سرعت را با استفاده از ترمز ( با پای دیگر ) کم کنید. این مسئله جریان بنزین به موتور را حفظ نموده و باعث شتابگیری بهتر کارت در هنگام خروج از پیچ می گردد. البته ترمز با پای چپ به لحاظ حساسیت کمتر پا ( عادت روزمره به فشردن کلاچ با پای چپ ) نیازمند تمرین زیاد می باشد.<br><br>در بخش بعدی جزئیات بیشتری راجع به مسیر مسابقه در پیچ های مختلف که با آنها مواجه خواهیم شد را بررسی خواهید کرد.<br><br><br><b>پیچ پرسرعت</b><br>بندرت می توان پیست مسابقه ای را یافت که دارای چنین پیچهایی نباشد. در شکل می بینید که راننده وارد پیچ شده، نقطه وسط پیچ را طی نموده و مسیر خود را تا هنگام خروج از پیچ حفظ می نماید. کل فرآیند باید به نرمی و بدون حرکت ناگهانی فرمان صورت گیرد. استفاده از مسیری که درآن از حداکثر شعاع ثابت پیچ استفاده می شود موثرترین روش است زیرا امکان تخته گاز طی نمودن پیچ بدون نیاز به تغییر در میزان فشار بر پدال گاز در هنگام خروج از پیچ را فراهم می آورد.<br><br><b><br>پیچ تنگ</b><br>در این نوع پیچ راننده عمداً فرمان را دیرتر می چرخاند و در محیط خارجی پیچ طی مسیر می نماید تا بازترین زاویه را ایجاد کند. بدین ترتیب راننده خواهد توانست ادامه مسیر را مثل یک پیچ پر سرعت طی کند. توجه داشته باشید که هدف راننده باید خروج هر چه سریعتر از پیچ باشد، بدین ترتیب وی نباید از قربانی نمودن مرحله ورودی اجتناب نماید و با زاویه تند ( بسته ) بپیچد. به محض عبور از نقطه وسط پیچ، راننده که مرحله را به یک پیچ تند سرعت تبدیل کرده، می تواند شروع به گاز دادن بنماید.<br><br>در این نوع پیچ، مسیر مسابقه بستگی زیادی به آنچه که پس از پیچ موجود است دارد. در این حالت راننده کمی دیرتر از نقطه وسط پیچ می گذرد تا مسیر خروج آزاد و مناسبی برای گاز دادن به محض رسیدن به نقطه وسط داشته باشد.<br><br>مسیر مسابقه با حداکثر شعاع ثابت . در این حالت راننده خیلی زودتر پیچ را آغاز کرده و زودتر به نقطه وسط پیچ می رسد ولی قادر نخواهد بود که تا بعد از گذر از نقطه وسط پیچ شتابگیری را آغاز کند. این نوع مسیر مسابقه نرم تر می باشد، زیرا باعث می شود که بتوان ترمزگیری را دیرتر متوقف کرده این روش در سبقت گیری در پیچها بکار برده می شود.<br><br><br><b>پیچ دوگانه ( Double Apex )</b><br>بعضی مواقع می توان مسیری را یافت که دو پیچ را با خط مستقیم کوتاهی از هم جدا شده اند را به یک پیچ تبدیل نماید. مسیر خروج از اولی تبدیل به مسیر و خط ورودی پیچ دوم می گردد، در این حالت راننده تصمیم گرفته تا از تمام عرض پیچ استفاده نموده و در واقع پیچ را بیش از اندازه تنگ ننماید و خودرو را قادر می سازد تا این مسیر فوق العاده را با استفاده از دو سوم عرض داخل پیچها طی نماید.<br><br>پس از عبور از نقطه وسط پیچ اول، خودرو برای پیچ دوم آماده می گردد بدون آنکه نیازی به تنظیم خاصی در فرمان وجود داشته باشد.<br><br>هنگامی که دو پیچ مثل مورد فوق الذکر با یک خط مستقیم کوتاه به هم وصل شده باشند، ممکن است بکارگیری مسیر مسابقه ای ذکر شده امکان پذیر نباشد. در این حالت وارد شدن به پیچ از نقطه دورتر از نقطه میانه و سپس نزدیک شدن به نقطه میانی پیچ دوم، بهتر است.<br><br><br><b>پیچ باز شونده ( با شعاع فزاینده )</b><br>زوایه این نوع پیچ پس از نقطه تغییر مسیر پیچ به مرور باز می شود. راننده وارد پیچ شده و آنرا با زاویه تندی طی می نماید زیرا می داند که هنگامی که وی بخواهد به سمت برون برود، پیچ نیز به سمت بیرون منحرف می گردد. در اینجا مسئله پیدا کردن نقطه مناسب بین نقطه ورود و خروج نسبت به شعاع فزاینده پیچ است. مرحله نهائی پیچ را می تواند مثل یک خط مستقیم قلمداد نموده و شتابگیری را آغاز نموده</tarlogendprepost></span><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>پیچ جمع شونده ( شعاع رو به کاهش )</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">در این حالت بهتر است در هنگام ورود خودرو در بیرون پیچ قرار گرفته و دیرتر به نقطه تغییر جهت پیچ نزدیک شویم. اگر قبل از پیچ خط مستقیم طولانی وجود داشته باشد می تواند نقطه ورود و ترمز گیری را برای حداکثر استفاده از چند متر آخری را که خودرو با نهایت سرعت خود طی می نماید به تعویق اندازد که مزایای آن از مقداری سرعت بیشتر در پیچ که در این روش از دست می رود به مراتب بیشتر خواهد بود. برای تکمیل بحث راجع به مسیر مسابقه ما به حالتی که درآن چندین پیچ متوالی بدون آنکه خط مستقیمی، بین آنها قرار داشته باشد خواهیم پرداخت. دراین حالت فرضیه هایی را که در بخشهای قبل به آنها پرداختیم کاملاً معتبرخواهند بود، ولی باید اصل جدیدی را بکار گیریم. پیچ آخر همیشه در اولویت قرار دارد. در این حالت شما باید پیچ اولی را بنفع پیچ دوم قربانی نمایید. زیرا همانطور ک قبلاً دیده ایم نفع با مرز بستگی به خروج از پیچ و طول مسیر مستقیم پس از آن دارد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">بعنوان مثال در مورد یک پیچ نوع Chicane که مسیر مستقیم و طولانی پس از آن قرار گرفته لازم است که بخش اول را برای کسب وضعیت بهتر در ورود به بخش دوم و بخش پایانی پیچ قربانی نماییم. بدین ترتیب با چیزی را در بخش اول از دست خواهیم داد تا بتوانیم نیمه دوم را با سرعت بیشتر آغاز کنیم و این همان چیزی است که باید به آن بها داده شود.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">در حالت عکس و هنگامی که قبل از یک یا دو پیچ، مسیر مستقیمی را داشته باشد نمی توانیم پیچ اول را به نفع پیچ های بعد قربانی کنیم، زیرا به علت سرعت زیاد، زمان از دست رفته بیش از حد خواهد بود. بدین ترتیب شما باید تا حد ممکن دیرتر ترمز نموده و پیچ اول را با مسیر حداکثر شعاع ثابت طی کنید و این موضوع را که زمان از دست رفته در پایان مسیر مستقیم کمتر از طول مدت زمانی خواهد بود که با سریع طی نمودن پیچ اول بدست خواهید آورد.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">در هنگام طی نمودن این Chicane راننده باید مرحله ورود به پیچ را قربانی خروج سریع از آن بنماید. این نوع رانندگی بواسطه طول خطوط مستقیم که قبل و بعد از Chicane وجود دارند و نه شکل پیچها مشخص می گردد. شکل زیر مثالی از مواردی است که خط مستقیم طولانی تر، دقیقاً پس از Chicane قرار دارد.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">در این حالت ها پیچ نوه Chicane را می بینیم که پس از یک خط مستقیم و طولانی قرار گرفته است. در این حالت راننده باید بخش دوم Chicane را قربانی کند تا بتواند برداشتن یا از روی پدال گاز و ترمزگیری را تا حد امکان به تعویق انداخته و خط صاف را طولانی بنماید. بدین ترتیب وی در فاصله بیش از حد نزدیک به Kerb داخلی وارد پیچ چپ خواهد شد و در هنگام خروج باید قبل از آغاز شتابگیری منتظر بماند تا خودرو صاف شود.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>کنترل نمودن کارت در حدود فیزیکی آن</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">ما به بخش بعدی که کنترل نمودن کارت در حدود فیزیکی قابلیتهای آن است می پردازیم. راننده به دو طریق خودروی خود را کنترل می نماید که عبارتند از فرمان و پدالها، فرمان بخش جلوی خودرو و پدالها عقب خودرو را کنترل می نماید . برای آنکه بتوانیم دقیقاً بگوییم که راننده باید چگونه عمل کند پیچها را به دو گروه اصلی تقسیم می نماییم : پیچهای کند و پیچهای پرسرعت .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>پیچهای کند :</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">در این نوع پیچ، بهتر است خودرویی داشته باشیم که در هنگام طی نمودن پیچها بیش فرمانی ( Over Steer ) داشته باشند. یعنی قسمت عقب آن بیش از قسمت جلوی آن دچار لغزش شود. این نوع خودرو بسیار چابک بوده و حول مرکز ثقل خود می چرخد و بدین ترتیب بسیار پر قابلیت می باشد. این نوع خودرو در واقع قادر است بیشتر از شعاع پیچ چرخیده و سریعتر به خروج آن برسد و در زمان صرفه جویی کند. هرچقدر پیچ کندتر باشد، دقت در تعبیه خودرو در مسیر صحیح باید بیشتر باشد.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">راننده باید در هنگام چرخاندن فرمان و هدایت خودرو به مسیر صحیح با حرکات سریع، قاطع و بدون زیاده روی عمل نماید. در صورت چرخاندن بیش از اندزه فرمان، تاثیر عکس آنچه که مد نظر بوده حاصل می گردد. پس راننده باید قبل ازگاز دادن منتظر بماند تا چرخها زودتر از موعد با زمین درگیر نشوند. شما این نوع پیچ را درحالتی که پدال گاز رها شده و حرکت چرخهای عقب تنها با ترمز موتور کند می شود، آغاز می نمایید در این حالت چرخها کمترین چسبندگی خود را دارند و خودرو در هنگام ورود به پیچ عکس العمل سریعتری دارد. سپس خودرو به مرور دچار پیش فرمانی میگردد تا جایی که راننده احسا س می کند که باید مجدداً کنترل خودرو را دست گیرد. ابتدا باید این عمل را با استفاده از پدال گاز آغاز کند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">اگر نیروی زیادی را در طی پیچ طولانی وارد کنید قادر خواهید شد که لغزش جانبی را به مدت طولانی تری ادامه دهید.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">اگر نیروی محدودی را وارد کرده و یا پیچ کوتاه باشد، قادر خواهید شد که لغزش جانبی را متعادل و یا متوقف ساخته و بدین ترتیب چسبندگی چرخهای عقب را مجدداً برقرار سازید.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">در عین حال باید چرخهای جلو را نیز استفاده کنید. اگر اقدام فوق الذکر کافی نبود باید فرمان را تا انتها در جهت مخالف بچرخانید تا بدین ترتیب تعادل برقرارشده و کنترل را مجدداً بدست آورید. فرمان دادن در جهت مخالف نیازمند عکس العمل بسیار سریع و دقیق می باشد.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">ممکن است شما فرمان را بیش از حد بازی دهید و قبل از صاف نمودن مجدد چرخهای جلو بیش از حد منتظر بمانید. این یک اشتباه رایج در بین تازه کاران است که باعث انحراف خودرو به سمت دیگر پیست و پیش فرمانی در جهت دیگر می گردد.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">کنترل انحراف به سمت مخالف سخت تر است زیرا چرخهای جلو بطور ناگهانی در وضعیت قفل کامل در جهت خلاف قرار میگیرد.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">بدین ترتیب صاف نمودن چرخهای جلو به محض اصلاح پیش فرمانی ضروری است لازم به یادآوری است که پیش فرمانی زیاد نیازمند اصلاح فرمان به میزان دو برابر می باشد و کنترل کامل هنگامی برقرار می شود که خودرو به وضعیت ثبات کامل پس از قرار گرفتن در خط صاف، دست یابد.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>پیچهای پرسرعت :</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">با توجه به آنچه گفته شد، در این حالت وضعیت کاملاً عکس برقرار میگردد به هر دلیل ضروری است که خودرو دچار پیش فرمانی نگردد:</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">اصلاح لغزش جانبی بسیار سخت است</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">اگر سرعت شما بیش از حد کم شود، زمان زیادی را از دست می دهید.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">پیش فرمانی که در سرعتهای کم بسیار مفید است، در پیچهای پر سرعت گران تمام می شود، خودرویی که به حدود خود از لحاظ چسبندگی رسیده است بهتر است که در چنین حالتی کمی کم فرمانی داشته باشد.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">هر چقدر سرعت شما در هنگام ورود به پیچ بیشتر باشد لازم است فرمان را نرم تر بچرخانید، راننده باید مسیر مسابقه ای را دنبال نموده و به مرور قدرت را اعمال کند و سعی کند در طول پیچ، مسیر بدون عیب و نقصی را طی کند. برای حفظ تعادل خودرو نباید هنگامی که وارد پیچ می شوید چرخهای عقب در حال کاهش سرعت نباشد. پس از ترمزگیری در خط مستقیم قبل از پیچ باید چند متر قبل از ورود به پیچ مجدداً بر پدال گاز فشار وارد کنید. در این صورت چرخهای عقب مجدداً چسبندگی خودرو را باز می یابند و خودرو به زمین چسبانده می شود، پس از این مرحله چرخهای جلو تا حدی چسبندگی خود را از دست می دهند. کم فرمانی جزیی ایجاد شده باعث ثبات یافتن خودرو در پیچهای پر سرعت می شود و از آنجائیکه چرخهای جلو نیروی Drift ایجاد نمی کنند، عملاٌ زمان از دست نمی رود. اگر کم فرمانی بیش از حد باشد، می توان آنرا با فشار بر پدال گاز رفع کرد. کم کردن جزیی فشار بر پدال گاز باعث کاهش کم فرمانی می شود در حالی که کاهش ناگهانی فشار بر پدال گاز چسبندگی چرخهای عقب را آناً کاهش داده و بر چسبندگی چرخهای جلو می افزاید. کاهش طولانی مدت فشار بر پدال گاز باعث بی ثباتی میگردد و خودرویی که تا چند لحظه قبل ممکن است بطور ناگهانی گرفتار پیش فرمانی شود.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">در کل پیش فرمانی در پیچهای بسته می تواند با فرمان کنترل شود در حالی که کم فرمانی در پیچهای پر سرعت را باید با پدال گاز کنترل کرد.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span></div> Tue, 22 Oct 2013 05:27:56 UTC http://varzesh.tarlog.com/comments/1195/ مقاله کاملی در مورد انواع دريبل کردن http://varzesh.tarlog.com/post/1194/ <span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><font color="#0000cd"><font size="3"><b>انواع دريبل کردن&nbsp;</b></font></font><br><br>با توجه به شرايط مهاجم و مدافع، دريبل کردن انواع مختلفى دارد که هر يک داراى خصوصيات ويژه و کاربردهاى گوناگون است:&nbsp;<br><br><b>مهارت دريبل کنترلى&nbsp;</b><br><b>- کاربرد دريبل کنترلى :&nbsp;</b><br>از اين نوع دريبل، در هنگام مقابله با مدافع مستقيم، نفوذ به سمت حلقه، تغيير مسيرها، چرخشها و نيز در هنگام حفظ توپ، استفاده مىشود (شکل - مهارت دريبلى کنترلي).&nbsp;<br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/ipxix6c5ngtakmo9kt68.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br><br><tarlogendprepost></tarlogendprepost></div><b>مهارت دريبلى کنترلى</b><br>- شرح مهارت دريبل کنترلى :&nbsp;<br><br>دستها :&nbsp;<br>در اين نوع دريبل، دست با انگشتان باز، کاملاً بالاى توپ قرار مىگيرد. دست ديگر بهعنوان حمايتکننده با آرنج خميده در مقابل بدن قرار دارد. تغييرات زاويهاى ساعد و بازو، بسيار کم و سرعت حرکت مچ، زياد است.&nbsp;<br><br>پاها :&nbsp;<br>در هنگام مقابله با مدافع، زانوها کمى خم و مرکز ثقل، به زمين نزديک مىشود.&nbsp;<br><br>توپ :&nbsp;<br>محل برخورد توپ با زمين، کنار و نزديک بدن است. (در حالت ساکن بهتر است پاى سمت راست دريبل کمى عقبتر باشد تا از برخورد توپ با پا جلوگيرى شود) مهاجم بهتر است هنگام دريبل کردن، بين مدافع و توپ قرار گيرد. ارتفاع توپ، در حدود زانوها است.&nbsp;<br><br><b>مهارت دريبل قدرتى&nbsp;</b><br><b>- کاربرد دريبل قدرتى :&nbsp;</b><br>از اين نوع دريبل، براى انتقال توپ از زمين دفاعى به زمين حمله در شرايطى که دريبلکننده داراى يک مدافع مستقيم باشد، استفاده مىشود. هدف مهاجم نفوذ نيست و هدف مدافع هم صرفاً ايجاد سد، مزاحمت، تأخير در انتقال توپ به سمت ساير مهاجمان و هدايت کردن دريبلکننده به سمت ضعيف حمله مىباشد (شکل - مهارت دريبل قدرتى).&nbsp;<br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/vcotds08tx8zyf24bgt.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><br><b>مهارت دريبل قدرتى</b><br>- شرح مهارت دريبل قدرتى :&nbsp;<br><br>دستها :&nbsp;<br>عملکرد دستها در اين دريبل، مانند دريبل کنترلى است، با اين تفاوت که در اين دريبل، بدن مهاجم کاملاً روبهروى مدافع نيست و دست حايل مهاجم، مقابل سينهٔ مدافع قرار دارد.&nbsp;<br><br>پاها :&nbsp;<br>معمولاً حرکت پاها در دريبل قدرتي، بهصورت پاى دفاع )پاى پهلو، پاى بوکس( است و مهاجم بيشترى به پيشروى با حفظ توپ نظر دارد تا سرعت حرکت. زانوها کمى خميده هستند.<br><br>توپ :&nbsp;<br>با توجه به شيوهٔ حرکت مهاجم، محل برخورد توپ با زمين در فاصلهٔ بين دو پا است. ارتفاع توپ تا حد کمر است.&nbsp;<br><br><b>مهارت دريبل سرعتى&nbsp;</b><br><b>- کاربرد دريبل سرعتى :&nbsp;</b><br>از اين دريبل، در ضدّ حملهها و در فرارهائى که مدافع در پشت سر مهاجم قرار دارد استفاده مىشود )شکل - مهارت دريبل سرعتى(.&nbsp;<br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/mtf1jrssa2i5cyo17i7.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><br><b>مهارت دريبل سرعتى&nbsp;</b><br>- شرح مهارت دريبل سرعتى :&nbsp;<br><br>دستها :&nbsp;<br>در اين نوع دريبل، دست با انگشتان باز، با پشت و بالاى توپ تماس دارد. تغييرات زاويهاى ساعد و بازو در اين نوع دريبل، بيشتر از دريبل کنترلى است.&nbsp;<br><br>پاها :&nbsp;<br>اصول دويدن صحيح، در هنگام دريبل کردن رعايت مىشود. مهاجم بايد به مسئله عدم برخورد توپ با پا توجه کند.&nbsp;<br><br>توپ :&nbsp;<br>در اين دريبل، توپ در جلو و کنار بدن دريبل مىشود. در واقع مهاجم به دنبال توپ مىدود. فاصلهٔ توپ با مهاجم بايد متناسب با سرعت وى باشد. ارتفاع توپ، حدود کمر و سينه است.</span><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>تمرين فردى مهارت دريبل کنترلى و قدرتى&nbsp;</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">- دريبل رفت و برگشت :</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">نفرات اول هر ستون، با سرعت متوسط اقدام به دريبل رفت و برگشت مىکنند و در برگشت، توپ را به نفر دوم ستون مىدهند و خود به انتهاء ستون</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/q6ic4c41ya6p349gk0g.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br><br><br></div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b><br>دريبل رفت و برگشت&nbsp;</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">هدف: تقويت دريبل در ايستادن، راه رفتن و دويدن (هر سه نوع دريبل را ميتوان در اين تمرين تقويت کرد).</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/ydsvcjo5z6vaxsuut9k.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b><br>تمرين گروهى مهارت دريبل سرعتى&nbsp;</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">- نفرات اول هر ستون با فرمان مربي، چندين حرکت مشخص کار با توپ را با تعداد معين انجام مىدهند و پس از انجام سريع حرکات موردنظر، بلافاصله با دريبل، از بين موانع )فاصلهٔ موانع زياد باشد( عبور ميکنند و در انتهاء مسير با يک جهش (Skip) تعادلي، توپ را دريافت کرده، روى يک پا چرخش ميکنند، و دوباره مسير را با دريبل سرعتى باز مىگردند و توپ را به نفر دوم ستون پاس ميدهند. اين تمرين، بهصورت رقابتى انجام مىشود )تمرين گروهى مهارت دريبل سرعتى.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/ek4jp5g8jlss7b4738kl.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b><br>تمرين گروهى مهارت دريبل سرعتى&nbsp;</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">هدف: افزايش توانائى فرد در کنترل توپ در دريبل سرعتى</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تمرين ترکيبى مهارت دريبل</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">- ترکيب سه نوع دريبل :</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">نفرات هر چهار ستون داراى توپ بوده، بهطور همزمان تمرين را آغاز مىکنند. در مرحلهٔ (۱) اقدام به دريبل قدرتى نموده، در دو مرحلهٔ (۳) با دريبل سرعتى حرکت مىکنند و در مرحلهٔ (۲) در عبور از موانع، از دريبل کنترلى استفاده مىکنند. ضمن اينکه توجه دارند تا با فردى که از ستون مقابل آمده برخورد نکنند</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/mp8lhu931krunq3hmnx.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b><br><br>تمرين ترکيبى مهارت دريبل&nbsp;</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">هدف: افزايش توانائى بهکارگيرى انواع دريبل</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">بازى دريبل کردن (کاربرد مهارت دريبل کردن در حرکات رقابتى)</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">- بازيکنان ضمن به نمايش گذاردن مهارت دريبل با يکديگر به رقابت مىپردازند (تمرين بازى رقابتى دريبل) هشت مانع مطابق شکل قرار مىگيرد، چهار عدد مانع روى خطوط پرتاب آزاد، دو مانع روى خط نيمه و فاصلهٔ يک مترى خط کنارى و دو مانع روى خطوط انتهائي. نفرات اول هر ستون در مسير مشخص شده دريبل ميکنند و در مقابل هر مانع، تعويض دست انجام مىدهند و در يک مسير زيگزاگ، به انتهاء زمين رسيده، از آنجا با دريبل سرعتى بهطرف ستون خود مىگردند و با توقف جهت پا، توپ را به نفر بعدى پاس مىدهند تا او به مسابقه ادامه دهد و خود به انتهاء ستون مىروند. هر ستونى که زودتر مسير را به پايان ببرد، قهرمان خواهد شد.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(65, 115, 148); text-decoration: none; outline-width: 0px; outline-style: initial; outline-color: initial; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/9472c5wnedkdu6t90l12.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>تمرين بازى رقابتى دريبل&nbsp;</b><br>دريبل ماهرانه<br>- بازيکن با اجراء انواع دريبل با دو توپ، سطح مهارت خود را بالا مى‌برد (تمرين دريبل با دو توپ).&nbsp;<br><br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/6m8r6y34ldr0b7sdr9cj.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><br><b>تمرين دريبل با دو توپ&nbsp;</b><br>دريبل با مدافع<br>- هر يک از بازيکنان سعى مى‌کنند در مقابل يک مدافعِ ساکن يا کم‌تحرک، با دريبل کردن خود را به حلقه برسانند (تمرين دريبل در مقابل مدافعِ ساکن يا کم‌تحرک).&nbsp;<br><br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/81y92q94541mdnuuxzbg.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><br><b>تمرين گروهى مهارت دريبل سرعتى(۲)</b><br>تمرين ترکيبى )دريبل، کار با توپ و تعادل)<br>- بازيکنان در حالت تعادلى قرار مى‌گيرند. توپ را به دور يک پا چرخانده، با دو دست مى‌گيرند و آن را به زمين زده )دريل(، دوباره دريافت مى‌کنند و اين‌بار به دور پاى ديگر مى‌چرخانند - Behind the back drbble (تمرين ترکيبى دريبل(.&nbsp;<br><br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/5872ehs4ylm97t64bbb.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><br><b>تمرين ترکيبى دريبل&nbsp;</b><br>- بازيکنان در حالت تعادلى قرار مى‌گيرند. تمرين دريبل هشت انگليسى را مانند شکل اجراء مى‌کنند )تمرين هشت انگليسى(.&nbsp;<br><br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/i22zh14zbtwgfo5uqiz7.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><br><b>تمرين هشت انگليسى&nbsp;</b><br>- بازيکنان در حالت تعادلى قرار مى‌گيرند. تمرين دريبل با دو توپ را مانند شکل اجراء مى‌کنند )تمرين دريبل با دو توپ(.&nbsp;<br><br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/61mr1alffven628fhscz.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><br><b>تمرين دريبل با دو توپ&nbsp;</b><br>تذکر مهم: اجراء تمرين با دو توپ را مى‌توان به‌صورت‌هاى زير انجام داد:<br>- دريبل با دو توپ، تماس همزمان توپ‌ها با زمين.&nbsp;<br>- دريبل با دو توپ، تماس متناوب )تک‌تک ‌توپ‌ها( با زمين.&nbsp;<br>- دريبل با دو توپ، تماس هم‌زمان توپ‌ها با زمين با جهش عمودى بازيکن در حين دريبل.&nbsp;<br>- دريبل با دو توپ مختلف )يک توپ بسکتبال، يک توپ واليبال يا دو توپ با ميزان باد مختلف(.&nbsp;<br>تمرينات مهارتى دريبل<br>اجراء اين تمرينات متنوع ٭ به‌منظور افزايش مهارت دريبل بازيکنان توصيه مى‌شود<br><br><b>)انواع تمرين مهارتى دريبل(.</b><br>٭ در اجراء تمرين مهارت دريبل کنترلي بازيکن بايد بتواند با ضربه زدن به پهلوى خارجى توپ، آن را به جهت مخالف هدايت کند. در تمام موارد تغيير مسير توپ همراه با تعويض دست، اين امر صادق است.&nbsp;<br><br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(65, 115, 148); text-decoration: none; outline-width: 0px; outline-style: initial; outline-color: initial; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/yo7mrvfftxtd6n2uq1.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><br><b>انواع تمرين دريبل مهارتى دريبل&nbsp;<br><br></b><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/heice7fqz7nr70cs1k.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a></div><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><br></div></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>نکات ويژه در دريبل کردن&nbsp;</b><br>دست و توپ&nbsp;<br>- محل دست روى توپ، تعيينکنندهٔ مسير حرکت توپ است.&nbsp;<br>- در دريبل کنترلي، دست روى توپ قرار مىگيرد.&nbsp;<br>- در دريبل سرعتي، دست پشت و بالاى توپ قرار مىگيرد.&nbsp;<br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/bjo704bltbt77eu5sfk3.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><br><b>محل قرارگيرى دست روى توپ در هنگام دريبل&nbsp;</b><br>محل برخورد توپ با زمين&nbsp;<br>- در هنگام حرکت، توپ در نقطهاى به زمين زده شود که با پا تلاقى نداشته باشد.&nbsp;<br>- در دريبل کنترلي، توپ کنار بدن دريبل شود.&nbsp;<br>- در دريبل سرعتي، توپ کمى جلوتر از بدن دريبل شود&nbsp;<br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(11, 105, 56); text-decoration: none; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/mrkj1b5hkmakj6qfqef0.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a><br></div><br><b>محل برخورد توپ با زمين در دريبل&nbsp;</b><br>حالت بدن&nbsp;<br>- بدن کاملاً راحت و بدون انقباض باشد.&nbsp;<br>- بدون حالت جنگندگى و به نرمي، دريبل شود (شکل - حالت بدن در دريبل کردن).&nbsp;<br><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><a href="http://up.pnu-club.com/" target="_blank" style="color: rgb(65, 115, 148); text-decoration: none; outline-width: 0px; outline-style: initial; outline-color: initial; "><img src="http://up.pnu-club.com/images/d8lj9roi081osd50e4et.jpg" border="0" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; max-width: 640px; cursor: pointer; "></a></div><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><br></div><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; text-align: center; "><br></div></span></div> Tue, 22 Oct 2013 05:26:08 UTC http://varzesh.tarlog.com/comments/1194/ مقاله ای جامع در مورد تمرین و ورزش http://varzesh.tarlog.com/post/1193/ <span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><font color="#0000cd"><font size="3"><b>تمرین و ورزش<br></b></font></font><br>تمرین شدت ، قدرت فشار یا ازدحام کار در هر واحد زمان می باشد؛ اغلب بعنوان ویژگی تلاش در نظر گرفته می شود . نمونه های مشخصات لازم شدت شامل استقامت یا سرعت منظور شده بعنوان درصد ماکزیمم مصرف اکسیژن ، ماکزیممم ضربان قلب (hr) ، سرعت ( در متر برای هر ثانیه ) ، فرکانس جابجایی ( میزان گام در هر فعالیت ) ، قدرت ( کیلوگرم یا پوند برای هر بلند کردن ) یا پریدن و پرتاب کردن ( ارتفاع یا فاصله در هر تلاش ) می شود .<br>همچنین با اشاره به دامنه تمرین ، حجم مقدار تمرین انجام شده یا مجموع تمام تکرارها یا مدت زمان آنها می باشد . نمونه های مشخصات لازم حجم شامل کیلوگرم های بلند شده ، مترهای دویده شده ( آموزش دو سرعت ) کیلومترها یا مایل های دویده شده ( آموزش دو سرعت) ، تعداد پرتاب ها یا پرش های انجام شده ، تعداد نوبت ها و تکرارهای اجراشده ، یا دقیقه یا ساعتهای زمان تمرین می شود .<br>مبتدی یا فرد آماده نشده باید از بارهای سبک استفاده کند تا از آسیب بار زیاد سنگین و احتمالی اجتناب کند . باید مراقب بود یک افزایش حجم خیلی زیاد در هر جلسه تمرین توصیه نشود ، چون می تواند باعث خستگی مفرط ، کارآیی پایین تمرین ، و افزایش خطر آسیب دیدگی شود . بنابراین اگر شاگرد به تمرین بیشتری نیاز داشته باشد ، اما حجم تمرین برای هر جلسه قبلا تنظیم شود ، بهترین جایگزین افزایش تعداد جلسات تمرین در هر هفته ، به جای افزایش حجم هر جلسه تمرین می باشد . این مفهوم به تصور شدت تمرین مرتبط است که واحدهای کار توزیع شده برای هر دوره زمانی تمرین می باشد . اطلاعات در زمینه شدت و حجم بعدا در این فصل ارائه خواهد شد .و...<br><tarlogendprepost><br><b>تخصیص :&nbsp;</b><br>مفهوم تخصیص این است که ماهیت فشار تمرین اثر تمرین را تعیین می کند . برای تمرین مؤثرتر ، روش باید بخصوص در پیشرفت نوع توانائیهایی که در یک ورزش معین غالب می باشند هدف قرار داده شود . به عبارت دیگر ، هر نوع تمرین اثر تمرینی خاص خودش را دارد که باعث هماهنگی های خاص برای اصل نیازهای وضع شده (said ) می شود . فشار باید مخصوص فرد و فعالیتی که برای آن تمرین می کند باشد . بعنوان یک قضیه فرعی قانون تخصیص ، تمرین عمومی همیشه باید بر تمرین خاص مقدم باشد .<br>تمرین متقاطع : اصل تمرین متقاطع حاکی از آن است که علیرغم تصور تخصیص تمرین ، ممکن است ورزشکاران در اجرای یک روش تمرین بوسیله تمرین در روش دیگر پیشرفت کنند . اگرچه آموزش متقاطع برحسب تصادف برخی اثرات انتقال را تامین می کند ، اما اثرات به مهمی آنهایی که بوسیله افزایش تمرین خاص با یک مقدار مشابه می باشند نیست .برای مثال یک دونده مسافت ممکن است بخواهد در یک جلسه تمرین جایگزین که برای کمک به افزایش توان ایروبیک او ادامه خواهد یافت شرکت کند و بخواهد چیزی متفاوت از دو را تعقیب کند تا در برنامه اش تنوع ایجاد نماید . این دونده ممکن است تصمیم بگیرد از شنا بعنوان یک روش تمرین متقاطع برای هماهنگ کردن اهدافش استفاده کند. اگر چه ممکن است ورزشکار از شنا سود ببرد ، اما فعالیت تمرین متقاطع عملکرد او در دو به اندازه ای که اگر همان زمان تمرین صرف دو شده بود افزایش نخواهد داد . به عبارت دیگر ، تمرین متقاطع ( شنا) این ورزشکار ممکن است عملکرد او را تا یک سطح خاص افزایش داده باشد ، اما اگر همان مقدار زمان صرف شدت دو شده بود ( تمرین خاص ) حتي استفاده های بیشتری را تشخیص خواهد داد.<br>اگر چه مزیت های تمرین متقاطع گاهی اوقات مشاهده می شود ، اما معمولا در اندازه های فیزیولوژیک و به ندرت در عملکرد در نظر گرفته می شوند . بنابراین ، تمرین متقاطع یک روش مفید برای افزایش ظرفیت عملکرد می باشد .<br><br><b>تمرین زیاد :</b><br>افزایش تدریجی در فشار تمرین برای بهبود سطوح متناسب ضروری می باشد . هر چند ، در تلاش ما برای کسب این افزایش سطح تناسب ، فرد شاید زمان کافی برای جبران نوبت های همیشگی تمرین نداشته باشد .تصور می شود تمرین زیاد از طریق فشارهای تمرین که مورد نیاز توانایی فرد برای هماهنگی می باشند ایجاد می شوند ، باعث خستگی ، الگوهای جانشین ممکن و آسیب گردد .تمرین زیاد هنگامی روی می دهد که مکانیسم های سازگاری بدن نمی توانند از عهده فشار تمرین همیشگی برآیند که باعث کاهش عملکرد به جای بهبود عملکرد می شود .تمرین زیاد ممکن است سستی فیزیولوژیک و روان محرکی ، خستگی مزمن ، کاهش اشتها ، کاهش وزن ، بی خوابی ، کاهش شهوت ، افزایش فشار خون و گرفتگی عضله می شود .علاوه بر این ، دیگر تغییرات متابولیک ، هورمونی ، عضلانی ،هیپوتالامیک و قلبی عروقی اغلب حالت تمرین زياد همراهی می کنند. تمرین زیاد می تواند توسط حالت های اثر گذار منفی مثل اضطراب ، افسردگی ، عصبانیت ، فقدان اعتماد به نفس و کاهش نیرو مشخص شود .<br>مطالعات مجموعه متنوعی از اصطلاحات را بکار می برند تا تمرین زیاد در حالتهای مربوط به آن را توصیف کنند . برای مثال ، مکینان و موپر حالتهای تدریجی ذیل را توصیف می کنند : خستگی ، تمرین زیاد ، سوزش . مکینان بعدا بر این نظر بود که تمرین زیاد می تواند باعث خستگی شود ، اما تمرین زیاد به یک فرآیند اشاره می کند و خستگی یک پیامد یا محصول را نشان می دهد . علیرغم بحث مستمر ، درباره علم معانی ، سعی کنید هنگام صحبت برای فرد ناآشنا با موضوع از اصطلاحات ساده استفاده کنید .<br>بطوری شگفت انگیز، استراحت برای تسکین بسیاری از علائم ایجاد شده توسط تمرین زیاد پیشنهاد شده است . بعد از یک جلسه تمرین سخت فرد معمولا در 24 ساعت نیروی تازه می گیرد .دیگر روشها برای کمک به اجتناب از خستگی که به وسیله تمرین زیاد ایجاد می شود شامل دوره های وقفه کوتاه و تغییرات اتفاقی در برنامه عادی می شود ، علاوه بر این ، شاگرد شاید در از كم كردن فشار بهره ببرد، تمرین زیاد سخت و خستگی ممکن است به دوره بهبود طولانی نیاز داشته باشد و باید آهسته پیش بینی شود.<br>تغییرات برای خستگی زیاد ممکن است به جلوگیری از تمرین زیاد کمک کند . تمرین باید شامل فشارها برای روش های متابولیک و مهارت های محرک لازم برای فعالیت ویژه ورزشکار بشود . تمام تمرین متقاطع باید ثانویه باشد در طول فصل دوری از تمرین واقع شوند . برای مثال ،یک فعالیت که اساسا به قدرت یا سرعت نیاز دارد شاید عملکرد تمرین برای تحمل قلبی عروقی را به ویژه در طول فصل مسابقات ورزشی در بر داشته باشد . تمرین زیاد نباید بعنوان یک حالت قطعی در نظر گرفته شود . درحقیقت ، تمرین زیاد و هر کدام از حالت های مربوط به آن باید بعنوان یک حالت همیشگی بررسی شود: از بهبود خوش بینانه تا تمرین بی نهایت زیاد ، قابل درک است که یک فرد شاید کمی تمرین زیاد داشته باشد با این وجود هنوز سودهای نسبتا کمی در عملکرد بدست می آورد . بدیهی است که موقعیت مطلوب تر بهبود بهینه وار نتیجه سودهای بیشتر خواهد بود .<br><br><b>پیش بینی ها :</b><br>آموزنده طب و جراحی بالینی باید پیش بینی های متعددی را هنگام توسعه یک برنامه تمرین عضلانی در نظر داشته باشد . به دلایل قلبی عروقی شاگرد نباید در طول جد و جهد نباید نفسش را حبس کند .این مانور می تواند در طول تمرین عضلانی از طریق تشویق شاگرد به تنفس مناسب در طول تمرین اجتناب شود . او را تشویق کنيد در طول تمرین بشمارد ، صحبت کند یا به طور منظم نفس بکشد . همچنین فرد می تواند برای بیرون دادن نفس در طول وزنه برداری و استنشاق در طول بهبود آموزش داده شود. گرفتگی عضله ممکن است بعنوان نتیجه تمرین توسعه یابد و باید دارای مدت زمان نسبتا کوتاهی باشد . حمله تأخیر دار گرفتکی عضله doms بیست و چهار تا چهل و هشت ساعت بعد از تمرین توسعه می یابد و در یک هفته برطرف می شود .&nbsp;<br>تمرین خارج از مرکز باعث doms بیشتر از تمرین هم مرکز می شود که می تواند از طریق تمرینهای گرم کردن و آرام کردن کاهش یابد .<br>علاوه بر این ، شاگرد باید درباره گرفتگی احتمالی مربوط به تمرین محتاط باشد .خستگی و تمرین زیاد که قبلا توصیف شدند ، در طراحی هر برنامه تمرینی ملاحظات قابل توجه هستند . بهبود کافی باید در برنامه ایجاد شود .<br><b><br>دستور العمل های بالینی : برنامه های تمرینی :</b><br>برنامه های تمرینی تمام انواع فعالیت عضلانی شامل فعالیت های ثابت و متحرک را مورد توجه قرار می دهد . فعالیت عضلانی ثابت هم اندازه نامیده می شود که در آن نیرو بدون حرکت توسعه می یابد . به عبارت دیگر ، عضله ای که بطور هم اندازه منقبض می شود عضله ای ست که در آن کشیدگی توسعه می یابد . اما هیچ تغییری در زاویه مفصل روی نمی دهد .تمام دیگر فعالیت های عضلانی متحرک هستند . تمرین هم فشار ، تمرینی است که در آن عضله ها در حال بلند کردن یک مقاومت ثابت منقبض می شوند .کشیدگی واقعی عضله به وسیله تغییرات عضلانی در طول یک دوره کامل حرکت (rom) به دلیل تغییر در طول عضله در زوایه کشش هنگامیکه اهرم استخوانی جا به جا می شود به وجود می آید .تمرین هم فشار می تواند به فعالیت های هم مرکز ، فعالیت های دور از مرکز که حرکتهای کششی عضله هستند تقسیم شوند .تمرین هم جنبش انقباض های عضلانی که در آن سرعت حرکت در یک میزان ثابت کنترل می شود رادر بر می گیرد که حداکثر انقباض عضله رادر تمام rom کامل تحریک می کند .تمرین هم جنبش می تواند هم دور از مرکز ، هم هم مرکز باشد . اطلاعات مفصل تر در زمینه تمرین هم اندازه ، هم فشار و هم جنبش ( شامل توصیه هایی برای کاربرد بالینی ) در فصل 6 ارائه می شود .<br>مفهوم تمرین‌هاي زنجیره ای جنبشی باز و بسته در آثار چاپی علمی ، به ويژه در واژه های احیاء توجه قابل ملاحظه ای دریافت کرده است . تمرین زنجیره ای جنبشی بسته (ckc) تمرینی است که در آن مفصل دور از مرکز ثابت است و نیرو مستقیما از طریق پا یا دست در یک فعالیت ، مثل نشستن یا فشار به بالا منتقل می شود .یک تمرین زنجیره ای جنبشی باز (okc) تمرینی است که در آن مفصل دور از مرکز ثابت نیست و مفصل می تواند آزادانه حرکت کند ، مثل کشش های پا. تمرین های زنجیره‌ای جنبشی باز و بسته را در بر می گیرد .آموزنده طب و جراحی بالینی باید هم فعالیت های ckc و همokc را برای بهبود فرد در نظر بگیرد .<br><br><b>دستورالعمل های تمرین :</b><br>اولین گام در شروع یک برنامه تمرینی برای اکثر افراد مشورت با متخصصان مراقبت از سلامت می باشد . برای موفق بودن، برنامه تمرینی باید موثر ، سالم و محرک شرکت کننده باشد . برای موثر بودن و بدست آوردن مزیت های فیزیولوژیک ، جریان عادی تمرین باید روش ، مدت، فرکانس و شدت مناسب داشته باشد .علاوه بر دوره تمرین ، افراد باید 5 تا ده دقیقه تمرین های گرم کردن ، و سرد کردن آموزش داده شوند . برنامه ها باید بطور انفرادی مطابق بانیازها و علایق شرکت کنندگان تنظیم شوند. در جریان عادی تمرین که دوره های کافی گرم کردن و آرام کردن را در بر می گیرند تمرین های کششی مناسب را در خودجای می دهند و برای پیشرفت تدریجی در شدت طراحی می شوند بعید به نظر می رسد که باعث آسیب دیدگیها شوند .<br>یک برنامه عادی تمرین در صورتیکه افراد به مدت کافی با برنامه همراه هستند تا نتایج مطلوب کسب شوند ، باید برخی درخواست محرک را داشته باشد . یک برنامه با اهداف قابل حصول اضافی و یک مکانیسم برای اندازه گیری پیشرفت احتمالا شرکت کننده را تشویق می کند . شاید بررسی در دست اقدام پاسخ شرکت کننده به تمرین ، شامل کنترل برای تغییرات در تعادل ، قدرت و انعطاف پذیری حتی اهمیت بیشتری داشته باشد</tarlogendprepost></span><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>مرحله بندی :&nbsp;</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">مرحله بندی چرخه تدریجی تخصیص، شدت و حجم تمرین برای حصول پیشرفت بهینه ظرفیت های عملکرد می باشد و تغییرات دوره ای اهداف ، وظوایف و محتوای آموزش را در بر می گیرد .مرحله بعدی می تواند بیشتر بعنوان تقسیم سال آموزشی برای هماهنگ کردن اهداف خاص مورد استفاده قرار گیرد .اهداف یک برنامه یکساله برای بهبود بهینه در عملکرد و آمادگی برای یک اوج قطعی را برای یک فصل رقابت تکمیل می کنند . اهداف از طریق برنامه ریزی منظم تمام بخش های سال یا فصل آموزشی هماهنگ می شوند . مرحله بندی از یک پاسخ سطح به رویداد در طول دسته آموزشی مقدماتی به وسیله تهیه تدبیر متغیرهای مختلف و محرک همیشگی برای شاگرد در مرحله ها یا دوره ها جلوگیری می کند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">روند هم برای شدت و هم برای حجم آموزش در تمام سطوح پیشرفت افزایش یافته است که تدبیر مناسب برای این دو متغیر بی نهایت مهم هنگام اجتناب از تمرین زیاد و وقفه ایجاد می کند . افزایش درشدت و حجم ضرورتا باعث عملکردهای بهبود یافته نمی شود . برای تشخیص نتایج معنی دار در حین مشاهده قانون تخصیص ، تمرین ها باید نزدیک حدود شدت قطعی فقط 55 تا 60 درصد کل زبان آموزش درطول دوره آمادگی اجرا شوند .سطح پیشرفت شاگرد متناسب و توزیع شدت و حجم را تعیین می کند . برای مبتدی ، پیشرفت به وسیله افزایش خطی در شدت و حجم نشان داده می شود هر چند ، حجم باید مقدم باشد .در سطح پیشرفته ، افزایش خطی نتایج مطلوبی به بار نخواهد آورد . دراین سطح ، پرش های ناگهانی در حجم و شدت ممکن است برای تحریک بهبود بیشتر مورد نیاز باشد .شناخت رابطه حجم و شدت با نیازهای اصلی هر رویداد مهم می باشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">وقتی سرعت و قدرت نیازهای اصلی باشند شدت باید بر تسهیل بهبود تاکید کند . این بخصوص در طول دوره رقابت مفصل صحیح می باشد . وقتی تحمل نیاز اصلی است ، حجم محرک اصلی برای پیشرفت را ارائه می دهد .آموزش مرحله بندی شده ، در اصل ، یک برنامه ریزی آموزشی است که جلسات خسته کننده در وقفه های زمانی منظم را تغییر می دهد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b><br>مرحله آماده سازی (پیش از فصل )</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">بزرگ شدگی :هدف مرحله فرعی بزرگ شدگی دستیابی اصلی به قدرت برای تامین مبنا برای کسب قدرت ، تحمل عضلانی ، سرقت و مهارت در مراحل بعدی در دوره مرحله بندی می باشد. این مرحله فرعی با استفاده از تکرار های زیاد بسیاری از تمرین ها ( حجم بالا) هماهنگی را بی نهایت زياد تشویق می کند و بنابراین به حداکثر تجدید نیروی عصبی عضلانی نیاز دارد آموزش باید سه بار در هفته انجام شود . با اعمال سطح فشار صحیح به عضلات آموزش دیده و در اختیار قرار دادن زمان بهبود / تجدید کافی ( 2 تا 3 دقیقه)حداکثر بزرگ شدگی عضلانی قابل دسترسی می باشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>قدرت / نیرو :</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">در طول مرحله فرعی قدرت / نیرو ، قدرت و نیروی عضلانی اهداف اصلی تمرین هستند. نقش این مرحله فرعی ایجاد مراحل تغییر شکل از طریق تاکید بر حجم و شدت و مهارت می باشد .نیرو به توانایی سیستم عصبی ماهیچه ای برای تولید بیشترین مقدار نیرو در کمترین زمان اشاره می کند .تمرین نیروی خاص به ترکیب شدن برای تبدیل حداکثر دستیابی های قدرت به مهارت ورزشی متحرک ناگهانی نیاز دارد . برنامه ریزی دقیق می تواند به افزایش خروجی نیرو با حفظ حداکثر قدرت کمک کند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">روش های متعددی وجود دارند که می توانند برای بهبود نیرو استفاده شوند ( مثل وزن‌های آزاد ، رشته سنج ها). این فشارها باید به طور دینامیک اجرا شوند تا حداکثر سرعت را به وجود آورند . تعداد تکرارها به محرک تمرین بستگی دارد. دامنه از 6 تا 20 می باشد . آموزنده طب و جراحی بالینی هنگام انتخاب تمرین های مناسب باید بی نهایت انتخابی باشد . برنامه نباید بیش از دو تا چهار تمرین تشکیل شود . وقفه استراحت باید 3 تا 5 ثانیه باشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">مرحله رقابت ( در فصل ، اوج) : برای اجتناب از اثرات زیان آور کاهش تمرین در طول فصل رقابت ، ورزشکار باید پیروی از یک برنامه آموزش مقاومت ورزش خاص را ادامه دهد . جنبه آموزش مقاومت برنامه هر چند تا حداقل مرحله حفظ پیشرفت می کند ، درحالیکه تمرین برای مهارت های خاص به شرکت در ورزشی که مقدم است ، افزایش در شدت و پیشرفت تا حداکثر یک مرحله نیاز دارد . برنامه خاص بر مبنای نیازهای فیزیولوژیکی عمده می باشد (نیرو با تحمل عضلانی ).</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">برنامه حفظ ورزش های خاص در اتصال بادیگر مهارت های محسوس و فنی اجرا می‌شود . بنابراین ، تعداد تمرین ها باید پایین نگه داشته شوند ( دو یا سه)و فقط دو جلسه آموزش قدرت باید هرهفته انجام شود .طول جلسات تمرین باید 20 تا 30 دقیقه باشد . تعداد کل رشته های انجام شده پایین نگه داشته می شود ، معمولا یک تا چهار ، بسته به اینکه آیا نیرو یا تحمل عضلانی آموزش داده می شود . برای نیرو و حداکثر قدرت ، دو تا چهار رشته باید بکار برده شود . برای تحمل عضلانی یک یا دو رشته از تکرارهای بالاتر ( 10 تا 15) باید اجراشوند وقفه های استراحت باید طولانی تر از پیشنهاد های طبیعی باشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">مرحله تغییر ( خارج از فصل ، استراحت فعال ) : بعد از یک فصل رقابت طولانی ، ورزشکاران از نظر فیزیولوژیکی و روانی خسته هستند . آنها نیاز دارند در یک دوره استراحت فعال برای حداقل 4 هفته شرکت کنند . مرحله تغییر بین دو دوره مرحله بندی تمرین سالانه شکاف بوجود می آورد . در طول این دوره، ورزشکاران تمرین را تا آنجا که سطح تناسب کلی شان را از دست ندهند ادامه می دهند . تمرین باید دو تا سه بار در هفته و در یک شدت پایین ( 40 تا 50 درصد ) روی بدهد . فشار در طول این مرحله نامطلوب است.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b><br>روش ها :&nbsp;</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">روش های خاص برای بهبود قدرت عضلانی گسترده هستند و هیچ نگرش جهانی بعنوان بهترین نگرش تعیین نشده است . مولفه های برنامه آموزش مقاومت شامل مقدار مقاومت ، تعداد تکرارها ، تعداد رشته ها و کثرت وقوع تمرین میشود. بدون توجه به روش های بکار رفته ، سطح مشارکت باید بررسی شود و مولفه هم پوشش کافی طراحی گردد .مقدار مقاومت و تعداد تکرارها باید برای تکاپوی ماهیچه برای کار کردن در یک شدت بالاتر طبیعی کافی باشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>چشم اندازها :</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">توانایی ایجاد نیروی مناسب انقباض به نظر می رسد از 75% تا 1% درصد در هر سال بین سنین 30 تا 50 سال کاهش یابد و با یک کاهش شدیدتر در سالهای بعد دنبال شود ( 15 درصد برای هر دهه بین سالهای 50 و 70 و 30 درصد فقدان بین سالهای 70 و 80 ) .ماکزیمم نیروی هم اندازه ، زمان انقباض ، زمان استراحت و قابلیت خستگی درجات مختلف تغییر مرتبط با سن را نشان می دهند . اتلاف قدرت عضلانی با پیر شدن با کاهش در کل توده عضلانی که بعد از سن 30 سالگی روی می دهد بسیار مرتبط می باشد ( سن اوج عملکرد ) . این اتلاف کل توده عضلانی نتیجه ترکیب پدیده های فیزیولوژیکی ، شامل کاهش های ویژه در اندازه و تعداد فیبرهای عضلانی ، تغییرات در ظرفیت بیوشیمیایی و حساسیت ، تغییرات در بافت نرم و چربی ،و یک اتلاف کلی حجم آب در بافت رابط می باشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">اتلاف قدرت عضلانی مرتبط با سن در میان گروهها و نوع های عضلانی یکنواخت نیست . در کل ، قدرت عضلانی حدود پایین سریعتر ازقدرت عضلانی حدود بالاتر کاهش می یابد. قدرت هم فشار و نیروی ایجاد شده علیه مقاومت اصلی ازقدرت متحرک بهتر حفظ می شود . کاهش نامتناسب در قدرت عضلانی شاید به منسوخ شدن بیشتراز پیر شدن مرتبط باشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">از نظر کارکردی ، اتلاف مرتبط با سن قدرت عضلانی باعث آهستگی عمومی انقباض عضله و قابلیت خستگی می شود که بر نوع و مدت تمرین عضله تاثیر می گذارد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">برنامه های آموزشی که از انقباض های با سرعت تدریجی استفاده می کنند ، مقاومت سطح پایین را تکرار می کنند و انقباض ها در طول یک دوره ( از کوچک به بزرگ) نتیجه قدرت رابهبود می بخشند . برای اجتناب از افزایش در فشار درونی باید هنگام بلند کردن وزنه از حبس نفس اجتناب شود.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">مردان بیشتر از زنان قادرند قدرت عضلانی را حفظ کنند . هرچند وقتی نسبت ماهیچه بی چربی وزن و اختلافات ارتفاع لحاظ می شود . اختلافات جنسیتی کمتر واضح هستند.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">بر مبنای یک بررسی از آثار چاپی موجود ، ول توصیه کرد که شدت تمرین عضلانی در حدود 80 درصد ماکزیمم ظرفیت حفظ می شود که 2 تا سه رشته را از 8 تا 12 تکرار برای هر تمرین در این سطح از شدت ، با دوره های استراحت بین رشته ها انجام می دهد . این حدود باید دو تا سه بار در هفته تکرار شوند . همانطور که حداکثر ظرفیت افزایش می یابد ، مقدار مقاومت باید مطابق افزایش یابد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">افزایش ظرفیت اکسیدی ماهیچه افزایش استفاده از مواد مغذی رایج ، و دستیابی های قدرت از 30 تا 100 درصد در افراد مسن و بزرگسالان ضعیف بعد از تمرین قدرت ایشان شده است . خطر حمله جدید کوفتگی ماهیچه ممکن است در بزرگسالان مسن تر وابسته به جذب مجدد آهسته لاکتیت ها افزایش یابد . به علاوه مداواهای خاص ممکن است بر جریان خون ماهیچه در حال تمرین تاثیر بگذارد، بنابراین سابقه خوب و کنترل قبل از شروع برنامه تمرین عضلانی برای افراد مسن ترشدیدا توصیه می گردد . متاسفانه ، هیچ توافقنامه کنترل استاندارد برای شناسایی افرادی که باید از تمرین عضلانی خودداری کنند وجود ندارد . در سیستم پزشکی کنونی ، کنترل یکنواخت با استفاده از تجهیزات تست تمرینی موثر نیست . یک گزینه کنترل دقیق تر افراد با شرایط خاص مثل کشش بالا ، استفاده از کارديوگرام الکتریکی ، و کنترل فشار خون در طول یک آزمایش فشار بلند کردن وزنه می باشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تحمل یا خستگی پذیری عضله مسن خیلی بیشتر از ماهیچه های جوان می باشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">با استفاده ازیک مدل حیوانی ، بروکز فالکنر حداکثر نیروی ذخیره شده عضله های پیر را تا45 درصد در موشهای جوان گزارش دادند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">هر چند ، اگر خستگی و تحمل عضلانی نسبتا به قدرت بررسی شود ، افراد مسن تر قابل مقایسه با افراد جوانتر دیده می شوند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تمرین مقاومت باعث کسب قدرت در بزرگسالان مسن تر می شود هر چند روابط افزایش قدرت با بهبودی در عملکرد جسمانی و درمان ناتوانی ها بوضوح تعریف نشده اند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تمرین مقاومت در بزرگسالان مسن به خوبی تحمل شده است . جاج یک برنامه قدرتی را با استفاده از سرعتهای متوسط جابه جایی با مقاومت طبقه بندی شده که بر گروههای عضلانی ذیل تاکید می کند توصیه کرد : وتر پشت زانو ها، ماهیچه های چهار سر ، عضله های منقبضه پشت زانو ، عضله های منقبضه انگشت ، ماهیچه های دوسر ، ماهیچه های سه سر و ترکیب ماهیچه های شانه و آرنج .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">قدرت عضلانی کامل به صورت خطی با سن زمانی از ابتدای بچگی در هر دو جنس تا سن 13 یا 14 سالگی افزایش می یابد . کل توده عضله بیشتر از 5 بار درمردان و 5/3 بار در زنان از بچگی تا بزرگسالی افزایش می یابد . افزایش در قدرت دقیقا با افزایش در توده در طول رشد تمام بچگی مرتبط می باشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">در طول دوره جوانی سرعت قابل توجه در رشد به ویژه در پسران روی می دهد . در پسران اوج رشد در توده ماهیچه در طول و بعد از اوج کسب وزن که باکسب قدرت دنبال می شود روی می دهد.در دختران ، اوج رشد قدرت معمولا قبل ازاوج کسب وزن روی می دهد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تمرین وزن در کودکان به دلیل نگرانی های مربوط به آسیب دیدگی بالقوه و کارآیی سوال برانگیز در بهبودهای واقعی قدرت به دلیل آندروژن های رایج پایین بحث آفرین شده است . به ویژه ،متخصصان امکان آسیب دیدگی ها ( شکستگی های شاخ استخوان ، آسیب دیدگی های دیسک ، آسیب دیدگی های استخوانی به پایین پشت )از فشار عضلانی سنگین در کودکان را خاطر نشان کرده اند . بنابراین ، آموزش ملایم قدرت توصیه می شود ، حداکثر آموزش مقاومت باید بدلیل حساسیت ساختارهای مفصلی ، به ویژه شاخ استخوان ها اجتناب شود .در حقیقت ، اکثر محققان موافقند که حداکثر خیز برداری از هر نوع باید در سنین قبل از بلوغ اجتناب شود .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">توصیه های منابع مختلف بر حسب تمرین قدرت کودکان نسبتا ثابت شامل شرایط ذیل می شود :</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">نظارت دقیق آموزشی در طول تمرین و مقاومت نسبتا پایین</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">کاربرد فعالیت های عضله هم مرکز با تکرارهای بالا ( 8 تا 12 تکرار ، کمتر از 6 تا 8 نباشد ) و مقاومت نسبتا پايين</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تاکید بر شکل مناسب در طول اجرای تمرین</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">اشتمال کشش</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>گرم کردن کافی قبل از تمرین&nbsp;</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">علاوه بر این ، بچه ها نباید اجازه داده شوند تا خستگی زیاد تمرین کنند، برای اجتناب از آسیب دیدگی ، ضروری است که هرکدام از تجهیزات با ماشین آموزش قدرت به کار رفته در طول تمرین برای اندازه مناسب برای کودکان قابل تنظیم یا قابل هماهنگی باشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">مدرک موجود نشان می دهد که با تمرین قدرت مناسب کودکان می توانند قدرت عضلانی را بدون اثرات مخرب بر استخوان ، عضله یا بافت های رابط بهبود دهند . کودکان هر دو جنس شاید افزایش در قدرت عضلانی را به بزرگی 40 درصد بعنوان نتیجه تمرین مقاومت تشخیص دهند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تمرین مقاومت در افراد زیر بلوغ افزایش قدرت بدون بزرگ شدگی را نشان داده اند . چون سطح هورمون به اندازه کافی بالا نیستند تا ازبزرگ شدگی حمایت کنند.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">افزایش در قدرت که در این کودکان در نتیجه تمرین قدرت روی می دهد نتیجه سازگاری عصبی یا افزایش هماهنگی گروههای عضلانی در طول تمرین تصور می شوند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">مزیت های مطرح شده بسیاری درباره تمرین قدرت در کودکان وجود دارد که شامل افزایش قدرت و نیرو ، بهبود تحمل موضعی عضله ، بهبود تعادل و تناسب جلوگیری از آسیب دیدگی ، اثر مثبت بر عملکرد ورزشی و ارتقاء تصویر جسمی. علاوه بر این ، آموزش با وزنه ها سرگرم کننده ، ایمن و مناسب برای کودک میباشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>دستورالعملهای اساسی برای پیشرفت مقاومت در کودکان :</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>سن ملاحظات</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">کمتر از 7 سال کودک را با تمرین های اصلی کم وزن و یا بدون وزن آشنا کنید ، مفهوم جلسه تمرین را توسعه دهید ، روش های تمرین را آموزش دهید . تمرین های گروهی و تمرین های مقاومت سبک ، حجم را پایین نگه دارید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">10-8 تعداد تمرین ها را به تدریج افزایش دهید ، روش تمرین را در تمام خیزها تمرین کنید ، فشار تدریجی پیشرفت را شروع کنید ، تمرین را ساده نگه دارید ، به تدریج حجم تمرین را افزایش دهید ، مراقب کنترل کامل تحمل برای فشار تمرین باشید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">13-11 تمام روش های تمرین اساسی را آموزش دهیه فشار تدریجی هر تمرین را ادامه دهید ، بر روش های تمرین تاکید کنید تمرینات پیشرفته را با مقاومت کم یا بدون مقاومت معرفی کنید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">15-14 تا برنامه های جوان پیشرفته تر در تمرین مقاومت پیشرفت کنید ، مولفه های ورزش های خاص را اضافه کنید ، بر روش های تمرین تاکید کنید ، حجم را افزایش دهید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">بالای 16 کودک را بعد از اینکه تمام دانش مینه خوب یاد گرفته شد و سطح اصلی تجربه آموزشی کسب شد تا سطح برنامه های ورودی بزرگسالان حرکت دهید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>توصیه های acsm برای تمرین آموزش مقاومت</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">یک دقیقه 8 تا 10 تمرینی را انجام دهید تا گرووهای اصلی عضله تربیت شوند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تمرینات سخت نبایدخیلی طولانی باشد ، برنامه های طولانی تر از 1 ساعت بانرخ های بالای کاهش مرتبط هستند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">یک ست1 8 تا 12 بار تا نقطه خستگی مفرط تکرار کنید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">ست هاي بیشتر ممکن است باعث کسب کمی بیشتر قدرت شود اما بهبود اضافی نسبتا کم می باشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تمرین ها را حداقل دو روز در هفته انجام دهید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تمرین متعدد تر ممکن است باعث کسب کمی بیشتر قدرت شود ، اما بهبودی اضافی نسبتا کم است .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">به روش های تمرین خاص به دقت متصل شوید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تمرین هارا از طریق rom کامل انجام دهید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">کارآموزان مسن باید تمرین ها را در حداکثرrom که باعث درد و یا ناراحتی نمی شود انجام دهند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تمرین هارا در یک روش کنترل شده انجام دهید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">یک الگوی تنفس طبیعی را حفظ کنید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">هر گاه امکان پذیر است با یک كمك تمرین کنید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">فرد كمكي یک می تواند پس خوراند ، کمک وانگیزه را تامین کند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b>توصیه های acsm برای تمرین های گرم کردن&nbsp;</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">قبل از تنظیم تمرین سخت ، 12 تا 15 تکرار را بدون وزن با 30 ثانیه تا 4 دقیقه از استراحت قبل از تنظیم تمرین سخت انجام دهید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">گرم کردن خاص برای کسب وزن از گرم کردن عمومی موثر تر است . نمونه یک گرم کردن عمومی : پرش</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">هیچ رشته گرم کردن به تمرین های تکرار بالا که خودشان گرم کردن شدید سخت نیستند نیاز ندارد. نمونه 50-20 تکرار برای تمرین شکمی</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">اگر ماهیچه ها یا مفصل های دیگر هستند آسیب دیدگی هستند یک گرم کردن ثانویه را انجام دهید .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><b><br>اصول مرحله بندی تمرین برای ورزشکاران عملکرد بالا&nbsp;</b></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">مرحله آماده سازی</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">بزرگ شدگی : در طول مراحل اولیه دور از مفصل آماده سازی روی می دهد.</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">اهداف توسعه مبنای تحمل یا قدرت برای آینده با تمرین شدیدتر می باشند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تمرین با مهارت های شدت پایین در حجم بالا شروع می شود .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تکرار ها به تدریج کاهش می یابند و سطوح مقاومت به تدریج افزایش می یابند .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">قدرت / نیرو</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">سطح شدت به تدریج تا 70 درصد rm ورزشکاران از پنج تا 8 تکرار افزایش می یابد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">حجم تمرین کاهش می یابد و شدت به تدریج افزایش می یابد تمرین برای شدت و مهارت افزایش می یابد و کار سرعتی تا نزدیک سطح رقابت افزایش می یابد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">مرحله رقابت</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">حفظ اولیه ( ابتدای فصل )</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">هدف حفظ قدرت در حالیکه کل حجم به تدریج کاهش می یابد می باشد .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">برنامه ورزش خاص را می شود</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">اوج (اواخر فصل )</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">کاهش بیشتر حجم همانطور که تاریخ یا فصل حداکثر عملکرد نزدیک می شود .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">کاهش فشار تا کمتر از 70 درصد</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">ممکن است تمرین مقاومت سه تا 5 روز قبل ازاوج به کلی متوقف شود .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">مرحله تغییر</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">هدف در اختیار قرار دادن فرصت جدید قوا به بدن بعد از فشارهای فصل رقابت می باشد</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">تمرین برای بهبود عضله ها ، تاندون ها و لیگامنت ها متوقف می شود .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; ">انجام فعالیت های دیگر در طول استراحت کامل ، تمرین متقاطع ترجیح داده می شود.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><br></span></div> Tue, 22 Oct 2013 05:23:08 UTC http://varzesh.tarlog.com/comments/1193/ ورزش زورخانه ای http://varzesh.tarlog.com/post/1188/ <span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Calibri, Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; "><font size="3"><font color="#0000cd"><b>ورزش زورخانه ای</b></font></font><br><br>زورخانه قديمی ترين ورزش ايرانی است که عمری 1000 ساله دارد. اين ورزش در زمان های گذشته به نام "زورخانون" معروف بوده است. در زمان گذشته ورزشکاران در حالی به اين ورزش روی آوردند که سخت گيرترين حکومت ها بر آنها سلطه می کردند، اما آنها با هدايت مرشد به تمرين می پرداختند. در زمان گذشته زورخانه جايي بود که ايرانيان برای نزديک شدن به خدا به آنجا می رفتند، اما امروز اين عقيده کمرنگ شده است و سوالات زيادی در اين زمينه مطرح است: چرا؟ توجه آن ها به خضوع و فروتنی کم شده است؟&nbsp;<br>اگر به کلمه "ورزش" توجه کنيد، می بينيد که اين عبارت، بيانگر عمل، قدرت و بيان احساسات است. انسان در موقعيت های مختلف می تواند بدود، بپرد، بازی کند و ... تا با اين حرکات احساس خوشی و ناراحتی خود را نشان بدهد. نتيجه اين عمل به وجود آمدن و گسترش ورزش بود.<br>به نظر من قرن بيست و يکم – قرنی که پيش رو است- نقطه به وجود آمدن تغييراتی در تاريخ تمدن بشريت خواهد بود. با شروع قرن بيست و يکم، آرامش انسان ها با گرسنگی و قحطی و آلودگی محيط زيست به خطر می افتد. از بين رفتن ارزش های اخلاقی باعث بروز مشکلات فراوانی می شود. بنابراين تمام سعی ما بايد براين باشد که امروز مشکلات خانواده ها و جوامع بشری را رفع کنيم. من معتقد هستم که روح متعالی ورزش و اعتقاد به آن که بالاتر از تمام اختلاف های مذهبی، عقيدتی و فرهنگی است می تواند يک جامعه سالم و روشن را پيش روی همه ما بگذارد.<br>و...<tarlogendprepost><br>اينک من قصد دارم در زمينه اين موضوع که زورخانه در قرون وسطی بوجود آمده و اينکه ورزش های آن برای سربازان بسيار مناسب بوده است، صحبت کنم. چنان که شنيده ام، زورخانه در بيشتر شهرهای ايران وجود دارد؛ البته نه با شکوه و اقتدار گذشته. زورخانه محلی است که ورزشکاران می توانند با قدرت بدنی خود کارهای حيرت آوری انجام دهند. آنها با "ميل"ها و "زنجير"های سنگين، همراه با ريتم خاصی که مرشد روی تنبک می نوازد و اشعار خاصی که می خواند، تمرين می کنند.&nbsp;<br>ايرانيان در رشته کشتی و وزنه برداری در سطح بسيار بالايي قرار دارند به طوری که يک بار در مسابقات المپيک در اين دو رشته 29 مدال کسب کردند. البته اين مسأله جای تعجب ندارد؛ چون من اطمينان دارم اين ورزش ها چنين نظم، قدرت و اجرای تأثيرگذار را از زورخانه –که ورزش سنتی ايرانيان است- کسب کرده اند. در اين ميان عواملی مانند: تماشاگران، هويت ملی، جنسيت، حکومت و جنگ نيز نقش مهمی را ايفا می کنند.<br>برطبق شواهد، اين نوع ورزشگاه های منحصر به فرد ايرانی که در هيچ کجای دنيا پيدا نمی شوند، در تاريخ گم شده اند. با استفاده از منابع ادبی می توان گفت که زورخانه در زمان حمله اعراب به ايران به وجود آمده اند؛ زمانی که از آن هم به عنوان ورزشگاه و هم محلی برای نشست های مخفيانه استفاده می شد. در آن زمان ايرانيان چگونگی استفاده از ادوات جنگی را آموزش می ديدند، چون اعراب برگزاری اين گونه جلسات را ممنوع کرده بودند. زورخانه جايگاه قدرت است. جايي است که پهلوانان مهارت های خود را در يک گود به نمايش می گذارند. در ورودی زورخانه از قّد يک آدم معمولی کوتاه تر است و وقتی کسی داخل می شود، بايد سر خود را خم کند. اين نشانه احترام و همچنين يکی از شيوه های حفاظت است؛ چرا که چنين درهايي در مدخل قلعه های قديمی وجود داشتند و برای حفاظت از جان پادشاه و خانواده سلطنتی ساخته شده بودند.<br>به هرحال اختلافات سياسی-اجتماعی، اين ورزش سنتی و قديمی ايران را تحت تأثير قرار داد؛ چرا که اين ورزش ارتباط مستقيمی با مذهب و شعائر دينی داشته، اما بعدها از عالم مذهب خارج شد تا با پذيرش قوانين بين المللی به عنوان ورزش مورد علاقه جوانان امروزی قرار بگيرد؛ چون جوانان هميشه پيشرو هستند.<br><b><br>تأثيرات سياسی - اجتماعی زورخانه</b><br>بايد توجه داشت که ايرانيان دوره باستان (زمانی که هنوز راديو و ساير رسانه های ارتباطی وجود نداشت) فقط از طريق نقل قول هايي که بر هويت ملی و اسلامی آن ها تاکيد داشت، با پهلوانان خود آشنا می شدند. مکان هايي که اين گردهمايي ها در آنجا انجام می شد – مانند قهوه خانه ها و زورخانه ها- به شرايط اجتماعی و سياسی آن روزها بستگی داشت. در زورخانه جسم و روح، هردو کامل می شوند.<br>در سال 1400 ميلادی، دو نوع زورخانه وجود داشت. نوع اول احساسات ملی ايرانيان را تقويت می کردند و از جانب پادشاهان ايران ازجمله کيخسرو، داريوش کبير و اردشير حمايت می شدند. در نوع دوم زورخانه ها، اتحاد شيعيان تقويت می شد. قوانين اخلاقی در اين نوع زورخانه برپايه ستايش حضرت محمد (ص)، حضرت علی (ع) و خاندانش استوار بود. در آن زمان شاهنامه فرهنگ پهلوانی را رواج می داد. اين ورزش باستانی باتوجه به موقعيت مذهبی-اجتماعی، سياسی-اجتماعی و اقتصادی-اجتماعی دوره خود گسترش می يافت. در اين دوره بود که تيپ ها و سمبل های مذهبی-ورزشی مثل: "داش"، "صوفی"، "قلندر"، و "عيار" شکل گرفتند. در اين ميان فقط "داش" ها متعلق به زورخانه بودند. آنها با هماهنگی مرشد، تمرينات پيشينيان اين رشته را انجام می دادند اما بقيه گروه ها به راه های ديگری رفتند.&nbsp;<br>پس از بررسی منابع ادبی دريافتم که در زورخانه ارزش های اخلاقی مانند صداقت، خضوع و فروتنی و فداکاری تقويت می شوند. در دوره باستان، پهلوانان حافظ ارزش های اخلاقی و معنوی بودند؛ چرا که اين ارزش ها در ورزش پهلوانی وجود دارد. زورخانه ها محلی برای تمرين های فيزيکی و تعليم و تربيت جنگجويانی بود که درمقابل دشمنان خارجی می جنگيدند. مانند هنرهای رزمی که در کره، ژاپن و چين وجود دارند. زورخانه می تواند با پرکردن ذهن کودکان ما از احساسات وطن دوستی تأثيرگذار باشد.<br>پس از حکومت اعراب بر ايرانيان، دين رسمی کشور، از زرتشت به اسلام تغيير کرد. در اين دوره به ورزش به عنوان يک فعاليت تفريحی-اجتماعی نگاه می شد. احساسات پهلوان ها قابل ستايش بود. آنها برای به دست آوردن مدال، جايزه و يا قدرت مبارزه نمی کردند. بلکه به دنبال عدالت و کمک به افراد محروم جامعه بودند. همان طور که در اعلاميه رزاز -پهلوان بزرگ- آمده است: "ما برای پول و جايزه و حتی برای عنوان کشتی نمی گيريم؛ بلکه برای سربلندی ايران و ملت آن کشتی می گيريم." اين جملات در قلب کشتی گيران ايرانی حک شده اند. اگرچه آن ها در دنيای ورزشی رقابتی و تجاری امروز زندگی می کنند، اما اعتقاد دارند که پهلوانان فناناپذيرند و هيچ گاه نمی ميرند؛ چراکه اين اعمال و رفتار آن ها بوده که آنان را به درجه پهلوانی رسانده است. با مشاهده احترام و ارزش زيادی که کشتی گيران بزرگ ايرانی مانند پهلوان رزاز و جهان پهلوان تختی در ميان مردم داشته اند، می توان متوجه اين ارزش ها شد.<br>همچنين در نشان حاج سيدحسن رزاز و سيد هاشم خاتم زاده حسينی جملات زير به چشم می خورند: " اگر به لطف حضرت علی (ع) در مسابقات پيروز شويم، به پول آن هيچ احتياجی نداريم و اين پول صرف تحقيق و توسعه فرهنگ ايرانی خواهد شد و يا جوايز نقدی را به مهمانانمان می دهيم که خرج خود کنند."<br><b><br>انگيزه</b><br>اگرچه زورخانه دارای تمام ويژگی های علمی موردنظر است، اما آيا بهتر نيست که برای گسترش آن در ديگر کشورها به دنبال ورزش های مشابه زورخانه باشيم؟<br>شکی نيست اگر به گذشته تاريخ ورزش کشتی نگاه کنيم، بوی خوش زورخانه را ازگود کشتی حس می کنيم. البته فدراسيون ورزش های زورخانه ای ايران، بايد ازهرگونه فرصتی جهت ايجاد انگيزه در کشورهای همسايه استفاده کند. برای اين کار اول از همه بايد اين ورزش در همه شهرهای ايران فراگير شود. بايد کار را از مدارس و باشگاه هاي امروزی شروع کرد. البته ممکن است اين ورزش مانند فوتبال يا واليبال به سرعت در سطح بين المللی مورد توجه قرار نگيرد؛ پس بهتر است که ابتدا از ورزش های شبيه زورخانه- مثل کشتی که مورد علاقه هر جوان قدرتمندی است- استفاده شود.<br>توسعه اين ورزش در کشورهای همسايه مثل هند، پاکستان، ژاپن، کره، چين و افغانستان با سازمان دهی و کارگاه های آموزشی و برگزاری همايش ها در اين کشورها امکان پذير است. برای مثال، کشتی از 2000 سال پيش در هندوستان وجود داشته است و جالب ترين نوع آن مربوط به زمان "بودا" می باشد.<br>بودا، هنگام کشتی گرفتن بر روی شانه های حريف خود در آب می نشسته است. در بسياری از شهرهای هندوستان مردان گروه هايي به نام آخراس (Akhras ) تشکيل می دادند و باهم کشتی می گرفتند.<br>اگرچه تاريخ ورزش کشتی در هند به چندهزار سال پيش برمی گردد، اما هنوز هم گروه های آخراس (Akhras ) در شکل جديد خود وجود دارند. نمونه اين قضيه يک پهلوان هندی بود که در رقابت های جهانی از سال 1910 تا اوايل 1940، شکست ناپذير بود.<br>يک ورزشگاه (آخراس) هندی دارای يک گودال بزرگ مربع يا مستطيل شکل با سطحی سخت جهت انجام تمرينات است. وسايلی که در آنجا وجود دارد، شامل اين موارد است: انواع مختلف ميل ها –مثل آنچه که در زورخانه ها موجود است- وزنه های سنگی برای وزنه برداری و طناب برای بالا رفتن.&nbsp;<br>در طرح ها و نقاشی های هنرمندان کره ای نيز آثاری از کشتی سنتی آن ها به چشم می خورد. 600 سال پيش، آن ها در لباس های سنتی کشتی می گرفتند.<br>در پاکستان هم کشتی مانند هند بود. بدين ترتيب زورخانه نيز در سطح ورزش های باستانی کشورهای همسايه است؛ همين مسأله به گسترش اين ورزش در کشورهای مجاور ايران کمک فراوانی می کند.<br><br><b>برگزاری رقابت ها</b><br>حال بحث بر سر انجام اين ورزش در سطح بين المللی است. آيا به راحتی می توان ورزش باستانی را در دنيای ورزش تجاری امروزی وارد کرد؟ قطعاً اين کار با کمک کشورهای دوست امکان پذير است. در اين زمينه می توان مسابقات زيادی را در داخل و خارج از کشور برگزار کرد.<br>انسان ها ذاتاً به فرهنگ باستانی جامعه خود کشش دارند. ورزش های باستانی سينه به سينه به نسل های بعدی منتقل شده اند.&nbsp;<br>سازمان دهی ورزش ها در زمينه های تربيتی آن ها و مواردی از اين قبيل است که باعث جهانی شدن يک ورزش می شود. اما اين حقيقت نيز وجود دارد که برخی از اصول در طی زمان دستخوش تغييراتی شده اند. اما مهم ترين جنبه سنتی ورزش زورخانه ای، تطابق کامل آن با تئوری های امروزی است. همه ما به رحمت خداوند ايمان داريم. خداوند می خواهد که ما بهترين کارها را انجام دهيم و بهترين کار در ورزش، آماده سازی هرچه بيشتر انسان ها برای داشتن جامعه و دنيايي سالم است؛ به طوری که هر انسانی، همواره لبخند برلب داشته باشد.<br>آيا امروز کشورهای غربی، ورزش های رزمی خود را به عنوان يک ورزش پايه عمومی به دنيا عرضه نکرده اند؟ يا به موفقيت بزرگ هندی ها در قراردادن ورزش سنتی خودشان به نام کباده ( Kabbadi) در سطح بين المللی توجه کنيد. درحال حاضر، آن ها تلاش می کنند، که ورزش ديگر خود به نام Kho-Kho را به جامعه جهانی معرفی کنند. بنابراين زورخانه تواند به يک ورزش بين المللی تبديل شود. من با معرفی اين ورزش به جامعه بين المللی موافق هستم؛ فقط نياز به تلاش زياد و مداوم دارد و حتی در ايران هم برای اينکه زورخانه ورزش مطرحی شود، تلاش زيادی لازم است. جوانان هميشه آرزو دارند که يک پهلوان بزرگ يا ستاره فوتبال باشند، چراکه آنان را الگوی خود قرار می دهند. اما اين قضيه درنهايت منجر به تقويت حس خودکم بينی در افراد می شود، اما زورخانه چنين حسی را القا نمی کند. همه ما آنچه را که در گود رخ می دهد، می بينيم: ورزشکاران با نوای مرشد و ضربات آهنگين انگشتان وی بر روی تنبک, علاوه بر رقابت، يکديگر را به اعتماد به نفس و خوب بودن تشويق می کنند. شما اگر بين رفتن به زورخانه و ديدن يک مسابقه فوتبال در ورزشگاه حق انتخاب داشتيد کدام را انتخاب می کرديد؟ جواب شما به اين سؤال در شک شما نمايان است. بله! اين يک واقعيت است که همه عوامل شما را به دنيای ورزش مادی امروزی سوق می دهند؛ در حالی که هيچ انگيزه و عاملی شما را به سوی ورزش های سنتی نمی کشاند.<br><br><b>نتيجه</b><br>همه چيز درباره زورخانه گفته شد: زورخانه يک ورزش بی نظير است، قهرمانان در زورخانه ها پرورش يافته اند، زورخانه محلی است که در آن جا سنت و ورزش با يکديگر پيوند خورده اند، مکانی است که "رستم"، "پوريای ولی" و "تختی" در آن جا پرورش يافته اند. هدف زورخانه پرورش روح و جسم ورزشکار در کنار هم می باشد</tarlogendprepost></span> Tue, 22 Oct 2013 05:11:32 UTC http://varzesh.tarlog.com/comments/1188/